Συγκινητική ανταπόκριση από κόσμο και εθελοντές, που δίνουν υλική και ψυχική στήριξη στους πυροπλήκτουςΡεπορτάζ
Στάθης Βασιλόπουλος
Στο Κλειστό Γυμναστήριο της Ραφήνας οι εθελοντές, στην πλειονότητά τους νέοι, ανεβοκατεβαίνουν στις κερκίδες, κουβαλώντας ρούχα και παπούτσια, τα οποία χωρίζουν σε ανδρικά και γυναικεία και στη συνέχεια τα ταξινομούν ανάλογα με το μέγεθος.
Την ίδια ώρα, έξω σταματούν αυτοκίνητα φορτωμένα με εκατοντάδες είδη πρώτης ανάγκης για τους πυροπλήκτους. «Η ανταπόκριση του κόσμου είναι κάτι παραπάνω από συγκινητική. Από την πρώτη μέρα οι πολίτες φέρνουν ρούχα, κλινοσκεπάσματα, πετσέτες, τρόφιμα, μπαταρίες, φακούς και ιατρικό υλικό. Τα πάντα είναι χρήσιμα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση» λέει στη «δημοκρατία» η Ιωάννα Κεφαλίδου, η οποία, φορώντας στον λαιμό το προσκοπικό φουλάρι της, συντονίζει τους εθελοντές.
Δίπλα της στέκεται η 20χρονη Αυγή Τσούμπα, η οποία έχει μόλις γεμίσει μια τσάντα με μπλούζες και παντελόνια. «Εγώ ουσιαστικά λειτουργώ ως ενδιάμεση. Καταγράφω τις ανάγκες των οικογενειών, έρχομαι να πάρω τα πράγματα που χρειάζονται και τους τα παραδίδω» δηλώνει.
Στην αλυσίδα αλληλεγγύης, που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες για την υποστήριξη όσων επλήγησαν από τις φονικές πυρκαγιές, προστίθενται διαρκώς νέοι «κρίκοι». Η Καίτη Λαγωνικάκου από τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Νέας Μάκρης ανέλαβε την πρωτοβουλία να στήσει ένα «κέντρο βοήθειας» στο μαρτυρικό Μάτι, που μετρά δεκάδες νεκρούς. «Καταγράφουμε τις ανάγκες των πυροπλήκτων και παρεμβαίνουμε όπου μπορούμε. Είμαστε σε επικοινωνία με τους Γιατρούς του Κόσμου και με την Κοινωνική Υπηρεσία. Εκτός από την υλική υποστήριξη, αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται και ψυχολογική συμπαράσταση» σημειώνει. Το κέντρο λειτουργεί σε 24ωρη βάση και συγκεντρώνει είδη πρώτης ανάγκης.
Στο πεδίο των ερευνών, κλιμάκια των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού Ξηράς, υπό την καθοδήγηση πυροσβεστών, έψαχναν και χθες πόρτα πόρτα για τον εντοπισμό θυμάτων στο Μάτι και στη γύρω περιοχή, ενώ κλιμάκια της Περιφέρειας Αττικής κατέγραφαν τις ζημιές στα σπίτια. Οι κάτοικοι, βουβοί από τον ανείπωτο πόνο, χωρίς ρεύμα και νερό, προσπαθούν να συνέλθουν από το σοκ και να επιστρέψουν στην κανονικότητα σε έναν ρημαγμένο οικισμό.
Η Μαρίνα Χαλά Κουρή κοιτά αποσβολωμένη το κατεστραμμένο μίνι μάρκετ που διατηρούσε στο Κόκκινο Λιμανάκι, στη συμβολή των οδών Ζεφύρου και Καλαβρύτων. Τα ασπράδια των ματιών της διατρέχουν κόκκινες φλέβες. «Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο κοντά ήταν η φωτιά. Γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή. Πήρα τα τρία παιδιά μου μέσα στο αυτοκίνητο και καταφέραμε να ξεφύγουμε από την κόλαση» δηλώνει, η οποία, εκτός από το μαγαζί της, είδε τις φλόγες να «καταπίνουν» και να διαλύουν το πατρικό σπίτι του άνδρα της, που βρίσκεται ακριβώς από πίσω.
