Η «δημοκρατία» δεν θα κουραστεί να επαναλαμβάνει ότι ύψιστη αποστολή του κράτους είναι η εθνική επιβίωση, άνευ της οποίας δεν υπάρχει κανένα νόημα άσκησης και διαχείρισης της εξουσίας. Χωρίς πολίτες κράτος δεν υπάρχει. Δίχως λαό, το έθνος περνάει πλέον στην αποκλειστική δικαιοδοσία της ιστορικής επιστήμης και της αρχαιολογίας.
Η Ελλάδα, εδώ και έτη πολλά αντιμετωπίζει μείζον πρόβλημα υπογεννητικότητας. Τα χωριά ερημώνουν, οι σειρές κατάταξης στο Στράτευμα γίνονται ολοένα και μικρότερες, ο Ελληνισμός ως ζώσα οντότητα φθίνει. Αν υπήρχαν στοιχειώδης λογική και εθνική ευαισθησία στην άρχουσα τάξη της πατρίδας μας, τότε θα έπρεπε να έχουν προβλεφθεί οικονομικά κίνητρα για κάθε γέννηση και προσπάθεια στροφής του πολιτισμικού πηδαλίου από τον άκρατο τεχνοκρατικό ατομισμό στην υπεράσπιση της συλλογικότητας.
Αυτό δεν γίνεται. Αντιθέτως, όπως έγραψε η εφημερίδα μας, σχεδιάζεται να μπει φόρος «έως 40% στο (μέχρι τώρα) αφορολόγητο πενιχρό επίδομα των 500 ευρώ! […] Τα επιδόματα που δίνονταν έως σήμερα σε τριτέκνους και πολυτέκνους -συνολικά 252.360 οικογένειες- (και καταργήθηκαν με τον νόμο εφαρμογής του νέου μεσοπρόθεσμου σχεδίου δράσης) ήταν αφορολόγητα και οι δικαιούχοι έπαιρναν το σύνολο του επιδόματος». Τώρα υπάρχει το ενδεχόμενο οι οικογένειες με τέσσερα παιδιά να χάσουν έως και 800 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι τρίτεκνες έως και 600 ευρώ.
Είναι αληθινά αξιοπερίεργο για ποιο λόγο μπήκαν οι εμπνευστές αυτής της αθλιότητας στην πολιτική. Για να κάνουν «όνομα» και για την «υστεροφημία» τους; Αποκλείεται! Αν τελικά θεσμοθετηθούν αυτές οι επί τα χείρω μεταβολές, τότε όσοι τις υπογράψουν κατακτούν αυτομάτως μια θέση στη μαύρη βίβλο των διαχειριστών των κοινών υποθέσεων.
Αν ο στόχος των τεμαχιστών των ελπίδων των Ελλήνων ήταν ο προσωπικός πλουτισμός και η εξουσία για την εξουσία, τότε υπάρχει η πιθανότητα να αιφνιδιαστούν πολύ δυσάρεστα από τα αποτελέσματα των επιλογών τους.
Δεν υπάρχει ούτε ένας λαός στον κόσμο που να επιδιώκει να πεθάνει και να παραδοθεί άνευ όρων στους κατά καιρούς επιβουλείς. Πολλώ δε μάλλον οι Ελληνες…
