Ηρθε η ώρα των Ελλήνων να εκφράσουν την οργή τους
«Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
Για τους μη γνωρίζοντες, αυτό είναι το άρθρο 120 του Ελληνικού Συντάγματος. Επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων, όταν η χώρα κινδυνεύει, όταν η λαϊκή κυριαρχία παραβλέπεται, όταν η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ποδοπατείται. Η Ιστορία είναι γεμάτη από λαϊκούς αγώνες. Ο πατριωτισμός των Ελλήνων ήταν εκείνος που αποκατέστησε τη δημοκρατία όποτε χρειάστηκε, ο πατριωτισμός των Ελλήνων ήταν εκείνος που έφερε την ελευθερία έπειτα από αιώνες σκλαβιάς, ο πατριωτισμός των Ελλήνων είναι αυτός που κάνει μια μικρή χώρα, σαν τη δική μας, να έχει ένα ξεχωριστό, μοναδικό μεγαλείο.
Το τρίπτυχο της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 γεννήθηκε από τους αστούς. Από την κοινωνία. «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη». Αυτές ήταν και οι τελευταίες λέξεις του Μαρίνου Αντύπα, πριν τον δολοφονήσουν στη Λάρισα οι τσιφλικάδες της Θεσσαλίας επειδή μαχόταν για το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. «Ελευθερία ή θάνατος» ήταν το σύνθημα των Ελλήνων όταν ξεκίνησε η εξέγερση του 1821, που οδήγησε στην ελευθερία του έθνους. Τα παραδείγματα από την ελληνική και την παγκόσμια Ιστορία είναι πάρα πολλά. Οταν ο λαός έχει φτάσει στο όριο, τότε η ανθρώπινη φύση αντιδρά από μόνη της. Δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς ιδανικά, χωρίς αξίες. Επαναστατεί, πολεμά, νικάει.
Τούτες τις ώρες, η Ελλάδα έχει ανάγκη τους ανθρώπους της. Τους πολίτες της. Τους Ελληνες. Δεν μπορεί να στηριχθεί στους πολιτικούς. Απέτυχαν… Με τις αποφάσεις τους, συνειδητές ή κατευθυνόμενες, όχι μόνο δεν προστάτεψαν τον ελληνικό λαό, όπως όφειλαν, αλλά τον έφεραν στο απόλυτο τέλμα, στην οικονομική κατοχή, στην εξαθλίωση. Οι σύγχρονοι Μαυρομιχάληδες, Μαυροκορδάτοι και λοιποί όχι μόνο αμαύρωσαν την πολιτική Ιστορία του τόπου, αλλά έβαλαν ενέχυρο την ανεξαρτησία της χώρας για να κερδίσουν την πολιτική ανέλιξή τους. Τον σύγχρονο Καποδίστρια αποπειράθηκαν να τον «δολοφονήσουν» πολιτικά, όμως δεν τα κατάφεραν. Οι ιδέες του παραμένουν πάντα επίκαιρες και αποδεκτές από την κοινωνία. Δεν έσβησε, ούτε σκεπάστηκε ο δρόμος που χάραξε.
Εχει έρθει η ώρα των Ελλήνων. Η μαζική συμμετοχή όλων μας στις απεργίες είναι και κατάθεση-παράδοση των κομματικών ταυτοτήτων στους αρχηγούς των κομμάτων. Και αυτό έγινε συνειδητά και όχι ως μορφή αντίδρασης. Σήμερα δεν υπάρχει κανένα κόμμα που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και στα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Ο Ελληνας πρέπει να ξαναβρεί την ταυτότητά του. Να ξανακερδίσει το δικαίωμα για ζωή, ελευθερία, δημοκρατία, δημιουργία, ιδιοκτησία. Η ανθρώπινη φύση έφτασε στα όριά της και αντιδρά. Οπως έκανε πάντα, όταν της στερούσαν τα δικαιώματά της ή τη βίαζαν.
Είναι η ώρα που ο λαός παίρνει τις τύχες του στα χέρια του. Που δεν έχει τίποτε άλλο να χάσει. Που βγαίνει στον δρόμο, πετώντας το κομματικό κοστούμι, για να διαμαρτυρηθεί, να πιέσει, να εκφράσει την οργή και την αντίθεσή του για όσα του πήραν, για όσα του παίρνουν και για όσα θέλουν να του πάρουν.
Είναι διαχρονική η φράση του Σοφοκλή στην Αντιγόνη. «Ηδ’ εστίν η σώζουσα και ταύτης επί πλέοντες ορθής τους φίλους ποιούμεθα». («Αυτή η πόλη είναι που μας σώζει και, αν πλέουμε το πλοίο πάνω σ’ αυτήν, όσο είναι σώα, μόνο τότε μπορούμε να αποκτούμε τους φίλους μας».) Ο Ελληνας δεν έχει άλλον δρόμο πια. Μόνο το κόμμα των Ελλήνων.
Θύμιος Λυμπερόπουλος
*Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί
