Πώς θα αποκατασταθούν τα εξαϋλωμένα εισοδήματα των Ελλήνων; Ο Τσίπρας να δίνει ένα σεντ για κάθε καρατσεκαρισμένο ψέμα του
Τώρα που φέρνει ζεστό, αχνιστό κι αριστερό το 4ο Μνημόνιο, ας θυμηθούμε τι έλεγε στην ιστορική ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο του 2014, λίγους μήνες πριν οι… αυταπάτες του διαλυθούν από τα μυστικά θέλγητρα της πλανεύτρας Μέρκελ: «Να κάνουμε πολιτική συνεννόηση για να διασφαλίσουμε τα συμφέροντα των δανειστών ή την παραμονή στην εξουσία των δυνάμεων που υποθήκευσαν το μέλλον του τόπου δεν περνάει από το μυαλό μας. Δεν θα ήταν συνεννόηση, αλλά παράδοση. Θα ήταν συνενοχή στο έγκλημα. Για εμάς δεν υπάρχουν τέτοια διλήμματα. Για εμάς υπάρχει μια μεγάλη τομή. Ή με τα Μνημόνια και την κρίση ή με τον λαό και τη διέξοδο».
Και σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο μπαγάσας κοντεύει να σε κάνει να δακρύσεις. Δες πόσο αισθαντικά ξεφούρνιζε τις ψεματούρες: «Μετά από τέσσερα χρόνια εξοντωτικής λιτότητας, που συνέθλιψαν μισθούς και συντάξεις, μικρές επιχειρήσεις και νοικοκυριά, η χώρα βρίσκεται μπροστά στα ίδια αδιέξοδα. Και μάλιστα από χειρότερη θέση. Ολα όσα μας έταξαν, δύο χρόνια τώρα, αποδεικνύονται ένα μεγάλο ψέμα, ένα κάλπικο επικοινωνιακό παιχνίδι. […]
Ολα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν ένα άθλιο σχέδιο που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή και τον λαό μας στην εξαθλίωση. Το σχέδιο αυτό έλεγε ότι αν σπείρεις στην κοινωνία τη φτώχεια, την ανεργία και τη δυστυχία, η χώρα θα μπορέσει να αποπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις και να μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Θα μπορέσει να ξαναδανειστεί από τις αγορές. Είναι το πιο χυδαίο, το πιο υποκριτικό, το πιο απροκάλυπτο ψέμα που έχει ειπωθεί ποτέ».
Είχε, όμως, σχέδιο! Τι σχέδιο; Καταπληκτικόν! Διαβάστε: «Το δικό μας σχέδιο, όμως, δεν είναι να κοροϊδεύουμε ότι βγαίνουμε από το Μνημόνιο, ενώ κρατάμε το καθεστώς του Μνημονίου. Το δικό μας σχέδιο δεν είναι φούσκα επικοινωνιακή. Πυροτέχνημα που σβήνει μετά από λίγες στιγμές έκλαμψης. Το δικό μας σχέδιο προϋποθέτει τον άμεσο τερματισμό της λιτότητας. Την κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων του Μνημονίου». Γεννημένος για το σανίδι, μας ταΐζει πριονίδι…
Παναγιώτης Λιάκος
