Νεροποντές, ατυχήματα, κεραυνοί. Ολα τα συχαρίκια του Κυρίου για τις επιλογές μας είναι ορατά και η συνέχεια αναμένεται συναρπαστική
Πάνω απ’ όλα δεν πρέπει να είμαστε προληπτικοί. Κάτι τέτοιο δεν συνάδει με το ήθος και τις αντιλήψεις της Αριστεράς, η οποία σε φιλοσοφικό επίπεδο θεωρεί τον άνθρωπο τυχαίο γέννημα μιας χαοτικής κατάστασης, ο οποίος έσκασε μύτη μέσα στον συμπαντικό χυλό ίσα ίσα για να πεθάνει δίχως όλα τα προαναφερθέντα να έχουν κάποιο νόημα. Η απουσία Θεού, νοήματος στη ζωή και ελπίδας για παράδεισο είναι το αλάτι σε όλες τις παραλλαγές αριστερών μπακαλιάρων και το ξίδι στον ανανεωτικό πατσά. Σύντροφε, αν στηρίζεσαι στον Κύριο δεν θα πέσεις στην ανάγκη του ρεβιζιονισμού κι αυτό είναι απαράδεκτο.
Κοντολογίς, αν είσαι προληπτικός, εντάσσεσαι αυτομάτως στη συνομοταξία του «συντηρητικού» και κάτι τέτοιο στο μεταπολιτευτικό χαλιφάτο ισοδυναμεί με κακούργημα. Οι συντηρητικοί είναι απαίσιοι άνθρωποι, που έχουν μια ανεξήγητη ροπή να μην επιθυμούν να γίνει η Ελλάδα ίσιωμα ούτως ώστε να εκτονωθούν τα απωθημένα των «ιδεολόγων», οι οποίοι ήθελαν να κάνουν έφοδο στον ουρανό αλλά τελικά πραγματοποίησαν μακροβούτι στα κρατικά ταμεία.
Σκατς
Αν είσαι προληπτικός, είσαι συνάμα και συντηρητικός και σίγουρα θρησκόληπτος και δεν τυγχάνεις προοδευτικός. Οπερ μεθερμηνευόμενον, δεν μπορείς να συμβαδίσεις με την πεμπτουσία της αριστεροφροσύνης που συνήθως ταυτίζεται με την ιδεολογία και την πολιτική της Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, του Τζορτζ Σόρος και των σκληροπυρηνικών Ντέμοκρατς της Αμερικής. Να το ξέρετε αυτό, σύντροφοι. Κάθε φορά που κάποιος της ροζ Αριστεράς διατυπώνει μια «επαναστατική, ριζοσπαστική, αντικομφορμιστική και προοδευτική» άποψη, λιώνει ένα παγάκι στο ουισκοπότηρο ενός υψηλόβαθμου υπαλλήλου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Κάθε φορά που ένας «αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» καταφέρεται εναντίον του σκοταδισμού, ένα καυτό δάκρυ συγκίνησης καψαλίζει την παρειά κάποιου βασικού μετόχου εταιρίας χόλντινγκ στο Λουξεμβούργο.
Οπότε μην ακούμε ανοησίες του στιλ «θα πέσει φωτιά να μας κάψει». Το κόλπο είναι να προετοιμάσουμε τον εαυτό μας για τη στιγμή που θα γίνει αυτό, αλλά να μην προετοιμαστούν τα κορόιδα που μας πιστεύουν. Ετσι γίνονται οι καλές οι μπίζνες.
Παναγιώτης Λιάκος
