…είναι προτιμότερη από έναν ωκεανό λόγων. Αυτό το απόφθεγμα έχει διαχρονική, καθολική και απόλυτη ισχύ. Οταν στον άνθρωπο δίδεται η ευκαιρία να αποδείξει την ποιότητα του χαρακτήρα του και την προσήλωσή του στις ιδέες που ευαγγελίζεται, δεν πρέπει να τη χάνει. Με πράξεις πάντοτε προσκομίζονται οι αποδείξεις των λεγομένων μας. Με κανέναν άλλον τρόπο.
Ο Νίκος Φωτόπουλος, ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και μία από τις χαρακτηριστικές μορφές του ελληνικού συνδικαλισμού, ό,τι και να λέει, όπως κι αν το διατυπώνει, δεν μπορεί να γίνει πειστικός. Είχε μεν την ευκαιρία, αλλά την απώλεσε οριστικά και αμετάκλητα. Οταν το απάνθρωπο χαράτσι στα ακίνητα που πέρασε στους λογαριασμούς της ΔΕΗ βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη, ο κ. Φωτόπουλος μπορούσε να κάνει πράξεις και να γλιτώσει τον λαό από αυτή την αθλιότητα αντί να προβαίνει σε μεγαλαυχίες.
Μπορούσε να βάλει το κεφάλι του στον τορβά και να τολμήσει να κατεβάσει τον διακόπτη στα υπουργεία, στις εφορίες και στα πολιτικά γραφεία, αλλά δεν το έπραξε. Είχε τη δυνατότητα να πλήξει την κυβερνητική πολιτική με καίριο και -σχετικά- θεμιτό τρόπο, που δεν θα στρεφόταν ενάντια σε ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού, οι ζωές των οποίων εξαρτώνται άμεσα από την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Ο κ. Φωτόπουλος είναι αρκετά πεπειραμένος συνδικαλιστής για να τα γνωρίζει όλα αυτά, αλλά απέφυγε να δράσει. Προτίμησε τους θεατρινισμούς και τους ανέξοδους «ακτιβισμούς», οι οποίοι τελικά ενίσχυσαν την επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο λαϊκό εισόδημα.
Τοιουτοτρόπως έχασε την αξιοπιστία του ο κ. Φωτόπουλος. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η αφερεγγυότητα εκάστου συνδικαλιστή νομιμοποιεί την πώληση της χρυσής αγελάδας της ΔΕΗ με αντίτιμο ένα πινάκιο φακής.
