Στην ουσία, αδέρφια, ζούμε τους σπασμούς της τελευταίας σοβιετίας σε ευρωπαϊκό έδαφος!
Παρακολούθησα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη διαβούλευση για τα τέλη κυκλοφορίας ανάμεσα στη στρατευμένη καλλιτέχνιδα της Πρώτη Φορά Ανάσκελα Αριστεράς, την Αντζυ Σαμίου, και στον διεθνούς φήμης δημοσιογράφο – ερευνητή, τον Βαξεβάνη, που διέφυγε από μια διμοιρία πληρωμένων δολοφόνων, ένα βράδυ που ‘βρεχε, που ‘βρεχε μονότονα, όπως ο Αλέξης ξεγλιστρά από τις πάλαι ποτέ ιδέες του. Δυστυχώς καμία δύναμη δεν απέτρεψε τη λιποταξία. Η Αντζυ έφυγε. Η ελληνική ψιλοκυβερνώσα Αριστερά είναι φτωχότερη. Ερχεται να προστεθεί κι αυτή σε αυτούς που ανήκαν στο «Δεν πληρώνω» και τώρα θα πλερώνουν παγκουί αλλά και με αυξημένες ποινές, αν κάνουν μαγκιές στα διόδια. Θα κάνει παρέα σε αυτούς που δεν τους άρεσε η εφικτή μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 7% από τον Σαμαρά, χάψανε την κατάργησή του και τώρα τ’ ακουμπάνε κανονικά. Θα κλάψει κι αυτή στον ώμο των ελεύθερων επαγγελματιών, που, αν περάσει το έκτρωμα με τις ασύλληπτου ύψους ασφαλιστικές, θα πρέπει να πουλάνε κάνα νεφρό για να ζήσουν.
Πιο ντόμπρο θα ήταν να μας σταματάει η Αστυνομία στον δρόμο, να μας αδειάζει τις τσέπες και να μας τα παίρνει. Δεν χρειάζεται να υποδύονται πως έχουν οικονομική πολιτική. Ας συνδυάσουν το στάκαμαν με την ληστεία. Διότι η πολιτική τούτων των ψευτοπροοδευτικών σκιντζήδων συνοψίζεται στο «τόσα μας λείπουν, τόσα σας παίρνουμε».
Στην ουσία, αδέρφια, ζούμε τους σπασμούς της τελευταίας σοβιετίας σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η φορολογία είναι πλέον, ως ύψος και λογική, δήμευση. Κι εδώ δεν θα δημεύονται μόνο σπίτια, μαγαζιά, οικόπεδα και χωράφια. Δημεύεται και πετάγεται σε μια αραχνιασμένη υπόγα το ίδιο το μέλλον της χώρας. Καταχνιά και κατήφεια. Και κυρίως ανελευθερία και υπανάπτυξη. Οποιος τα σκέφτεται όλα αυτά που κάνουν είναι πιο κουτός κι από τα λάχανα. Δεν είναι απλά βλάκας, αλλά, όπως ωραία έλεγε ο Γιάροσλαβ Χάσεκ, στον βαθύ και σπαρταριστό «Καλό στρατιώτη Σβέικ», είναι βλακόμετρο. Οχι απλά βλάκας, αλλά μονάδα μέτρησης της ανθρώπινης βλακείας, η οποία, ως γνωστόν, είναι πανίσχυρη διαλυτική και αποδομητική συμπαντική δύναμη. Στην Ελλάδα πλέον κυβερνά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ χάιδεψε τον κοινωνικό φθόνο κι ακόμη το κάνει, όπως ο φραγκάτος μεγαλοκαταθέτης, επενδυτής και παχιά αρχοντοπληρωμένη χήνα της Ευρωβουλής, ο Παπαδημούλης, με τις κατάπτυστες δηλώσεις του κατά των ελευθέρων επαγγελματιών.
Ομως κομμάτι κομμάτι κι αυτοί που νόμιζαν πως δεν είχαν τίποτε να χάσουν τρώνε αλλεπάλληλες φάπες, σαν τον Τζεβελέκο στις ταινίες. Τη γενική καθίζηση της κοινωνίας την πληρώνουν περισσότερο οι από κάτω, αυτοί που ο ΣΥΡΙΖΑ τους έκλεινε το μάτι, «ψηφίστε μας να ξεσκίσουμε αυτούς που έχουν, για να μην έχουν κι αυτοί». Στερούνται ελπίδας και προοπτικής, οι κοινωνικοί πόροι συρρικνώνονται και η ικανοποίηση του ταξικού μίσους δεν τους αγοράζει ούτε τσιγάρα.
Ηδη εξανέμισαν όλες τις θυσίες του λαού τα προηγούμενα χρόνια, φτωχοποίησαν ακόμη περισσότερους και ξεχαρβάλωσαν τα σύνορα, την ασφάλειά μας, ενώ έβαλαν χέρι στις αξίες μας, στην παιδεία μας, έφτυσαν στο αίμα των νεκρών μας και συνεχίζουν απτόητοι τη μηδενιστική μισελληνική αντζέντα τους, διότι μόνο αυτό μπορούν.
Η Ν.Δ. θα τελειώσει σήμερα τα του οίκου της και πρέπει πλέον να αφοσιωθούμε σε ένα καθήκον: στην ανατροπή αυτής της διαλυτικής πολιτικής και των δύο συναυτουργών της.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
