Ο τρόμος του Τσίπρα και το παράδειγμα του Ιωάννη Μεταξά!Από τον
Δημήτρη Κ . Σέργιο
Ο πρωθυπουργός αποκάλεσε «όχλο» (!) το πλήθος της πλατείας Συντάγματος και των γύρω οδών που διακήρυξε στις 4 τρέχοντος μηνός Φεβρουαρίου 2018 την άρνησή του να παραχωρήσει το όνομα της Μακεδονίας στους κατοίκους της Νοτιοσλαβίας.
Παραθεώρησε, μάλιστα, ο κ. Τσίπρας ότι κύριος ομιλητής στη συγκέντρωση ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Ενώ και το έτερο στέλεχος της Αριστεράς Μ. Γλέζος επαίνεσε σε δηλώσεις του τον κόσμο…
Ομως, εάν ο χαρακτηρισμός «όχλος» ήταν αποτρόπαιος, υπήρξε και μία δεύτερη αποστροφή του κ. Τσίπρα στην ίδια ομιλία προς τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Είπε ότι ο «όχλος» βρίσκεται «εκτός πραγματικότητος»!
Ποια είναι αυτή η πραγματικότης, κατά τον κ. Τσίπρα, «έξω από την οποία» βρίσκεται ο λαός; Μήπως ότι το όνομα της Μακεδονίας ή (με μια παράλληλη λογική…) και το έδαφος των Ιμίων είναι, αίφνης, υποθέσεις χαμένες; Εάν έχει αυτό στον νου του ο πρωθυπουργός, φαίνεται και κάτι άλλο: Οτι το κίνητρο του κ. Τσίπρα στις σχέσεις του με διεθνείς παράγοντες που διαμορφώνουν νέα κατάσταση στα Βαλκάνια, με άξονα τα συμφέροντα των Τούρκων και άλλων νεοϊσλαμιστών της χερσονήσου, είναι ο πολιτικός φόβος! Φοβάται απελπιστικά και σωρευτικά: Τους Τούρκους, τους Σκοπιανούς, τούς Βουλγάρους, τους Κοσοβάρους, τους Αλβανούς κ.ά. Αλλά, ένας τρεμαλέος πρωθυπουργός τι σόι ηγέτης είναι; Και, μάλιστα, εν μέσω κοσμογονικών συνθηκών;
Θα προσπαθήσω να εξηγήσω στον αναγνώστη τι εννοώ, κάνοντας μία μόνο ιστορική αναφορά: Στις 4.00 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο τότε πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς συγκάλεσε σε έκτακτη σύσκεψη (ενεργός Βουλή, βεβαίως, δεν υπήρχε τότε) τους υπουργούς του, τον βασιλιά, τον διάδοχο και ολόκληρη τη στρατιωτική ηγεσία. Τους παρουσίασε έτοιμα (!) από τους γραμματείς του τα πρώτα διατάγματα επιστρατεύσεως, δεδομένου ότι οι Ιταλοί είχαν σημειώσει στο γνωστό τελεσίγραφο ότι θα μπουν οπωσδήποτε στη χώρα στις 5.30 π.μ. την ίδια μέρα, ανεξάρτητα αν τους έδινε ή όχι η κυβέρνηση Μεταξά «άδεια ειρηνικής εισόδου» (!) όπως ζητούσαν. Οι υπουργοί κατέφθασαν στη σύσκεψη πελιδνοί.
Μάλιστα, ο υπουργός Κώστας Κοτζιάς (μην παρεξηγείτε τυχόν συνωνυμίες, συμπτωματικές είναι!) έπιασε το χέρι του πρωθυπουργού και τον… ταρακουνούσε: «Πού μας πας, πρόεδρε, το σκέφτηκες καλά, σε πόλεμο μας πας, άνθρωπέ μου, με τους Ιταλούς;» Ο Μεταξάς όχι μόνο δεν θύμωσε με τον Κοτζιά (άλλωστε, ήταν ένας από τους καλύτερους υπουργούς του…), αλλά του έπιασε και εκείνος το χέρι να τον… ηρεμήσει: «Βρε κουτέ, ένα μόνο σας ζητάω σήμερα: Να υπογράψετε τα πρώτα διατάγματα, μόνο για τα τάγματα προκάλυψης (σημ.: για ελάχιστες χιλιάδες επιστράτους). Εχε μου εμπιστοσύνη, Κώστα! Ετσι και αντέξουν τα τάγματα προκάλυψης, μην απορήσεις να δεις τους Ιταλούς στη θάλασσα!» (Βλ. «Η Μάχη της Ελλάδος», Θ. Παπακωνσταντίνου, «Γαλαξίας», σελ. 20-23.) Ιδού, λοιπόν, τι είναι «πολιτική χωρίς φόβο»!
* Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
