Αμεση ανάγκη να συμβάλει στην οικονομία ο πολιτισμόςΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Στο σημείο όπου βρίσκεται η χώρα μας πρέπει να αξιοποιήσουμε και να αναπτύξουμε όλες τις δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχουμε. Πρέπει να επιχειρήσουμε μια ολιστική θεώρηση για τη στρατηγική ανάπτυξης. Ετσι θα έχουμε μια βιώσιμη ανάπτυξη που θα μπορέσει να μας βγάλει από αυτήν την κρίση αλλά και να μας βοηθήσει να λύσουμε τα δομικά προβλήματα που μας ταλαιπωρούν από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους.
Ενα τεράστιο και ανεκμετάλλευτο πλεονέκτημα που έχουμε ως χώρα είναι το κεφάλαιο του πολιτισμού.
Κάποιοι θα προστρέξουν να υποστηρίξουν ότι ο πολιτισμός αποτελεί απλά κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα. Σίγουρα δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με αυτήν την τοποθέτηση, αλλά ο πολιτισμός δεν είναι απλά μια τυπική και δευτερεύουσα δραστηριότητα η οποία απασχολεί μόνο τους φιλότεχνους.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο πολιτισμός είναι και οικονομία και ανάπτυξη. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τον ΟΟΣΑ, ο πολιτισμός αποτελεί τον τέταρτο πυλώνα της βιώσιμης ανάπτυξης και συνεισφέρει καταλυτικά στην εμπέδωση αναπτυξιακού κλίματος.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο τομέας του πολιτισμού συνεισφέρει το 3% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ενωσης, απασχολεί περισσότερους από 7.000.000 ανθρώπους, από τους οποίους περίπου 1.000.000 είναι αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες.
Συγκεκριμένα, στην Αγγλία το 4,5% των θέσεων εργασίας είναι στον τομέα του πολιτισμού. Αντίστοιχα, στις ΗΠΑ το 2,4%. Μεταξύ 2002 και 2013, οι εξαγωγές προϊόντων πολιτισμού και δημιουργίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση προς τον υπόλοιπο κόσμο αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 6,3%. Επίσης, ο τομέας του πολιτισμού φάνηκε ιδιαίτερα ανθεκτικός στην κρίση χρέους και την ύφεση όσον αφορά τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξής του και ενίσχυσης της απασχόλησης, ιδιαίτερα των νέων. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η σημασία της ανάπτυξης του τομέα του πολιτισμού για την ελληνική οικονομία είναι πολύ μεγάλη.
Η δομή της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας παρουσιάζει μια σειρά από ιδιαιτερότητες, όπως το μεσαίο έως πολύ μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων, ο υψηλός βαθμός έντασης εργασίας, η προσωπική ταυτότητα της δημιουργίας, η παραγωγική ή δημιουργική φαντασία, με την έννοια της ικανότητας επεξεργασίας νέων χρήσιμων εικόνων και εννοιών, η ελευθεριότητα σκέψης και νόησης, και η διάθεση κριτικής, η ευκολία προσαρμογής στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η αισθητική και η ποιότητα έκφρασης, η έμφαση στην καινοτομία, η πλεονεκτική γεωγραφική θέση της χώρας και οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες, η μοναδικότητα της γλώσσας, το απόθεμα τεχνογνωσίας και εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού.
Αυτές οι ιδιαιτερότητες παρέχουν συγκριτικό πλεονέκτημα στις ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον αναδυόμενο τομέα του πολιτισμού. Επίσης, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε τη συνεισφορά του πολιτισμού ως εργαλείου οικονομικής ανάπτυξης και σε άλλους τομείς της οικονομίας μας, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Ο τομέας του πολιτισμού πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται ερασιτεχνικά από τις κυβερνήσεις μας. Το υπουργείο Πολιτισμού πρέπει να πάψει να είναι το υπουργείο στο οποίο βολεύονται συνήθως κάποιοι φίλοι, «εξορίζονται» σημαντικά μεν, αλλά «ενοχλητικά» στελέχη ή τοποθετείται ένας καλλιτέχνης για τις εντυπώσεις.
Ο πολιτισμός μπορεί να αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της οικονομίας. Είναι ένας σημαντικός και ανεκμετάλλευτος πυλώνας της οικονομίας μας.
