Η οικονομία, η αλαζονεία Τσίπρα και τα σενάρια για κάλπες
Μεγάλο κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών, με παρουσία δεκαετιών στον χώρο, κλείνει. Μεγάλο σούπερ μάρκετ, με όνομα βαρύ σαν Ιστορία, στην ουσία είναι πτωχευμένο – με το ζόρι το κρατούν οι τράπεζες στη ζωή. Τα μισά καταστήματα στην Κύπρου της χλιδάτης Γλυφάδας έχουν κατεβάσει ρολά. Ο μανάβης της γειτονιάς διαμαρτύρεται ότι η τετραμηνία του ΤΕΒΕ του έφθασε αδικαιολόγητα αυξημένη – από 800 ευρώ κοντεύει να πληρώσει χιλιάρικο. Γιατροί και δικηγόροι σταμάτησαν να πληρώνουν την Εφορία – «ε, και τι θα μου κάνει;» διερωτώνται.
Εστιάτορες γκρινιάζουν συνεχώς για την αύξηση του ΦΠΑ στο 23% – «δεν βγαίνουμε» λένε και, όπου τους παίρνει, δεν κόβουν αποδείξεις. Κορυφαίος στον χώρο της εστίασης υποστήριζε πρόσφατα ότι με τζίρο 6.000.000 ευρώ από δύο καταστήματά του έχει περιθώριο κέρδους μόλις 4% – στην ουσία, η επιχείρησή του είναι κρατικοποιημένη. Με όποιον μιλάς από την αγορά αυτόν τον καιρό, καταλαβαίνεις… Ο μόνος που δεν καταλαβαίνει είναι η κυβέρνηση. Με την ψευδαίσθηση που της δημιουργεί όποια κατανάλωση η οποία οφείλεται στα έτοιμα, τα οποία ο κόσμος τρώει από τον φόβο του κουρέματος καταθέσεων, τίποτε άλλο δεν υπάρχει που να δικαιολογεί την αισιοδοξία των ηγητόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Τί-πο-τα!
Ουσιαστικά, ζούμε δύο παράλληλες πραγματικότητες: την πραγματικότητα του Μαξίμου και την πραγματικότητα των πολιτών. Η κυβέρνηση πορεύεται με αλαζονεία πάνω σε ένα σαθρό κοινωνικό έδαφος, υποτιμώντας την αντίδραση της μεσαίας τάξης. Το έγραψα και χθες, το επαναλαμβάνω σήμερα: Ναι, ο Τσίπρας έχει «καύσιμο πολιτική ύλη» με βάση τον σχεδιασμό που έχει κάνει για τα δάνεια κομμάτων, ΜΜΕ και λοιπές υποθέσεις. Ναι, έχει το ηθικό πλεονέκτημα, γιατί ο χρόνος είναι λίγος – δεν πρόλαβε να διαφθαρεί. Πλανάται πλάνη οικτράν, όμως, αν νομίζει ότι «έχω τον Κυριάκο για κολατσιό» και αν… γαργαλιέται για κάλπες τον Σεπτέμβριο, όπως του εισηγούνται κάποιοι με το επιχείρημα «να τους νικήσουμε πριν εφαρμοστούν τα μέτρα».
Γνωρίζω άριστα ότι η παρόρμηση και το ρίσκο είναι έμφυτα στοιχεία της προσωπικότητας του πρωθυπουργού και δεν θα εκπλαγώ αν αποτολμήσει να στήσει κάλπες το φθινόπωρο. Θέλει, άλλωστε, να αλλάξει εταίρο, να γίνει το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο μεγάλωσε – απαιτείται έγκριση. Επειδή όμως στο παρελθόν και άλλοι πολιτικοί αντίπαλοι υποτιμήθηκαν (Γιώργος Παπανδρέου), ένα έχω να επισημάνω στον Αλέξη: Δεδομένης της στασιμότητας και της πεποίθησης που εδραιώνεται ότι στην οικονομία είναι η συνέχεια Σαμαρά επί τα χείρω, ας προσέχει μην τον φάνε για… κολατσιό οι πολίτες, αντί να φάει εκείνος για κολατσιό τον Κυριάκο. Τα βίτσια έχουν και ένα όριο.
Μανώλης Κοττάκης
