Πρέπει να το καταλάβουμε: Η αυριανή κοινοβουλευτική αναμέτρηση για τη Δικαιοσύνη δεν είναι ο τερματικός σταθμός, αλλά μία ενδιάμεση στάση στην απόπειρα Τσίπρα να αλλάξει τον συσχετισμό εξουσίας στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια, το κρίσιμο δεν είναι οι πολιτικές εντυπώσεις, αλλά η αποκωδικοποίηση της στρατηγικής του πρωθυπουργού.
Η Δικαιοσύνη είναι στην πραγματικότητα το θύμα αυτής της μεγάλης μάχης, καθώς στα γήπεδό της έχει μεταφερθεί η οξύτατη κόντρα κυβέρνησης – παλαιάς διαπλοκής για τον έλεγχο της χώρας. Διότι -μη γελιέστε- αυτό είναι το έπαθλο και για τους μεν και για τους δε: η εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε δύο φορές εκλογές, αλλά μόλις τώρα μπαίνει στα παπούτσια της εξουσίας.
Η στρατηγική Τσίπρα είναι, λοιπόν, αξιοσημείωτη και δεν πρέπει να υποτιμάται σε τρία σημεία της: Το πρώτο είναι η παραπλάνηση. Ο πρωθυπουργός είπε ψέματα σε όλους τους σημαντικούς παίκτες του παλαιού πολιτικού συστήματος για να έχει περιθώρια ελιγμών. Είπε ψέματα στον Φώτη Κουβέλη ότι θα εντάξει τη ΔΗΜ.ΑΡ. στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ για να τον παρασύρει να καταψηφίσει Πρόεδρο Δημοκρατίας. Είπε ψέματα στον Δημήτρη Αβραμόπουλο ότι θα τον προτείνει υποψήφιο για την Προεδρία για να «κοιμίσει» τους συμμάχους για την πραγματική επιλογή του. Δεν αποκάλυψε σε κανέναν πολιτειακό παράγοντα την πρόθεσή του να πάει σε δημοψήφισμα, αντιθέτως διέδιδε ότι θα πάει σε εκλογές. Την αυτή τακτική ακολούθησε με τη διαπλοκή. Οπως κοίμισε τους άλλους, κοίμισε και αυτήν. Οι παλαιοί παίκτες πίστεψαν ότι με μυστικά ραντεβού, κόκκινα πρωτοσέλιδα και μυστικές επισκέψεις στο Μαξίμου «θα τα βρουν». Δεν τα βρήκαν.
Το δεύτερο στοιχείο της στρατηγικής Τσίπρα είναι η διάσπαση του μετώπου της διαπλοκής. Αν και στην πραγματικότητα σχεδιάζει να τα βάλει σχεδόν με όλους, οι μιντιάρχες νομίζουν ότι τα βάζει μόνο με έναν. Οτι διάλεξε τον πιο αδύνατο από τους δυνατούς.
Λάθος εντύπωση. Ιδού γιατί: Παράλληλα με το ελληνικό σίριαλ της γάτας Ιμαλαΐων, «τρέχει» και το κυπριακό σίριαλ της σύλληψης επιφανών στελεχών μεγάλου ελληνικού κατασκευαστικού ομίλου, που ομολόγησαν ενώπιον της κυπριακής Δικαιοσύνης ότι «λάδωναν» στελέχη του ΑΚΕΛ για να πάρουν δημόσια έργα. Εις εκ των συλληφθέντων φύλασσε σε θυρίδες έως και αποδείξεις για τις μίζες που έδινε, τις οποίες προσκόμισε στην κυπριακή Δικαιοσύνη.
Η έρευνα της κυπριακής Δικαιοσύνης για μίζες σε έργα που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε. δίνει «πάτημα» σε Κομισιόν – ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αναθεωρήσουν συμβάσεις με μεγάλους ελληνικούς ομίλους -που διαπλέκονται με ΜΜΕ- μέσω Λευκωσίας. Κοινώς, να τους πάρουν πίσω τα δημόσια έργα που τους έχουν δώσει προηγούμενες κυβερνήσεις στην Ελλάδα! Τσίπρας και Αναστασιάδης είναι στρατηγικοί σύμμαχοι περισσότερο από όσο φαίνονται! Ο Τσίπρας χτυπάει τον τραπεζίτη με τον οποίο βρίσκεται σε πόλεμο στην Κύπρο ο Αναστασιάδης (για σειρά δανείων που ακουμπούν και το… PSI) και ο Αναστασιάδης «χτυπάει» τον επιχειρηματία που θέλει να εκτοπίσει ο Τσίπρας από μεγάλα δημόσια έργα στην Ελλάδα.
Τρίτον, η απόπειρα Τσίπρα για νέο συσχετισμό εξουσίας στην Ελλάδα φαίνεται να έχει και διεθνή ευλογία. Δεν είναι μόνο που μας στέλνουν τις λίστες και που ο Παπαγγελόπουλος βρίσκει δικονομικό τρόπο για την αξιοποίησή τους. Είναι και ο Σόιμπλε, ο οποίος στο βιβλίο που έγραψε με τον Σαπέν τονίζει: «Η Ελλάδα πρέπει να οικοδομήσει μια αποτελεσματικότερη και αντικειμενικότερη φορολογική διοίκηση. Αυτό μπορεί να το κάνει πραγματικά καλύτερα ο ΣΥΡΙΖΑ από ό,τι το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., που ήταν αιχμάλωτοι του παλαιού συστήματος. Ο στόχος του πρέπει να είναι η απώθηση της διαφθοράς».
Πρώτη φορά έπειτα από χρόνια δεν ταυτίζονται τα συμφέροντα διαπλοκής – ξένου παράγοντα. Εντυπωσιακή αλλαγή, δεν νομίζετε;
Μανώλης Κοττάκης
