Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμπληρώνει σε λίγες ημέρες δύο μήνες στο τιμόνι της Ν.Δ. Πριν εκλεγεί, είχε υποσχεθεί σειρά αλλαγών για τις πρώτες 100 ημέρες, κάποιες εκ των οποίων δρομολόγησε, αλλά ελάχιστες ολοκλήρωσε. Μία από τις βασικές υποσχέσεις του, αυτήν για την οικονομική εξυγίανση της καταχρεωμένης Ν.Δ., μόλις χθες ανακοίνωσε πως σκοπεύει να την υλοποιήσει
.
Οπως και να ‘χει, υπάρχει ήδη ένα επαρκές πρώτο δείγμα, βάσει του οποίου μπορεί να κριθεί.
1. Μέχρι στιγμής, φαίνεται να επιλέγει τους πολύ υψηλούς αντιπολιτευτικούς τόνους και την πόλωση. Χρησιμοποιεί βαριές εκφράσεις για τον Αλέξη Τσίπρα, όπως «ανίκανος», «άβουλος», «τροχονόμος της διαπλοκής», υιοθετώντας τη «γραμμή» του Αδωνι Γεωργιάδη.
2. Αποφεύγει την απευθείας αντιπαράθεση στη Βουλή με τον πρωθυπουργό, προφανώς γιατί ακόμα δεν νιώθει έτοιμος να τον αντιμετωπίσει
3. Επενδύει στη δημιουργία ενός αντικυβερνητικού μπλοκ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, επομένως δείχνει να φοβάται να πορευτεί μόνος του (προς το παρόν). Ομως, αυτοί οι «σύμμαχοι» κουβαλούν πολλές «αμαρτίες» και φθείρουν και τον ίδιο.
4. Λοξοκοιτάζει προς πιο κοινωνικά «ευαίσθητες» θέσεις, ζητώντας, για παράδειγμα, την απόσυρση του Ασφαλιστικού, αλλά ταυτόχρονα δηλώνει ότι πρέπει να κοπούν οι συντάξεις. Επομένως, ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τη στρατηγική του και τις θέσεις του.
5. Μοιάζει να υπερασπίζεται το «χθες» και, κυρίως, να υποστηρίζει τα συμφέροντα της διαπλοκής. Παρότι είναι νέος πολιτικός αρχηγός, δεν έπεισε -στις υποθέσεις που άνοιξαν τελευταία- ότι θέλει να μπει τάξη στο άναρχο τοπίο των media.
6. Φορτώνεται όλες τις «αμαρτίες» του σαμαρικού παρελθόντος. Ανεξήγητα, υπερασπίζεται πρόσωπα, όπως ο Παπασταύρου, και δείχνει να προσπαθεί να συγκαλύψει λάθη της προηγούμενης ηγεσίας. Το ίδιο έκανε και με τις καταγγελίες για έμμισθη σχέση του Μαυρίκου με τη Ν.Δ.: Απέφυγε να απαντήσει, θολώνοντας το τοπίο (και τελικά την εικόνα του).
7. Πέρα από τη δική του εξωστρέφεια (και τις σωστές προσπάθειες να είναι κοντά στην κοινωνία), η Ν.Δ. εξακολουθεί να εκφράζεται δημοσίως από φθαρμένα πρόσωπα, που προκαλούν «αλλεργία» στη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων.
8. Στα εσωκομματικά, προσπαθεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί και στο τέλος κινδυνεύει να πέσει ο ίδιος στο κενό. Προς το παρόν, θέλει να τα έχει καλά με όλες τις τάσεις, αν και ο ίδιος λέει ότι είναι υπέρμαχος της άποψης ότι «χωρίς να σπάσεις αβγά, δεν φτιάχνεις ομελέτα».
9. Αναδιπλώθηκε γρήγορα αναφορικά με το Προσφυγικό και εγκατέλειψε τους υψηλούς τόνους, αντιλαμβανόμενος σωστά ότι το θέμα είναι πλέον εθνικό. Εδειξε ότι έχει το θάρρος, όταν κάνει κάτι λάθος, να το αλλάζει.
10. Σωστά επέλεξε, πριν απ’ όλα, να βάλει σε τάξη το κόμμα (και κυρίως τα οικονομικά του), δείχνοντας ότι είχε αντιληφθεί το τέλμα στο οποίο βρισκόταν.
Το βασικό πρόβλημα του κ. Μητσοτάκη είναι το πώς θα διαφοροποιηθεί και θα πείσει ότι δεν αποτελεί συνέχεια μιας φθαρμένης κατάστασης στην ελληνική πολιτική σκηνή. Μέχρι στιγμής, κάνει ακριβώς το αντίθετο: Είναι ακατανόητη η υπεράσπιση νοσηρών φαινομένων του παρελθόντος, που οδήγησαν τη Ν.Δ. σε συνεχείς βαριές ήττες. Γιατί δεν κάνει μια νέα αρχή, χωρίς εξαρτήσεις και βαρίδια; Εκτός κι αν έχει δώσει υποσχέσεις που πρέπει να τηρήσει…
Και φυσικά. όλα αυτά εν αναμονή των θέσεών του. Γιατί, έως τώρα, οι προτάσεις του είναι γενικόλογες εκθέσεις ιδεών. Αν έχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, καλό είναι να τη διατυπώσει εγκαίρως.
Δημήτρης Ριζούλης
