Υποπλοίαρχος Αναστάσιος Τουλίτσης. Υποπλοίαρχος Κωνσταντίνος Πανανάς. Ανθυπασπιστής Ελευθέριος Ευαγγέλου. Απόντες, έπεσαν εν ώρα καθήκοντος στα γαλανά νερά του Ελληνικού Αιγαίου. Ποιος μπορεί να το καταλάβει; Ποιος μπορεί να το νοιώσει;
Μόνον όσοι ορκίστηκαν «……να υπερασπίζω μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός μου τας σημαίας…», είναι δυνατόν να αντιληφθούν το μέγεθος και το μεγαλείο της θυσίας.
Ο πατέρας του Κώστα, Ταξίαρχος ε.α. του Στρατού ξηράς, που έχει δώσει τον ίδιο όρκο παλιότερα, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό είπε: «Ο γιος μου ήταν μάχιμος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Δεν ήταν ούτε «ένστολος», ούτε «υπάλληλος». Του αξίζει τιμή, διότι στη ζωή του αποφάσισε να φυλάξει Θερμοπύλες. Από προχθές το αγόρι μου είναι αδελφός και γιος όλων των Ελλήνων, από προχθές το αγόρι μου πέρασε επαξίως στο πάνθεον των ηρώων αυτού του περήφανου Έθνους, αγωνιζόμενος κατά των προαιωνίων εχθρών της πατρίδος μας. Είμαι υπερήφανος που υπήρξε γιος μου. Μπορεί του γιου μου να έσβησε της ζωής του το καντήλι, όμως είμαι βέβαιος ότι η Παναγιά τον κρατά στοργικά στην αγκαλιά της όπως τον μονάκριβο γιο της».
Λόγια συγκλονιστικά!
Αλήθεια σε τι διαφέρουν από το «Ή ταν ή επί τας» της Σπαρτιάτισσας μάνας;
Αυτοί είναι οι Έλληνες στρατιωτικοί, οι οποίοι έχουν κατηγορηθεί από το σάπιο πολιτικό κατεστημένο, ακόμη και ότι είναι αντιπαραγωγικοί.
Όμως η Ελληνική κοινή γνώμη, έχει τελείως διαφορετική άποψη από τους επιβήτορες της εξουσίας και τους έχει κατατάξει στην πρώτη θέση και ακόμα καλύτερα, τους έχει κλείσει στην καρδιά τους.
Τα τρία παλικάρια «σηκώθηκαν» ξημερώματα, με ένα παρωχημένης τεχνολογίας ελικόπτερο, για να λάβουν μέρος σε άσκηση.
Δεν το συζήτησαν.
Δεν πρόβαλαν την δραματική μείωση των πιστώσεων για τις Ένοπλες Δυνά-
μεις, όταν για τους συνταξιούχους βουλευτές βρίσκονται χιλιάδες ευρώ για να τους δοθούν «καθυστερούμενα». Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στην «δημοκρατία», μόνο το τελευταίο εξάμηνο οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν διαθέσει 8 εκατομμύρια ευρώ για τους λαθρομετανάστες.
Δεν γκρίνιαξαν, διότι σε καιρούς φτώχειας για τον απλό λαό, τα εκατομμύρια χορεύουν γύρω μας στις διάφορες λίστες «Λαγκάρντ» και τα σόγια βολεύονται, ενώ στρατιωτικοί ξεσπιτώνονται στην Λέσβο, επειδή προέχει η στέγαση των λαθρομεταναστών.
Δεν βαρυγγωμήσαν, διότι ενώ αυτοί καθημερινώς παίζουν κορώνα –γράμματα τη ζωή τους, άλλος σκεπάζοντας με τις φτερούγες του το Αιγαίο, άλλος φράσσοντας τα υδάτινα περάσματα του Ελληνικού Αρχιπελάγους και άλλος ξαγρυπνώντας δίπλα στο ποτάμι, στον Έβρο ή στα Ελληνικά νησιά, άλλοι ξεμαλλιάζονται σαν τις Κατίνες της γειτονιάς για το πόσες άδειες θα δοθούν, (και σε Τούρκο!!!), για κανάλια, άλλοι για το πώς θα διορίσουν τον αφισοκολλητή του κόμματος, του οποίου ο προπάππος ήταν θαυμαστής του Βελουχιώτη, άλλοι πως θα γκρεμίσουν την Ορθοδοξία μας, άλλοι πως θα κανακέψουν τους λαθρομετανάστες και ΟΥΔΕΙΣ σκέφθηκε ποτέ να σκύψει πάνω στα προβλήματα, επιβιώσεως πλέον, των στρατιωτικών.
Όμως αυτά δεν τα σκέφτηκαν οι τρεις ήρωες, την ώρα που πήραν διαταγή για απονήωση (τον μάθαμε κι’ αυτόν τον όρο και θα μας ζαλίσουν οι ξερόλες των καναλιών). Και δεν το σκέφθηκαν, διότι μπροστά τους βλέπουν μόνον ένα πράγμα: Το καθήκον. Διότι έτσι έμαθαν στα σχολεία που φοίτησαν. Ούτε τον συνδικαλισμό διδάχθηκαν, ούτε την απεργία, ούτε καν την απλή διαμαρτυρία. Επειδή αυτοί, είτε μας αρέσει είτε δεν μας κάθεται καλά και μας χαλάει τη μανέστρα, είναι η ενσάρκωση του Κράτους και του Έθνους. Και το Έθνος δεν απεργεί.
Ας το καταλάβουν επιτέλους αυτό, όσοι δυστυχώς κακή τη μοίρα βρίσκονται τώρα, βρέθηκαν κατά το παρελθόν και ενδεχομένως θα ξαναβρεθούν στην εξουσία.
Είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις ανόητοι.
Χρήστος Μπολώσης Υποστράτηγος ε.α.
