29 κατασκευαστές πλυντηρίων συνειδήσεων συνιστούν: Η μάνα του μικρού Αμίρ δεν πρέπει να γελά αφηγούμενη μια δυσάρεστη εμπειρία τηςO σοι από εσάς έχετε πρόσβαση στο διαδίκτυο και πρόθεση να αποκτήσετε μερικές ιδιαίτερες… εμπειρίες (αλλά και απορίες), να πληκτρολογήσετε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.youtube.com/watch?v=EOeiUGIRRSU.
Εκεί θα δείτε τη μητέρα του μικρού Αμίρ να αφηγείται με γέλια και φαρδιόπλατα χαμόγελα τη φρικτή εμπειρία της ρατσιστικής επίθεσης. Ακόμα κι ο μεταφραστής της δεν μπορεί, με τον πηγαίο τρόπο της, που παραπέμπει σε ξεκαρδιστικές κωμωδίες του ελληνικού σινεμά του ’60, να συγκρατήσει τα γέλια του.
Ο οπερατέρ τραβάει το πλάνο και ο δημοσιογράφος (ή κάποιος άλλος, άραγε;) λέει αυστηρά: «Πες της να μη γελάει, όμως! Σε όλα γελάει!»
Ωωωω, οποία έκπληξις! Σε όλα τα πλάνα γελάει; Παράξενο δεν είναι; Μειδιά ακόμα και τη στιγμή που επιδεικνύει στην κάμερα την πέτρα που της έσπασε το παράθυρο (φωτό 3, 4).
Τι ήταν τελικά όσα είδαμε; Πλάνα από δελτία ειδήσεων ή σκηνές από το σίκουελ της ταινίας «Το κυνήγι της ευτυχίας» με τον Γουίλ Σμιθ; Ποιος σκηνοθετεί τις εντυπώσεις μας; Ο τύπος που τσαντίστηκε επειδή η μητέρα του Αμίρ δεν λειτουργούσε σύμφωνα με το… σενάριο ποιος είναι; Με τι ασχολείται; Είναι δημοσιογράφος; Αν ναι, δεν πρέπει να δώσει μια διάλεξη στην ΕΣΗΕΑ για τη διαφορά μεταξύ κινηματογραφικής ταινίας και δελτίου ειδήσεων; Ποιος θέλει σώνει και καλά να δημιουργήσει συναισθήματα αυτοενοχοποίησης στον ελληνικό λαό, ώστε να παραμείνει απαθής, παραδομένος στις τύψεις που του καλλιεργούν τα ΜΜΕ, στον εποικισμό της χώρας μας;
Αν αυτός που έδωσε σκηνοθετικές οδηγίες στη μητέρα του Αμίρ ασκεί το δημοσιογραφικό λειτούργημα (το οποίο, καθώς είδαμε, το θάβει αλειτούργητο), πρέπει να μάθουμε το όνομά του. Αν εργάζεται σε τηλεοπτικό σταθμό, να μας εξηγήσει ο διευθυντής του τον δεοντολογικό κώδικα βάσει του οποίου συντάσσει το δελτίο του. Αν είναι υπάλληλος υπηρεσίας, μυστικής ή φανερής, δημόσιας ή ιδιωτικής, ντόπιας ή ξένης, πάλι πρέπει να μάθουμε ποιος είναι. Θα γίνει περιζήτητος στη βιομηχανία της παραγωγής εντυπώσεων.
Αξιος ο μισθός του σκηνοθέτη, μεγάλο το ταλέντο του!
Παναγιώτης Λιάκος
