Οταν η καρδιά σου χτυπάει στη Μόσχα του 1917 και ο νους σου τρέχει στην Αβάνα του 1959, η Αθήνα σού φαίνεται ξένη
Οι περισσότεροι Ελληνες ποσώς ενδιαφερόμαστε για την ιστορία του Κάστρο. Εχουμε τα δικά μας βάσανα και τις δικές μας υποθέσεις που δεν μπορούν να λυθούν ή να εξυπηρετηθούν από τα χάστα λα βιτόρια σιέμπρε και τις λοιπές μπούρδες. Είναι εύλογη η αδιαφορία για τα αόρατα επιτεύγματα ενός αιματοβαμμένου τυραννικού καθεστώτος που υποστηρίχθηκε από μία υπερδύναμη για να πάει κόντρα σε μία άλλη. Δεν μας συγκινεί η Φιντελομανία, η δικτατορία που επέβαλε, τα φληναφήματα που εκφωνούσε στους ατέλειωτους λόγους του. Μόνο τα θύματα της εξουσιομανίας του συγκινούν και αξίζουν κάθε βοήθεια.
Παρά τα κερατιάτικα που θα πληρώσουμε για να κάνει διακοπές και μαρξιστογούστα ο Τσίπρας, το κέρδος είναι εμφανές και μας το έδειξε ο Θεός – ο μόνος πια που μπορεί να μας βοηθήσει. Ο Κύριος έδειξε πόσο άσχετοι είναι οι αριστεροί με την ελληνικότητα, τον τρόπο ζωής, τα έθιμα, τη θρησκεία, τις εθνικές και τις ατομικές αγωνίες του λαού.
Ενα γεγονός στο οποίο θα επιδίωκε να παρευρεθεί πάση θυσία ένας κανονικός Ελληνας πρωθυπουργός είναι η τοποθέτηση του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν στη Νέα Υόρκη, που έγινε το μεσημέρι της Δευτέρας 28 Νοεμβρίου. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπως έγραψε η ομογενειακή εφημερίδα «Εθνικός Κήρυκας», ήταν «ο μοναδικός χώρος λατρείας ο οποίος καταστράφηκε ολοσχερώς από την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και συνάμα το τελευταίο έργο του αναγεννημένου από τις στάχτες νέου Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου».
Η τοποθέτηση του Σταυρού έγινε λίγες ημέρες προτού συμπληρωθούν 100 έτη από την ίδρυση της ιστορικής κοινότητας της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Πέρα από την αυτονόητη ένδειξη ευσέβειας, απότισης φόρου τιμής στα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου και αγάπης στα αδέλφια μας στην Αμερική, μια επίσκεψη στη Νέα Υόρκη αυτή την εποχή και σε μια τέτοια συγκυρία θα ήταν εξαιρετική ευκαιρία για επαφές με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αλλά ποιος νοιάζεται για τους Ελληνες; Προέχουν οι σύντροφοι στην Κούβα… Αστα μανιάνα κομπανιέρος.
Παναγιώτης Λιάκος
