Αν μη τι άλλο, ήταν μια πρωτοβουλία που αντιμετωπίζει θέμα αιχμής, ζέον, φλέγον, κατεπείγον το ελεύθερο κάμπινγκ!
1. Εδώ βλέπουμε ένα κλασικό τσιγγάνικο αντίσκηνο. Πολύχρωμο, χαρούμενο, πολυμορφικό, με δυνατότητες ανάπτυξης εμπορικής δραστηριότητος. 2. Τίπι για Ελληνοϊνδιάνους. Δεν χρειάζεται οικοδομική άδεια. Μόνο μερικά τομάρια ζώων και πασσάλους για το στήσιμό του. 3 Αυτό το μοντελάκι εισάγεται από τη μαγευτική Μογγολία. Μια γιούρτα αξιώσεων για απαιτητικούς νομάδες. 4. Φωτογραφία από το διαρκές φεστιβάλ καύσεως νεκρών στο Βαράνασι της Ινδίας. Δεν χρειάζονται ούτε τέντα. Ολοι δίπλα στο ποτάμι όπου πλέουν οι μισοκαμένοι τεθνεώτες σε στιλ «γιούργια στα παλιούρια»
Τριάντα οκτώ βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ανταποκρινόμενοι στα κελεύσματα της κοσμοθέασής τους, ασχολήθηκαν με ένα ζήτημα που εφάπτεται με την αισθητική τους: το ελεύθερο κάμπινγκ και τη νομιμοποίησή του. Εδώ που τα λέμε, είναι κρίμα να επιτρέπεται μόνο στα έντομα (τερμίτες, σφήκες, σκαθάρια, σκαραβαίοι κ.ά.) να κάνουν αποικίες ελεύθερα, όπου τους καπνίσει, και να μην μπορούν οι βαποριές με τους προσκεκλημένους μουσαφίρηδες του ΣΥΡΙΖΑ από το Αφγανιστάν, το Μπανγκλαντές, το Σουδάν και τη Λεμουρία να στήσουν τα αντίσκηνά τους στις παραλίες της Ρόδου, στη Χαλκιδική, στη Μύκονο, στη Βουλιαγμένη και την Κέρκυρα. Αλλωστε, το γράφουν ξεκάθαρα στην ερώτησή τους: «Η εκ νέου ρύθμιση της ελεύθερης κατασκήνωσης θα μπορούσε να είναι ένα μέτρο αντίστοιχο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, ένα δίχτυ ασφαλείας για τους μη έχοντες».
Αυτοί που έρχονται από χώρες μακρινές και κόσμους αλλοκόσμους δεν έχουν χρήματα και ημείς πρέπει να γίνομεν χαλί να μας πατήσουν μέχρι να φτάσουν στη γη της Επαγγελίας που θα τους πληρώνει αδρά για να την καταλάβουν. Ασε που με την αντισκηνοποίηση της Ελλάδος θα βολευτούν και καμιά δεκαριά εκατομμύρια Ελληνες που θα ξεσπιτωθούν λόγω των κατασχέσεων των οικιών τους – μέτρο απαραίτητον για να σωθεί το κράτος που πληρώνει μισθό στους συριζαίους βουλευτάς και κολαούζους.
Γι’ αυτό η στήλη χαιρετίζει την κοινοβουλευτική ερώτηση – πρόταση των συριζοβουλευτών και παραθέτει μια σειρά φωτογραφιών που μπορούν να δώσουν ιδέες για σύγχρονες μορφές ελεύθερου κάμπινγκ, που χαρακτηρίζονται από πινελιές της παραδόσεως.
Παναγιώτης Λιάκος
