Το εργαλείο του Τσίπρα για νέες διαχωριστικές γραμμές
H ατζέντα σήμερα μονοπωλείται από τον απόηχο της χθεσινοβραδυνής κοινοβουλευτικής αναμέτρησης για τη διαπλοκή. Ωστόσο, το πολιτικό σύστημα έχει ήδη κάνει την υπέρβασή του και προετοιμάζεται για τον επόμενο γύρο. Εχοντας πάρει απόφαση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνά τον κάβο της αξιολόγησης με το πράσινο φώς Σόιμπλε και ότι «σταθεροποιεί» -προσώρας- τις προσφυγικές ροές, οι πολιτικές δυνάμεις εστιάζουν στη συνταγματική αναθεώρηση και στον εκλογικό νόμο.
Ούτως ή άλλως αυτή πρέπει να είναι και η θεσμική απάντηση μακράς πνοής στις όποιες αποκαλύψεις για τη διαφθορά. Τούτων δοθέντων, μελέτησα με προσοχή τις προτάσεις που κατέθεσαν για το Σύνταγμα στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του Ξενοφώντα Κοντιάδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Φώφη Γεννηματά. Εχω διατυπώσει με βεβαιότητα την άποψη -από τον Οκτώβριο- ότι, όταν ο Τσίπρας αρχίσει να χάνει λαϊκή υποστήριξη (μετά την εφαρμογή του Φορολογικού), τότε θα έχει μία και μόνη επιλογή: Να διχάσει και να ορθώσει νέες διαχωριστικές γραμμές. Τ
ο Σύνταγμα είναι ιδανικό εργαλείο προς τούτο. Εχω επίσης διατυπώσει εγκαίρως την άποψη ότι οι κυβερνητικοί συνασπισμοί και οι πλειοψηφίες του μέλλοντος περνούν μέσα από την αντίληψη που έχουν τα κόμματα για το Σύνταγμα και τους θεσμούς: Πρόεδρος Δημοκρατίας, Εκκλησία, Δικαιοσύνη, εκλογικό σύστημα, ανεξάρτητες Αρχές. Και πάλι το Σύνταγμα είναι ιδανικό εργαλείο προς τούτο, αρκεί να θυμηθεί κανείς πώς συσπείρωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου τις «προοδευτικές» δυνάμεις με την αναθεώρηση του 1985. Η ώρα αυτή, αν η Ν.Δ. δεν το έχει καταλάβει, πλησιάζει.
Οι απόψεις που διατύπωσε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για την αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, την αναλογικότητα στο εκλογικό σύστημα, την κατοχύρωση του σύγχρονου εργατικού δικαίου ταυτίζονται απολύτως με τις θέσεις του ηγετικού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Σε επόμενη στροφή θα προστεθούν, με πρωτοβουλία Τσίπρα, τα ζητήματα της αναθεώρησης του άρθρου 14 για τα ΜΜΕ, στο πνεύμα της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τον βασικό μέτοχο, όσο και ο διαχωρισμός κράτους – Εκκλησίας (ο Φίλης δεν κάνει του κεφαλιού του). Τότε η Ν.Δ. θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.
Καλή η πρόταση Μητσοτάκη στην πρώτη ανάγνωσή της, αλλά, με εξαίρεση του άρθρο 16, συντηρητική. Η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ σε ορισμένα ζητήματα θα είναι φιλελεύθερη, για να δημιουργήσει ρήγματα στους υπό μετεγγραφή εκσυγχρονιστές της Ν.Δ., και σε άλλα αριστερή, για να γκρουπάρει ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι μαζί του. Τότε τι γίνεται; Θα γυρίσουμε στις ρίζες; Επειδή έρχεται και συνέδριο, αντί για ανόητες αντιπαραθέσεις, ιδού τροφή για σκέψη.
Μανώλης Κοττάκης
