Η μυωπική πολιτική της Γερμανίας και τα αδιέξοδα της Ευρώπης
Oι Γερμανοί έχουν εκλογές στα κρατίδια τη μεθεπόμενη Κυριακή, γι’ αυτό μην περιμένετε να ακούσετε από το στόμα τους ότι η οικονομική κρίση συνδέεται με την προσφυγική. Το αντίθετο. Κάνουν ό,τι πρέπει για να κρατήσουν μακριά από τα σύνορά τους τους ανέστιους και να διατηρήσουν ζωντανό το δόγμα της λιτότητας. Μην εκπλαγείτε, μάλιστα, αν τους δείτε μαζί με την Κομισιόν και τον πρόεδρο Γιούνκερ να πρωταγωνιστούν στη Σύνοδο κατά των Αυστριακών προκειμένου να ικανοποιήσουν την Ελλάδα. Η πληροφορία που έχω είναι ότι η Κομισιόν ετοιμάζει πρόταση μομφής κατά της Αυστρίας για παραβίαση των ιδρυτικών αρχών της Ενωσης. Μην εκπλαγείτε, επίσης, αν η απόφαση της συνόδου είναι «ευνοϊκή» για εμάς .
Ωστόσο, μη γελιέστε. Το μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι το Προσφυγικό. Αυτό παράγει πολιτικές συνέπειες -αναβίωση εθνικισμού-, αυτό παράγει φόβο και αστάθεια – ανοίγει ζητήματα κοινωνικής συνοχής και εσωτερικής ασφάλειας. Ολα όμως εξαρτώνται από την οικονομία. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον το μοναδικό παράδειγμα προς αποφυγήν. Το κακό σπυρί, που, αν το απομόνωναν, όλα καλά. Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (προσωρινά στοιχεία) για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας φανερώνει τα μεγάλα αδιέξοδα της ευρωζώνης: Αποπληθωρισμός, έλλειψη ανάπτυξης, «κάθισμα», κίνδυνος για κρίση «2.0.» Δύο μέρες πριν από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος είχε στηλιτεύσει την ευρωζώνη των τεχνοκρατών, την είχε κατηγορήσει για αναπνευστική ανεπάρκεια και είχε ζητήσει λιγότερη λιτότητα. Η νεοφιλελεύθερη συνταγή Σόιμπλε, ο οποίος πεισματικά αντιμετωπίζει την οικονομία και τους ανθρώπους με όρους θρησκειολογικούς, προκαλεί αποδεδειγμένα τεράστια αδιέξοδα.Η Ευρώπη δεν παράγει πλέον, γι’ αυτό και κινδυνεύει από έναν διπλό εμφύλιο: Εμφύλιο μεταξύ κρατών-μελών, τα οποία αρνούνται να συντονιστούν. Εμφύλιο μεταξύ Ευρωπαίων και προσφύγων, οι οποίοι θα ερίζουν για τη διανομή των προνομίων του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους.
Η πρώτη ανάγνωση που κάνει η Γερμανία στο νέο τοπίο δεν αφήνει περιθώρια για αισιοδοξία. Αντί να αναλάβει τις ευθύνες της, ακόμη και τώρα της φταίνε οι άλλοι – άρα τι ωραιότερη ιδέα από το να χωρίσουμε την Ευρώπη σε τρεις ταχύτητες, Βορράς, Νότος, Βίζεγκραντ; Μύωπες! Το ευτύχημα είναι ότι επειδή το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια τους, πιθανόν να αυξηθεί ο ρόλος της ΕΚΤ, άρα σύντομα μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης να βγάλουμε από τον λαιμό μας τη θηλιά του χρέους και της λιτότητας. Αν για κάτι είναι, λοιπόν, υπεύθυνες οι πολιτικές δυνάμεις, είναι να έχουν υπομονή, να μένουν ενωμένες και να περιμένουν τη στροφή. Ερχεται.
Μανώλης Κοττάκης
