Αλέξης Τσίπρας: «Αν πάτε βόλτα, πάμε και μαζί θα δείτε τουρίστες και χαμογελαστά πρόσωπα»
Oλη η πόλη, κάθε πόλη της πατρίδος, είναι μια γιορτή. Το λέει κι ο πρωθυπουργός. Ο πρωθυπουργός είναι ο Αλέξης Τσίπρας, ο Κουταλιανός της Αριστεράς, ο Τζιμ Λόντος του αντιμνημονιακού αγώνα, ο Δημήτρης Τόφαλος του δημοψηφισματικού «ΟΧΙ», ο τίγρης που έσκιζε ολημερίς κι ολονυχτίς τις δανειακές συμβάσεις κι έσπαγε τα μάρμαρα στην κεφαλή του Γιούνκερ, την ίδια στιγμή που διέλυε τα δεσμά που πέρασε στην Ελλάδα ο Σόιμπλε.
Μασίστας της πολιτικής ο λεβεντονιός μας. Εσερνε το άρμα της ανάπτυξης με τα μαλλιά του (με το ροκαμπιλάδικο κοκοράκι, το ζελεδιασμένο, για την ακρίβεια) και σταματούσε την ατμομηχανή της ξενοκρατίας με τα στιβαρά μπράτσα του Βαρουφάκη, την ίδια στιγμή που ο τελευταίος πατούσε το πλήκτρο rec στο μπιχλιμπιδάτο φορητό τηλέφωνό του.
Ολοι μαζί, μια γροθιά, οι συνεχιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών και των μετριοπαθών Χριστιανοδημοκρατών γεννοβόλησαν Μνημόνια και μας έφεραν να τα θηλάσουμε με το αίμα μας.
Ολη η Ελλάδα, ένα πανηγύρι. Αυτό βλέπει ο Τσίπρας, αυτό μολογάει. Και τα παραπάνω ειδυλλιακά και γενναία και αντιστασιακά και παράτολμα, τα είδε – κάπου τα είδε. Δεν μπορεί, δεν γίνεται να λέει ψέματα ολόκληρος πρωθυπουργός.
Κι αν σκεφτούμε λογικά, αν κάνουμε μια συνεπαγωγή στη φαινομενικά άλυτη εξίσωσή μας, θα καταλάβουμε επιτέλους πού πάει ο Τσίπρας και διαρκώς βλέπει τα χαμογελαστά πρόσωπα που τον γεμίζουν αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Οι χαρούμενες φατσούλες βρίσκονται δίπλα στα σχισμένα μνημόνια και συχνάζουν στην περιοχή όπου πέταξαν οι Ελληνες τα εκκαθαριστικά από τον καταργημένο ΕΝΦΙΑ. Σ’ αυτόν τον ιδεότοπο, στην Ντίσνεϊλαντ του ΣΥΡΙΖΑ, αφθονούν τα χαμογελαστά πρόσωπα. Κι αλλού βρίσκονται οι μειδιώντες και αι μειδιώσαι: μπροστά στα παραφουσκωμένα ΑΤΜ της λατρεμένης Βουλής. Εκεί, όσοι και όσες περιμένουν να σηκώσουν δημόσιο παρά έχουν κάθε λόγο να χαμογελούν.
Καλά ξυπνητούρια να έχουμε για να γελάσουμε κάποτε και κανονικά, όχι μόνο σε όνειρα.
Παναγιώτης Λιάκος
