Σήμερα, το μενού έχει μεταφυσικό γαρνίρισμα και προτείνει την ανάγνωση λεξικών ως βιβλίων προφητειών. Εκπλήσσει η ευστοχία τους
«Αλλωστε, θα ήταν δικαιολογημένο σε έναν άνθρωπο ο οποίος δεν ανήκει σε πολιτικό τζάκι να έχει και μια μικρή οίηση που καταφέρνει να γίνει πρωθυπουργός στα 40». Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός στα 40 του, στη Βουλή των Ελλήνων, η οποία αδυνατεί να βρει έστω 40 σοβαρούς βουλευτές για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. «Οίηση», σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, είναι η «μεγάλη ιδέα που έχει κάποιος για τον εαυτό του».
Συνώνυμά της, η «αλαζονεία» και η «έπαρση». Παρόλο που ουδείς σκοπεύει να βάλει στοίχημα 40 λεπτά του ευρώ ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να ορίσει τι σημαίνει η λέξη την οποία εκτίναξε με αυτοπεποίθηση από το στόμα του (που δεν έχει πια έρπη), άπαντες θα μπορούσαν να ποντάρουν τα ρέστα τους ότι ενστικτωδώς την αντιλαμβάνεται. Οπως τον έχει αντιληφθεί το λεξικό του Μπαμπινιώτη, που αναφέρθηκε προηγουμένως και προσφέρει στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ συμβουλή καλή και χρηστικό χρησμό για τα μελλούμενα!
Οίκαδε
Στο λεξικό, η λέξη που προηγείται της «οιήσεως» είναι ο «οιηματίας». Δηλαδή, «το πρόσωπο που υπερεκτιμά τον εαυτό του και συμπεριφέρεται αλαζονικά». Πριν από τον «οιηματία» βλέπουμε το αρκτικόλεξο «ΟΙΕΛΕ» (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος). Αυτή τη… σύμπτωση θα μπορούσες να την πεις και σχόλιο για την Παιδεία του κ. Τσίπρα. Αν είχε προηγηθεί ορθή εκπαίδευση (με δασκάλους από την ΟΙΕΛΕ), δεν θα χρειαζόταν να περάσει στο ολέθριο λήμμα του «οιηματία».
Η λέξη που ακολουθεί την «οίηση» είναι σημαδιακή: «οίκαδε». Αρχαιοπρεπές επίρρημα, που δηλώνει «την επιστροφή στο σπίτι». Το λεξικό, δηλαδή, συμβουλεύει τον κ. Τσίπρα να ασχοληθεί με την καλλιέργεια του εσωτερικού κήπου του και προμηνύει το οίκαδε – κάτι που είναι αναπόφευκτο για όλους όσοι ασκούν εξουσία.
Κάτι για το τέλος: Η πρωθυπουργία δεν είναι εφηβικό ριάλιτι ταλέντων για να κομπάζει κάποιος για την ανάληψη πρωθυπουργίας στα 40. Ο Αλέξανδρος είχε γίνει κοσμοκράτορας στα 33 – δίχως, μάλιστα, να περάσει από την… Αριστερά.
