O Tσίπρας, η τακτική τού «διαίρει και βασίλευε» και η αντιπολίτευση
Πρόκειται αναμφισβήτητα για κατόρθωμα της αντιπολίτευσης στο σύνολό της, μείζονος και ελάσσονος: Ο Τσίπρας κατέβασε έναν νόμο, με τον οποίο δέσμευσε τη δημόσια περιουσία για τα επόμενα 100 χρόνια, φόρτωσε έναν σκασμό φόρο στους Ελληνες, νομοθέτησε τις απολύσεις στις ΔΕΚΟ (αν διαβάσουμε με προσοχή το σχετικό άρθρο), αλλά στο τέλος έφυγε σχεδόν ατσαλάκωτος από το Κοινοβούλιο.
Εχοντας δε εξαγγείλει και το χρηματοδοτούμενο από τις τηλεοπτικές άδειες, τις λίστες φοροδιαφυγής και το λαθρεμπόριο καυσίμων «Ταμείο Αλληλεγγύης», αποχώρησε με το φωτοστέφανο του κοινωνικά ευαίσθητου, ο οποίος αποτρέπει την τελευταία στιγμή αδικίες (ΕΚΑΣ) και διανέμει κοινωνικό μέρισμα σε υπαλλήλους που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα του κράτους (αστυνομικοί, δικαστικοί, διπλωμάτες). Ρωτούν πολλοί πώς συνέβη αυτό. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά. Ο πρώτος λόγος ανάγεται στον ίδιο και ο δεύτερος στην αντιπολίτευση.
Ο ίδιος -δυσάρεστη και πικρή αλήθεια για την από εδώ πλευρά- εξελίσσεται κοινοβουλευτικά και ωριμάζει κατά την πρωθυπουργία. Τέλειωσε αναίμακτα «δουλειές» που απεδείχθησαν ανίκανοι να τις ολοκληρώσουν επί πενταετία Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ. Εμφανίζεται τόσο αποτελεσματικός έναντι των ξένων πιστωτών που δεν θα εκπλαγώ αν το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. αντέξει μέχρι τέλους. Επειτα ο Τσίπρας, συνεπικουρούμενος από τον Καμμένο, ποντάρει έξυπνα στο «διαίρει και βασίλευε».
Πλην Μητσοτάκη, ανοίγει διάλογο με Βορίδη, Ντόρα, Σαμαρά και «καρφώνει» Στουρνάρα, κατορθώνοντας να εμφανίσει τη Ν.Δ. ως μια μεγάλη βαβέλ. Ο δεύτερος λόγος που δίνεται η αίσθηση περιπάτου του κυρίου Τσίπρα αυτές τις ημέρες (πρόκειται για μαγική εικόνα) είναι η αδυναμία της αντιπολίτευσης. Σε πρώτο επίπεδο, οι ηγεσίες της εμφανίστηκαν να κάνουν πάλι λογοπαίγνια: Ο Κυριάκος με τον Ομπάμα (είχαν προηγηθεί Μαρκ Τουέιν και Αρκάς), ο Θεοδωράκης με τη Βενεζουέλα και την Παναγία Σουμελά, ο Κουτσούμπας με την Eurovision κ.λπ. Σε δεύτερο είναι ότι η αντιπολίτευση άφησε τον Τσίπρα να παίξει στο σχήμα «εγώ με τους πολλούς, εσείς με τους λίγους», αν και είχε περιθώριο να τον πλήξει.
Ουδείς πολιτικός αρχηγός έθιξε σε ομιλία του τη διαγραφή του αξιόποινου στα καρτέλ των μεγαλοεργολάβων της διαπλοκής που για δεκαετίες έστηναν διαγωνισμούς δημόσιων έργων (ανακλήθηκε τελικώς). Και βεβαίως, ουδείς μίλησε γνησίως στο όνομα των πολιτών που θα πλήξει ο κύριος Τσίπρας, τον νου τους τον είχαν στο πώς να ικανοποιήσουν το Ταμείο και τον Σόιμπλε. Τούτων δοθέντων -πλην της παραίτησης Κατριβάνου-, μην εντυπωσιαζόμαστε από την αίσθηση περιπάτου Τσίπρα στη Βουλή. Βρήκε και τα έκανε. Από τον Σεπτέμβριο, όμως, θα έχει να κάνει με τους πολίτες.
Mανώλης Κοττάκης
