Προκαλεί κατάπληξη η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης
Προκαλεί κατάπληξη η άρνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης να συζητήσουν έστω επί των προτάσεων της κυβέρνησης Τσίπρα για την (κατά γενική ομολογία υποχρεωτική) αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος.
Η όποια ρύθμιση, χωρίς αμφιβολία, επιβάλλεται έξωθεν. Και είναι σκληρή, όπως όλο το μνημονιακό «πακέτο» που επιβάλλεται τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα. Ομως το περίγραμμά της έχει ήδη ψηφιστεί από τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, που σήμερα διαμαρτύρονται, αφήνοντας την ισχνή κυβερνητική πλειοψηφία να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.
Δεν αξίζει σχολιασμό η στάση διάφορων τυχάρπαστων της πολιτικής σκηνής, όπως ο επικεφαλής του Ποταμιού, που εκλιπαρούσε για λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικής δημοσιότητας στο Μέγαρο Μαξίμου και σήμερα απορρίπτει την ενημέρωση από τον αρμόδιο υπουργό, λέγοντας ότι δεν θα συμπράξει σε «συναντήσεις εντυπωσιασμού».
Για το ΠΑΣΟΚ επίσης δεν έχει κανείς αυταπάτες. Το θράσος είναι σήμα κατατεθέν ενός κόμματος πελατειακής εξουσίας, που έχει συνεισφέρει κατά πολύ στη χρεοκοπία των ασφαλιστικών ταμείων και σήμερα σφυρίζει αδιάφορα, υπερθεματίζοντας στην ανάγκη διάσωσης των συντάξεων.
Αν ρωτήσει κανείς την κυρία Φώφη ποιος ευθύνεται για τον έως σήμερα σφαγιασμό των συνταξιούχων, είναι βέβαιον ότι απάντηση δεν θα πάρει. Κι αν απευθυνθεί προς τον Βενιζέλο αναζητώντας εξηγήσεις για τη χρεοκοπία των Ταμείων, θα εισπράξει φληναφήματα για την…ευεργετική επίδραση του κουρέματος, μέσω του αλησμόνητου PSI.
Για τον άλλο γίγαντα της πολιτικής, ο οποίος πρόσφατα κατοχύρωσε θέση στο πάνθεον του κοινοβουλευτικού μας θιάσου, ούτε λόγος. «Δεν είναι αρκούντως τολμηρές» οι προτάσεις της κυβέρνησης, λέει, χωρίς να αντιπαραθέτει δική του πρόταση. Κύριος οίδε τι έχει στο μυαλό του και σε κάθε περίπτωση, αν το εκφράσει διά λόγου, θα καταστήσει τον Κατρούγκαλο λαϊκό ήρωα…
Από αυτούς λοιπόν δεν περιμένουμε καλύτερα. Το πρόβλημα έγκειται στην παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης, που δυσκολεύεται να τοποθετηθεί, εξ αντικειμένου, με έναν πρόεδρο υπηρεσιακό, του οποίου η θητεία εκπνέει σε λίγα 24ωρα. Ομως η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει επιτέλους να βάλει πλάτη αγνοώντας το μικροκομματικό κόστος. Να αναγνωρίσει το μερίδιο ευθύνης που της αναλογεί για το σημερινό χάλι και και να συμβάλει εποικοδομητικά σε μια λύση, όσο επώδυνη κι αν είναι αυτή.
Aλλιώς ας καταθέσει ρεαλιστικές αντιπροτάσεις. Υπάρχει κανείς που πιστεύει σήμερα ότι χωρίς πρόσθετες θυσίες θα διασωθεί το ασφαλιστικό μας σύστημα; Αν ναι, ας έχει το θάρρος να το υποσχεθεί στον λαό. Εδώ και τώρα…
