Η ύπαρξη υπουργικού συμβουλίου δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη ότι η Ελλάδα έχει κυβέρνηση ούτε ότι η κυβέρνηση έχει χώρα
Η ένταξη της Λυδίας Κονιόρδου στο υπουργικό συμβούλιο δημιουργεί συνειρμούς με την αρχαία τραγωδία. Μακάρι να είναι τραγωδία αυτό που ζούμε, γιατί στο φινάλε έρχεται η κάθαρση. Μέχρι στιγμής, η παράσταση που ανεβαίνει στον ελληνόφωνο καραγκιόζ μπερντέ της ετερόφωτης εξουσίας θυμίζει αμερικανικό θρίλερ, όπου το κακό καλπάζει, το αίμα ρέει κρουνηδόν, τα θύματα τρέχουν αβοήθητα και κάθαρση δεν έχει προβλεφθεί στο σενάριο του ψυχάκια συγγραφέα.
Υπουργικό θώκο ανέλαβε και ο Ζουράρις, υποχρεώνοντας τους οπαδούς της καλτ τηλεόρασης να κάνουν κι εκείνοι την κυβίστηση της ζωής τους! Δηλαδή, να ανατρέξουν στην πλούσια βιντεοθήκη του YouΤube, να αναζητήσουν όλες τις κόντρες του λεκτικού αεροκρούστη με τον αείμνηστο Νίκο Κακαουνάκη και να αλλάξουν εκ των υστέρων στρατόπεδο! Να ξαναδούν τις ίδιες τηλεμαχίες, μία προς μία, αλλά αυτή τη φορά να πάρουν το μέρος του Κακαουνάκη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο προαναφερθείς ανεμολόγος λίγο προτού αναλάβει τα καθήκοντά του (υφυπουργός Παιδείας) δήλωσε ότι «η Ελλάς βρίσκεται υπό κατοχήν». Ευλόγως, αναρωτιούνται άπαντες ποια είναι η κατοχική κυβέρνηση (αν ισχύει η ζουράρειος εκτίμηση), ποιοι είναι οι συνεργάτες των κατακτητών και ποιοι είναι εκείνοι που πολεμούν τους κατακτητές και μάχονται για την απελευθέρωση της χώρας.
Πάντως, η παγκόσμιος εμπειρία έχει διδάξει ότι οι κατακτητές μεριμνούν για τον απηνή διωγμό των αντιστασιακών, όχι για την τακτική μισθοδοσία τους, τα υπουργικά προνόμιά τους και την παραχώρηση φρουράς, μην τυχόν πάθουν κάτι την ώρα του αντάρτικου.
Επίσης, ο νέος υφυπουργός Παιδείας, στη συνέχεια της νεφολογίας του, κάτι ψέλλισε περί Βελουχιώτη που «απελευθέρωσε την Ελλάδα». Αξίζει να ειπωθεί ότι όποιος διαβάσει τη βιβλιογραφία που τον αφορά αλλά και αν συζητήσει με -έστω, λίγους- απογόνους εκ των χιλιάδων θυμάτων του θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Βελουχιώτης κόντεψε να «απελευθερώσει» την Ελλάδα από τους… Ελληνες, σφάζοντας ανελέητα όποιον ο ίδιος ή το κόμμα του θεωρούσε «αντιδραστικό».
Δεν έδιωξε τους Γερμανούς. Μόνοι τους έφυγαν, τρέχοντας. Ηθελαν να προλάβουν να φτάσουν σπίτια τους προτού τους προλάβουν οι προελαύνοντες Ρώσοι.
Παναγιώτης Λιάκος
