Δεδομένη πλέον η μετατόπιση της Ν.Δ. προς τον σοσιαλφιλελευθερισμόΑπό τον
δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*
Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε ότι ένα μεγάλο ποσοστό από την παραδοσιακή συντηρητική βάση της Ν.Δ. αισθάνεται ιδιαίτερα άβολα με την τακτική που έχει χαράξει η ηγετική ομάδα της. Δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη ότι «τιμά την Αριστερά και τους αγώνες της» και ψήφιση πολλών κοινωνικά ελευθεριακών νομοσχεδίων του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δεν υπήρχε θετική ψήφος από τους ΑΝ.ΕΛ. (όπως για την ίδρυση ισλαμικού τεμένους, την τριχοτόμηση της Ν.Δ. στο νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων, τη στήριξη για ελληνική ιθαγένεια σε ισλαμιστές λαθρομετανάστες κ.λπ.), εντείνουν αυτή την ενόχληση των συντηρητικών.
Ομως, παρά την έντονη δυσαρέσκεια της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ., πολλοί δυσκολεύονται να αναζητήσουν άλλον κομματικό μηχανισμό για να εκφράσουν τις συντηρητικές απόψεις τους. Αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες: Αφενός, ένας συντηρητικός πολίτης, εκ φύσεως, είναι πιστός και πειθαρχημένος, έχει αξίες και ήθος. Πολύ δύσκολα θα μετακινηθεί κομματικά, ιδίως μακριά από ένα «παραδοσιακό» κόμμα με ιστορία δεκαετιών και με τη σιγουριά της ιστορικής φήμης που έχει. Αφετέρου, ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος ως στέλεχος έχει αφήσει στο παρελθόν ένα συντηρητικό και πατριωτικό στίγμα, ενεργεί στη συλλογική συνείδηση των νεοδημοκρατών ως ο «ποιμένας» που παίζει τον ρόλο της «δεξιάς συνείδησης» του κεντροφιλελεύθερου Μητσοτάκη και φυλά τους δεξιούς ψηφοφόρους, ώστε να μη «βγουν από το μαντρί», όπως έλεγε και ο μακαρίτης ο Αβέρωφ. Με την αναβάθμισή του ως ένας από τους δύο αντιπροέδρους του κόμματος, ο κ. Γεωργιάδης εκφράζει τη δεξιά πτέρυγα της Ν.Δ.
Είναι, όμως, πλέον συντηρητικός ο κ. Γεωργιάδης; Ηταν απών από την ψήφιση για το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων, ψήφισε «ναι» στο ισλαμικό τζαμί της Αθήνας, «ναι» στην ιθαγένεια που δίνεται εύκολα σε παιδιά -κυρίως ισλαμιστών- αλλοδαπών λαθρομεταναστών, «ναι» στο 3ο Μνημόνιο του Τσίπρα, «ναι» σε άρθρα του 4ου Μνημονίου, «ναι» στην κρατικοποίηση του Μεγάρου Μουσικής κ.ο.κ.
Εκτός της ισχυρής στήριξης σε νόμους που είναι κοινωνικά ελευθεριακοί ή οικονομικά κρατικιστικοί, πλέον ο κ. Γεωργιάδης υποστηρίζει ανοιχτά και την περαιτέρω ισχύ της Ε.Ε. με την εφαρμογή του φεντεραλισμού (άρα και τη μείωση της εθνικής ισχύος μας) ως «μόνη λύση».
Θεωρώ ότι είναι θέμα χρόνου να φανεί ότι δεξιός ηγέτης με ισχυρή συντηρητική φωνή δεν υπάρχει εντός της Ν.Δ. και πως η στροφή του κόμματος προς τον σοσιαλφιλελευθερισμό (αντίστοιχα με την πολιτική ηγετών, όπως του Καναδού κ. Τριντό και του Γάλλου κ. Μακρόν) είναι πλέον δεδομένη – με όποια συνέπεια θα έχει στο μέλλον για τους γνήσια δεξιούς υποστηρικτές της Ν.Δ.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής (twitter: @kritikopoulos)
