Τριπλό «χαστούκι» στην κυβέρνηση δίνει η έκθεση που δημοσιοποίησε χθες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για την Ελλάδα. Το ΔΝΤ επιμένει στη μείωση των συντάξεων από το 2019 και του αφορολόγητου ορίου από το 2020, δεν βλέπει επαρκή δημοσιονομικό χώρο για παροχές και θετικά αντίμετρα, ενώ επισημαίνει ότι οι μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών πρέπει να διατηρηθούν και να συνεχιστούν, τονίζοντας πως «η όποια προσαρμογή του κατώτατου μισθού θα πρέπει να είναι συνετή και σύμφωνα με την πορεία της παραγωγικότητας».
Παράλληλα, όπως αναμενόταν, η έκθεση επαναλαμβάνει την πάγια θέση του Ταμείου ότι θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους το 2032, διότι οι προβλέψεις του διεθνούς οργανισμού δείχνουν πως το χρέος θα αρχίσει να διογκώνεται ξανά από το 2038 και οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μας θα ξεπεράσουν τότε το όριο του 20% του ΑΕΠ.
Για άλλη μία φορά το ΔΝΤ υιοθετεί στο βασικό σενάριό του πιο απαισιόδοξες προβλέψεις σε σχέση με τους Ευρωπαίους, γεγονός που καυτηριάζει ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Ταμείο Μιχάλης Ψαλιδόπουλος στην επιστολή με την οποία κλείνει η 83 σελίδων έκθεση. Ειδικότερα, οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ θεωρούν ότι την περίοδο 2018-2060 το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα θα διαμορφωθεί στο 1,8% του ΑΕΠ, ενώ οι Ευρωπαίοι το ανεβάζουν στο 2,4%, ότι η μέση ονομαστική ανάπτυξη (που λαμβάνει υπόψη τον πληθωρισμό) θα κινηθεί στην περιοχή του 2,9%, έναντι πρόβλεψης 3,1% από την ευρωζώνη. Επίσης, το Ταμείο θεωρεί ότι το μέσο κόστος δανεισμού από τις αγορές θα ανέλθει στο 5,7%, ενώ οι Ευρωπαίοι βάζουν τον πήχη στο 4,7%. Με αυτές τις υποθέσεις, η έκθεση συμπεραίνει ότι τα μέτρα που συμφωνήθηκαν στο Eurogroup του Ιουνίου δεν επαρκούν και «θα χρειαστεί πρόσθετη ελάφρυνση, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους» από το 2038.
Επιπλέον, το ΔΝΤ χτυπάει καμπανάκι για τη γήρανση του πληθυσμού, ζητεί να μειωθούν οι υψηλές φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, να αντιμετωπιστούν ταχύτερα τα «κόκκινα» δάνεια και να δημιουργηθούν κεφαλαιακά «μαξιλάρια» στις τράπεζες, ώστε να προληφθούν πιθανοί κίνδυνοι ρευστότητας και χρηματοδότησης.
Μάριος Ροζάκος
