Οι πρωταγωνιστές της τραγωδίας που έδωσαν την άνιση μάχη για να σώσουν ζωές. Οι συγκλονιστικές στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη τους
Από τους
Σπύρο Μουζακίτη
Κέλλυ Φαναριώτη
Δεκάδες χαμένες ανθρώπινες ζωές, άγνωστος αριθμός αγνοουμένων και χιλιάδες καμένα σπίτια… Στο σκηνικό του τρόμου στην ανατολική Αττική -εκεί όπου, από την περασμένη Δευτέρα το απόγευμα, βρίσκεται σε εξέλιξη μια εθνική τραγωδία-, πρωταγωνιστές είναι οι ήρωες που από την πρώτη στιγμή βρέθηκαν στις πληγείσες περιοχές και ρίχτηκαν σε μια άνιση μάχη, προκειμένου να σώσουν οτιδήποτε σώζεται… Οι ιστορίες τους θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη όλων. Ομως, όσα είδαν οι ίδιοι με τα μάτια τους έχουν για πάντα σημαδέψει την ψυχή τους.
Ο 58χρονος Γιάννης Μακρής, διασώστης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού από το 1988, βρέθηκε μαζί με άλλους εθελοντές στο σημείο την ώρα της φωτιάς. Οπως εξηγεί στην «κυριακάτικη δημοκρατία», τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει βρεθεί σε πολλές πυρκαγιές της χώρας, οι σκηνές που αντίκρισε όμως το απόγευμα της 23ης Ιουλίου είναι τέτοιες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό του.
«Την ώρα της φωτιάς στο Μάτι, η ένταση των ανέμων ήταν τέτοια, που έκανε την πυρκαγιά ακόμη πιο θηριώδη και δημιούργησε ένα θερμικό φορτίο το οποίο ήταν αδύνατον να αντέξει ανθρώπινος οργανισμός. Προσπάθησα να φτάσω στη θάλασσα για να σώσω ανθρώπους αλλά δεν μπορούσα να προχωρήσω» εξηγεί. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς το λιμάνι της Ραφήνας, όπου έφταναν συνεχώς τα πλοία του Λιμενικού Σώματος με τους πληγέντες.
«Ανθρωποι με κινητικά προβλήματα, βρεγμένοι, καμένοι και πολλοί νεκροί. Εκεί δάκρυσα, παρά το ότι έχω εμπειρία από αντίστοιχα περιστατικά» περιγράφει συγκινημένος ο κ. Μακρής. Νωρίς το επόμενο πρωί κατάφερε να πάει στο Μάτι και να βρεθεί στο «φονικό χωράφι», όπου συνολικά 26 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί. Εκεί, όπως λέει, αντίκρισε πολύ σκληρές εικόνες, οι οποίες τον έκαναν να λυγίσει. Βλέποντας μάλιστα τον χώρο, κατάλαβε ότι πιθανότατα αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούσαν να φτάσουν στη θάλασσα, αλλά έχασαν τις αισθήσεις τους.
«Βρέθηκα για λίγο στο σημείο την ώρα της πυρκαγιάς και το θερμικό φορτίο που επικρατούσε ήταν αφόρητο για τον ανθρώπινο οργανισμό. Σε τέτοιες συνθήκες επέρχεται λιποθυμία και στη συνέχεια ο θάνατος» συμπληρώνει.
Ακόμα δύο εικόνες που τον συγκλόνισαν είναι αυτές οικογενειών που ενώνονταν, αλλά και οικογενειών που ξεκληρίζονταν.
