Τα αναπάντητα ερωτήματα και το αιώνιο ερωτηματικό της οπλοφορίαςΤου Νίκου Σταματάκη*
Αφωνη απ’ άκρη σε άκρη η Αμερική παρακολουθεί για ημέρες τις δραματικές ειδήσεις που έρχονταν σε καταιγιστικό ρυθμό από το Λας Βέγκας, προσπαθώντας μάταια να κατανοήσει την δραματική μαζική δολοφονία ή τραυματισμό τόσων εκατοντάδων ανθρώπων με μαζική χρήση πολεμικών όπλων. Την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές πολλά τρομακτικά ερωτήματα περιμένουν εναγωνίως απάντηση. Ας τα δούμε:
1) Οι αρχές μόλις χθες παραδέχτηκαν ότι ήταν αδύνατο για ένα μόνο άτομο να πραγματοποιήσει ένα τόσο πολύπλοκο έγκλημα – ειδικά όταν το άτομο αυτό δεν έχει στρατιωτική εκπαίδευση, όπως ο Στιβ Πάντοκ. Υπάρχουν πολλαπλά βίντεο και αναφορές μαρτύρων για πυροβολισμούς από χαμηλότερα πατώματα του μοιραίου ξενοδοχείου. Πόσοι ήταν τελικά οι δράστες;
2) Ποια ήταν η γυναίκα που προειδοποιούσε το πλήθος λέγοντας «θα πεθάνετε όλοι», 45 λεπτά πριν αρχίσει το κακό;
3) Γιατί πήρε τις αρχές 72 ολόκληρα λεπτά να βρούν το δράστη; Σε μια πόλη που η αστυνομία της είναι φημισμένη για τις άριστα εκπαιδευμένες ειδικές δυνάμεις (SWAT teams);
4) Ποιος ο αληθινός ρόλος της φιλενάδας του δράστη, της Μαριλού Ντάνλι;
5) Ηταν ο δράστης υπό την επήρεια αντικαταθλιπτικών χαπιών όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες μαζικές σφαγές;
6) Γιατί το FBI – που για 10 ολόκληρους μήνες ερευνά την ανάμιξη της Ρωσίας στις εκλογές – απέρριψε την σχέση του δράστη με την ΙΣΙΣ μέσα σε λίγα μόλις λεπτά; Και γιατί οι ισλαμιστές επιμένουν ότι ο δράστης ήταν μέλος τους;
7) Γιατί ένα άτομο τόσο ευκατάστατο όσο φαίνεται να ήταν ο Πάντοκ έδρασε τόσο παράλογα;
8) Γιατί ο δράστης μετακινήθηκε 27 φορές στη ζωή του με αντίστοιχες διευθύνσεις;
9) Μια από τις φωτογραφίες του δωματίου του δράστη, Στίβεν Πάντοκ, δείχνει ένα χαρτί που πιθανότατα περιέχει τη δήλωση αυτοκτονίας του. Γιατί οι αρχές δεν δίνουν τη δήλωση αυτή στη δημοσιότητα;
10) Γιατί όλες οι έξοδοι της συναυλίας ήταν μπλοκαρισμένες;
11) Γιατί στοχοποιήθηκε η συναυλία μουσικής “country” που συνήθως προσελκύει συντηρητικούς πολίτες και μάλιστα οπαδούς του Τραμπ; Είναι άραγε τραβηγμένο να υποθέσουμε ότι υπήρχε στοχοποίηση, όταν μάλιστα πριν λίγους μήνες ένας εξτρεμιστής της αριστεράς πυροβόλησε τον ηγέτη των Ρεπουμπικανών Στιβ Σκαλίσι;
Και ενώ όλα τα παραπάνω ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και τα κίνητρα του δράστη αδιευκρίνιστα, οι γνωστοί πολιτικάντηδες – με πρώτη και καλύτερη τη Χίλαρι Κλίντον (που το αρρωστημένο «εγώ» της ακόμα ονειρεύεται «προεδρία») – βγήκαν και πάλι την εύκολη λύση εγείροντας το θέμα της οπλοφορίας. Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ευκολία μετατροπής ενός κυνηγετικού σε αυτόματο όπλο με την αγορά ενός μηχανισμού αξίας $50 (bump stock) από το ίντερνετ είναι απαράδεκτη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό έγινε δυνατό με νομοθεσία της κυβέρνησης Ομπάμα… Ηδη φαίνεται ότι στο σημείο αυτό υπάρχει διακομματική συμφωνία – ακόμη και από το λόμπι της οπλοφορίας, την περίφημη NRA – και σύντομα η αγορά bump stock θα απαγορευθεί με νέο νόμο του Κογκρέσου.
