Δεν είναι συμπτωματική η πολιτική και οικονομική ηγεμονία της Αριστεράς. Ολα τη θυμίζουν στα CD, στην τιβί και τη Βουλή!
Από τον
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟ
Στο χθεσινό φύλλο της «δημοκρατίας» διαβάσαμε τα ακόλουθα: «Χαιρετίσματα όχι μόνο στην εξουσία, όπως λέει το πασίγνωστο τραγούδι του, αλλά και στην… Eφορία έστειλε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου για τη συναυλία που έδωσε τον περασμένο Σεπτέμβριο, στο πλαίσιο των Γιορτών Παλιάς Πόλης του Δήμου Ξάνθης. […]
Σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά που αναρτήθηκαν στη Δι@ύγεια στις 16 Δεκεμβρίου, ο Ελληνας ροκ σταρ πληρώθηκε από το Κέντρο Πολιτισμού του δήμου μέσω βουλγαρικής εταιρίας. Ετσι, στη συμφωνηθείσα μεικτή αμοιβή των 16.500 ευρώ έγινε παρακράτηση ύψους μόλις 17 ευρώ. Η παρακράτηση ήταν… σαν διφραγκάκι, τόσο δα μικρή, γιατί η πληρωμή έγινε σε νομικό πρόσωπο άλλου κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Κοντολογίς, Βασίλη, ζούμε για να σ’ ακούμε και όχι για να σε φορολογούνε. Κρίνοντας την υπόθεση σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μπορείς να αποφανθείς ότι αυτό δεν ήταν φοροαποφυγή αλλά φόρος τιμής στην Ιστορία του σοσιαλισμού.
Οικοδομή ονείρων
Από πού κι ως πού να δεχτεί κάποιος μαρξιστής, που κοντεύει να πάθει πνευμονική ίνωση από τις αναθυμιάσεις των ψησταριών στα φεστιβάλ του ΚΚΕ, να τον φορομπήχνουν οι μερκελιστές του κάθε Τσίπρα; Μπορεί τώρα η Βουλγαρία να είναι συνδεδεμένη με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, αλλά κάποτε εκεί άνθιζε η επανάσταση και ο λαός έβλεπε την πραγματικότητα με γυαλιά που είχαν κοκάλινο σκελετό – σαν του Ζίβκοφ. Στην πατρίδα μας (Ελλάς, Ελλάς, τι θα γίνει, φίλε μου, με μας; Τώρα ο Τσίπρας και πριν ο Σαμαράς) το κοντινότερο καθεστώς που είχαμε να ομοιάζει σε σοσιαλισμό είχε στελέχη όπως ο Ακης, ο Μαντέλης, ο Τσουκάτος κ.ά.
Αυτά τα 17 ευρώ των κρατήσεων ήταν σπονδή στους ήρωες της οικοδόμησης ενός παραδείσου, τον οποίο πάντοτε ονειρεύονται και οικοδομούν (σε οικοδομήσιμα οικόπεδα «φιλέτα») οι οραματιστές της αταξικής κοινωνίας και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Κι όπως τραγουδάει στο «Ασε με να κάνω λάθος», «έχω μπόλικο καιρό να κοροϊδεύω. Κάθε λέξη, κάθε έννοια και σκοπό»…
