Η πολιτική τάξη υποβάθμισε ένα ανεξάρτητο (στον βαθμό του ανθρωπίνως εφικτού) κράτος σε τριτοκοσμική αποικία. Αυτή η αίσθηση είναι διάχυτη στη δημόσια σφαίρα. Οι πολίτες εδώ και καιρό βιώνουν μια κατάσταση αβεβαιότητας και πλήρους ανημποριάς μπροστά στην αυθαιρεσία των ξένων αρπακτικών και των ντόπιων συνεργατών τους. Ούτε οι θεσμοί λειτουργούν ούτε φρένο υπάρχει στην κατηφόρα ούτε δύναται ο πολίτης να προστατευθεί από την εξουσία που ασκούν αρκετά μη εκλεγμένα πρόσωπα και οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «ανεπίσημοι» -πλην πανίσχυροι- φορείς.
Ολα στην Ελλάδα είναι μια βιτρίνα. Μια επίφαση. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της εθνικής νόσου είναι αυτά που συνέβησαν χθες, με την εικαζόμενη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία χαρακτηρίζει αντισυνταγματική τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων στους δήμους. Κατά συνέπεια, οι συμβασιούχοι που ανήκουν στην κατηγορία των παρανόμως μονιμοποιηθέντων πρέπει να επιστρέψουν όσους μισθούς πήραν από τον χρόνο παράτασης των συμβάσεών τους.
Η κυβέρνηση αντέδρασε με αιχμηρές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Τζανακόπουλου και του υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη. Ενα από τα βέλη που διέθετε η κυβερνητική φαρέτρα για να εκτοξεύσει εναντίον του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι ο χαρακτηρισμός «γνωμοδοτικό όργανο». Κατά πως δείχνουν τα πράγματα, η «γνώμη» της Δικαιοσύνης γίνεται σεβαστή και ακολουθείται από τους κρατικούς φορείς μόνο αν είναι αρεστή στον πρωθυπουργό ή στους επικυριάρχους, στους δανειστές και τους λοιπούς «συγγενείς» που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
Το ίδιο είχε συμβεί και με την άλλη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που χαρακτήριζε αντισυνταγματικές τις μειώσεις συντάξεων οι οποίες επιβλήθηκαν με το πρώτο Μνημόνιο. Κι αυτή η «γνώμη» δεν… άρεσε στην κυβέρνηση και -φυσικά- στην τρόικα.
Επειδή η όλη κατάσταση παραπέμπει σε κακόγουστο ανέκδοτο και ο αλά καρτ σεβασμός σε θεσμούς και εξουσίες αποτελεί πληγή που κακοφορμίζει γρήγορα, ας αποφεύγονται τα προσχήματα. Αν δεν… αρέσει η γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, να το καταργήσουν. Αφού στην Ελλάδα φτάσαμε στο σημείο οι ξένοι να νομοθετούν και οι ντόπιοι να εφαρμόζουν, ας μην πληρώνουν οι πολίτες τα έξοδα θεσμικών οργάνων που κατάντησαν… σφραγίδες.