Αλλά ποια είναι η αλήθεια για τη σχέση οπλοφορίας και δολοφονιών ή θανάτων με χρήση όπλου; Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι την περίοδο 1993-2013 οι αγορές όπλων αυξήθηκαν κατά περίπου 56% ενώ οι δολοφονίες μειώθηκαν κατά 49%. Επίσης τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι από τους 33.000 περίπου θανάτους με χρήση όπλων κάθε χρόνο στις ΗΠΑ τα δύο τρίτα είναι αυτοκτονίες!! Υπάρχει άραγε κάποιος λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι κάποιος που θέλει να αυτοκτονήσει θα δυσκολευθεί να βρεί ένα πιστόλι; Η μήπως πρέπει να απαγορεύσουμε και τα πιστόλια, όπως υποστήριξε προχθές βασικό στέλεχος της απαράδεκτης εφημερίδας Ν.Υ. Τάιμς; Μα έτσι δεν θα καταντήσουμε όλοι έρμαια του κάθε ναρκέμπορου και μικροεγκληματία, που τώρα έχει τον φόβο μέσα του ότι το προσεχές θύμα του έχει όπλο; Και αν υπάρξει πλήρης «οπλοαπαγόρευση» ποιό θα είναι το αποτέλεσμα; Φυσικά λαθρεμπόριο – το σενάριο το έχουμε δεί πολλές φορές. Οι λαθρέμποροι ναρκωτικών απλά θα αυγατίσουν τις μπίζνες τους με λαθρεμπόριο όπλων…
Από την άλλη πλευρά βέβαια δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να κυκλοφορούν στη χώρα – έστω και με αυστηρές αδειοδοτήσεις – όπλα τόσο δυνατά, ισχυρότερα ακόμα και από αυτά των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού. Ούτε και υπάρχει κάποια δικαιολογία για την απαράδεκτη κατάσταση να μπορεί να αγοράσει ο Στίβεν Πάντοκ πάνω από 33 όπλα μέσα σε ένα χρόνο. Με τη σύγχρονη τεχνολογία είναι εύκολο – με τον ίδιο τρόπο που εκδίδονται τα διαβατήρια – να εκδίδονται και οι άδειες οπλοκατοχής με μεγάλο περιορισμό στον αριθμό και την ισχύ κατ’άτομο.
Τέλος, μέσα στη φωνακλάδικη συζήτηση για τους περιορισμούς της οπλοφορίας, ξεχάσαμε ότι η τεράστια βιομηχανία του Χόλιγουντ επί πολλές δεκαετίες τώρα δεν χάνει ευκαιρία να προβάλλει και να αποθεώνει τη χρήση όπλων σε κάθε της διεστραμμένη μορφή. Και να περιβάλλει τις «εν ψυχρώ» δολοφονίες και τις απάνθρωπες συμπεριφορές με απερίγραπτη «γκλαμουριά»… Από τους «καουμπόηδες» των πρώτων χρόνων του σινεμά, στους ψυχρούς εκτελεστές κάθε μορφής του σήμερα, το Χόλιγουντ φέρει μερίδιο ευθύνης ίσο αν όχι μεγαλύτερο των κατασκευαστών όπλων.
Οι διάφοροι διάσημοι, κυρίως ηθοποιοί, που δεν χάνουν ευκαιρία να μιλήσουν κατά της οπλοκατοχής είναι υπόδειγμα (κυριολεκτικά) υποκρισίας, αφού αυτοί είναι που υποδύονται τους διάφορους «εκτελεστές»… Γιατί οι φίλοι μας οι πολιτικάντηδες δεν επιτίθενται στο Χόλιγουντ λοιπόν; Γιατί δεν ζητούν την απαγόρευση της «εκθείασης» των όπλων σε ταινίες και κάθε είδους τηλεοπτικά προγράμματα; Κάπως έτσι δεν σταμάτησε να προβάλλεται και το κάπνισμα; Τι φοβούνται; Μήπως τους κόψουν τη χρηματοδότηση οι γνωστοί φίλοι τους;
Αλλά όπως συμβαίνει πάντοτε, τα μεγάλα προβλήματα αναδεικνύουν και τις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αντιφάσεις και αντιθέσεις
σε κάθε κοινωνία. Στην περίπτωσή μας άνοιξε ένας «ασκός του Αιόλου» που θα συνταράξει την Αμερική για χρόνια.
*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Ν.Υόρκη.