«Μια κοπέλα περίπου 20 χρονών αναζητούσε σοκαρισμένη τη μητέρα της. Τελικά βρέθηκε και οι στιγμές που ακολούθησαν, όταν η μία αντίκρισε την άλλη, είναι απερίγραπτες». Την ίδια ημέρα, όμως, ο 58χρονος διασώστης ήταν παρών και σε ένα εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός. Μια μεσήλικη γυναίκα έψαχνε εναγωνίως τον σύζυγό της και τα παιδιά της, και λίγη ώρα μετά την ενημέρωσαν ότι όλοι έχασαν τη ζωή τους στις φλόγες. «Απίστευτες σκηνές, που δεν μπορεί να συλλάβει ο νους…»
Ο εθελοντής πυροσβέστης που ήρθε με δικά του έξοδα από τη Χίο
Μόνο συγκίνηση προκαλεί η πρωτοβουλία ενός εθελοντή πυροσβέστη να ταξιδέψει με δικά του έξοδα από τη Χίο στη Ραφήνα, όπου έσβηνε φωτιές επί δύο μερόνυχτα…
Ο Λεωνίδας Βοριάς, μόλις έμαθε για τον πύρινο όλεθρο της Αττικής, δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά και αμέσως έφυγε για να φτάσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην Αττική και να συμμετάσχει ενεργά στην κατάσβεση και σε όλες τις επιχειρήσεις και τις εθελοντικές εργασίες που του ζητήθηκαν. Επί δύο ημέρες, μαζί με τους εθελοντές και το προσωπικό της Πολιτικής Προστασίας Ραφήνας – Πικερμίου, έσβηνε εστίες, με μόνο λίγες ώρες ξεκούραση.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων του Δήμου Ραφήνας – Πικερμίου Σταύρο Τζιβιτζή, «ο Λεωνίδας κοιμήθηκε λίγες ώρες στο παγκάκι έξω στο πυροφυλάκιο και μας θύμισε πώς είναι η ανιδιοτελής προσφορά και το φιλότιμο».
Αστυνομικοί και άνθρωποι με «Α» κεφαλαίο
Στη μάχη για την ανθρώπινη ζωή ρίχτηκαν και αστυνομικοί, οι οποίοι με αυτοθυσία και μεγάλο ψυχικό σθένος δήλωσαν παρόντες τη στιγμή που βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη ο πύρινος εφιάλτης στο Μάτι.
Χαρακτηριστικά είναι όσα ανέφερε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ένα ζευγάρι για τον «Γολγοθά» που βίωσε τη Δευτέρα το βράδυ, αλλά και για τη συγκινητική βοήθεια ανδρών της ΟΠΚΕ Παλαιού Φαλήρου. Το ανδρόγυνο ξεκίνησε από την Αθήνα με κατεύθυνση το Μάτι, καθώς εκεί βρισκόταν εγκλωβισμένη στο σπίτι της η μητέρα της γυναίκας, τρομοκρατημένη από τις φλόγες που έβλεπε να πλησιάζουν επικίνδυνα. Οταν έφτασαν στη Ραφήνα, πλέον ήταν αδύνατον να προχωρήσουν με το αυτοκίνητό τους, καθώς οι φλόγες ήταν στα 200 μέτρα. Τότε, αφού άφησαν το αμάξι και άρχισαν να περπατούν χωρίς να ξέρουν πώς θα φτάσουν στο Μάτι και στην ηλικιωμένη, συνάντησαν εκεί ένα περιπολικό και ένα βαν με τους άνδρες της ΟΠΚΕ. Αφού το ανδρόγυνο μπήκε στο βαν και άρχισε το δύσκολο έργο να προσεγγίσει το σπίτι στο Μάτι, οι αστυνομικοί έλαβαν σήμα ότι το Κόκκινο Λιμανάκι φλέγεται και ότι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να φτάσουν στο Μάτι.
Τότε, οι αστυνομικοί ήρωες άφησαν το βαν και με αυτοθυσία και πετσέτες πήραν το ανδρόγυνο μαζί τους, έφτασαν στο σπίτι και έβγαλαν σώα τη γυναίκα από το σπίτι της. Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί κατέβηκαν στην παραλία και άρχισαν να ψάχνουν ποιοι άνθρωποι είχαν ανάγκη από πρώτες βοήθειες.
