Μια εικόνα, χίλιες λέξεις και χιλιάδες προκαταλήψεις για τις γυναίκες και τους «απίστους»
Στη Νορβηγία προκλήθηκε μεγάλο σούσουρο με αφορμή μια φωτογραφία που αναρτήθηκε σε λογαριασμό της εθνικιστικής οργάνωσης Fedrelandet Viktigst (Η Πατρίδα Πρώτη). Ενας χρήστης του διαδικτύου πόσταρε μια φωτό που απεικόνιζε άδεια καθίσματα λεωφορείου και οι υπόλοιποι άρχισαν να σχολιάζουν το θέμα του εξισλαμισμού της χώρας, διότι νόμιζαν ότι επρόκειτο για γυναίκες που φορούσαν μπούρκα. Οποιος ρίξει μια ματιά στην εικόνα (σ.σ.: στη μικρή φωτό) θα διαπιστώσει ότι οι γυναίκες με τις μπούρκες δεν απέχουν πολύ από το να μοιάζουν με αυτά τα αδειανά καθίσματα του νορβηγικού λεωφορείου και τούμπαλιν.
Τα ΜΜΕ ανά τον κόσμο σχολίασαν το εύκολο και το προφανές – το καθένα με τον δικό του τρόπο: ότι η προκατάληψη και ο συντονισμός της συνείδησης με μία ιδεολογία, κοσμοθέαση, πολιτική άποψη, με τη φωτιά του φανατισμού γενικά, στερούν τον άνθρωπο από την ευθυκρισία που χρειάζεται για να αντιλαμβάνεται ορθά και πλήρως την πραγματικότητα και να εναρμονίζεται με το περιβάλλον του. Η οργάνωση Fedrelandet Viktigst χαρακτηρίστηκε εύκολα, αβίαστα και κατηγορηματικά «φασιστική» (όπως φασίστες και ακροδεξιοί χαρακτηρίζονται από τα νεοταξικά ΜΜΕ όλοι όσοι αντιδρούν στον εξισλαμισμό της Ευρώπης) και οι οπαδοί της -επιεικώς- ανόητοι.
Ωστόσο, κανείς δεν ασχολήθηκε και με το άλλο προφανές: από πού κι ως πού γίνεται ανεκτή σε μια Ευρώπη υποτιθέμενης ελευθερίας, κατοχυρωμένης μάλιστα με σειρά συνταγματικών άρθρων, διεθνών συμφωνιών και προβλέψεων των ποινικών κωδίκων, μια θρησκεία που επιβάλλει στις γυναίκες να ντύνονται σαν αμπαζούρ, σαν ομπρέλες θαλάσσης, σαν καθίσματα λεωφορείου; Γιατί γίνεται αβασάνιστα αποδεκτή ως θρησκεία «της αγάπης» μια σειρά από δόγματα που θέτουν τη γυναίκα σε δεύτερη μοίρα και την κατατάσσουν κάπου ανάμεσα στο ζώο και στον άνδρα; Και τώρα, από την πλευρά των… καταναλωτών ειδήσεων: γιατί δέχονται και ανέχονται να επηρεάζονται από πρόσωπα και συμφέροντα, που αναμασούν ηλίθια συνθήματα, αναπαράγουν στερεότυπα και υπηρετούν σκοτεινά συμφέροντα, και όχι τη λογική και την αλήθεια; Οι ερωτήσεις αυτές μπορεί να μην αφορούν τους πάντες, αλλά οι απαντήσεις μάς ενδιαφέρουν όλους.
Παναγιώτης Λιάκος
