Τέρμα το τάβλι. Τέλος κι οι φραπέδες. Κόβουμε συντάξεις, καίμε καναπέδες. Ολοι για δουλειά!
Ακολουθεί ανάλυση του Δημήτρη Καμμένου, βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που θα απορριπτόταν ως ακατάλληλη προς… βρώση και διάδοση ακόμα και στο έσχατο των καφενείων: «Οταν κόψω τη φορολογία από το 29% στο 26%, δεν έχει άμεσο αντίκτυπο σε αυτόν που στο ΑΤΜ θα πάρει 40 ή 20 ευρώ λιγότερα τον μήνα.
Εχει, όμως, διότι τα παιδιά του παππού ή οποιουδήποτε τη σύνταξη την κόβω, εάν καταφέρουμε και εξηγήσουμε στον κόσμο ότι από το να έχει τη σύνταξη ο παππούς και να του παίρνει ένα 100άρικο τον μήνα ο εγγονός, να πίνει φραπέ και να παίζει τάβλι, προτιμώ να του πάρω εγώ σαν κράτος, εφόσον είμαι σοβαρό, το 100άρικο και να το κάνω εργοδοτική εισφορά, να πάω να βρω δουλειά στο παιδί για να μην πίνει φραπέ».
Από τα προαναφερθέντα προκύπτουν ζητήματα λογικής, αν και το ύφος του εκστομίσαντος δεν δείχνει να διαθέτει κάποια στοιχειώδη επαφή με ό,τι ορίζει το λεξικό ως «ακολουθία ιδεών, σκέψεων, γεγονότων με εσωτερική συνέπεια, συνάφεια».
Ας δεχθούμε, όμως, χάριν της συζητήσεως (και του μπάρμπα με το κατοστάρικο της σύνταξης που γίνεται φραπές και τάβλι) ότι ο κ. Καμμένος διαθέτει λογική κι ας αναρωτηθούμε: Αυτός ο κάποιος «που στο ΑΤΜ θα πάρει 40 ή 20 ευρώ λιγότερα τον μήνα» είναι ο ίδιος με τον παππού που «του παίρνει ένα 100άρικο τον μήνα ο εγγονός, να πίνει φραπέ και να παίζει τάβλι»;
Πώς δύναται το κράτος να αφαιρεί 100 ευρώ και το ΑΤΜ να του δίνει από 40 έως 20 ευρώ λιγότερα τον μήνα; Μήπως αυτό το μηχάνημα δαιμονίστηκε; Μήπως αναρχοαυτονομήθηκε; Μήπως είναι ειδικά ΑΤΜ που έχει υπ’ όψιν του ο φιλολαϊκός βουλευτής;
Και, από την άλλη, ο παππούς αυτό το επίμαχο κατοσταρικάκι δεν το έχει δουλέψει; Το λαμβάνει χαριστικά, σαν χαρτζιλίκι, για να χαρτζιλικώνει τον ακαμάτη τον εγγονό του; Κι αυτός ο εγγονός λιώνει στα καφενεία, αντί να αγωνίζεται μαζί με τον Καμμένο για τη σωτηρία της πατρίδος; Συνεχίζεται αύριο…
Παναγιώτης Λιάκος
