Ποιος Ελληνας πίνει σναπς; Οι περισσότεροι θυμούνται αυτό το ποτό να το σερβίρουν στους υποψήφιους γαμπρούς, στα παλιά συνοικέσια
O ανδρικός πληθυσμός της Ελλάδος ήτο απασχολημένος. Αφενός οι μισοί άρρενες ευρίσκοντο στα καζίνα και πόνταραν δεσμίδες πεντακοσάευρων στο μπλακ τζακ (για να κάνουν φιγούρα στα θήλεα). Αφετέρου όσοι δεν βρίσκονταν σε καζίνα γλεντοκόπαγαν στα ξενυχτάδικα και επέβλεπαν την παρασκευή κοκτέιλ για να το πιουν από τις ερυθρές ή μαύρες ή ασημιές γόβες των εκρηκτικών υπάρξεων που τρέφονται με έρωτα, λούσα και ευρώ. Αίφνης, στην κορύφωση της ευωχίας, στο ζενίθ της διονυσιακής μεθέξεως έπεσε η στρακαστρούκα. Οι οθόνες των τηλεοράσεων έδειχναν όλες συντονισμένες με μια συνεδρίαση.
Εκεί πήρε τον λόγο κάποιος που τον λένε Γερούν Ντάισελμπλουμ. Γερμανόπαις έδειχνε (στη συνέχεια μαθεύτηκε ότι ήταν Ολλανδός κατωχωριανός), ψηλός, λεπτός, σιγανοποταμίσιος, με στρογγυλά γυαλιά και στενή φάτσα, σπιουνοπρόσωπος κι αντιπαθής, με μπουκλέ φρυγανωτό μαλλί περασμένο με διακριτικό χρώμα, είπε: «Κατά τη διάρκεια της κρίσης στην ευρωζώνη οι χώρες του Βορρά της ευρωζώνης επέδειξαν αλληλεγγύη προς τις χώρες που αντιμετώπιζαν κρίση. Εγώ, ως σοσιαλδημοκράτης, πιστεύω ότι η αλληλεγγύη είναι εξαιρετικά σημαντική. Ομως αυτός που αιτείται αυτήν έχει και υποχρεώσεις. Δεν μπορώ να σπαταλώ όλα μου τα χρήματα για σναπς και γυναίκες και στη συνέχεια να ζητώ υποστήριξη».
Οι γυναίκες της Ελλάδος κατακοκκίνισαν από ντροπή. Οι παρειές τους έγιναν σαν λιβάδια από παπαρούνες. Απασες ανεφώνησαν σαν τον Χορό σε αρχαία τραγωδία: «Μας πήραν χαμπάρι. Δεν χαλάμε σεντ. Εχουμε να βγούμε για ψώνια από το 1979. Οι άντρες μας κατέστρεψαν τη χώρα, τα φάγανε όλα με τις παστρικές και μας κάνανε βούκινο οι Ευρωπαίοι, βγάλανε ντελάλη αυτόν που πάντα ήθελε να γίνει απουσιολόγος και δεν τα κατάφερε, και μας κάνει ρεζίλι».
Πέρα από την πλάκα, είναι εξωφρενικό και εξοργιστικό η πατρίδα μας να ανέχεται υπερκαραγκιόζηδες σαν τον ανθέλληνα Ντάισελμπλουμ να ονειδίζουν τον λαό, να τον περνούν «Ιερά Εξέταση» και να δαιμονοποιούν συνολικά την κοινωνία στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Επίσης, η αντιμετώπιση αυτού του αληταρά από τους άλλους «θεσμούς» της Ε.Ε. δείχνει πώς θα είναι το μέλλον μας εκεί.
Παναγιώτης Λιάκος
