Ενας καλός μποξέρ μπορεί να λύσει προβλήματα ξυλοφορτώνοντας αυτούςπου τα δημιουργούν, αλλά λύνει και απορίες…Συχνά βρισκόμαστε σε αμηχανία. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Οσα μαθαίνουμε είναι είτε πολύ λίγα είτε πάρα πολλά. Τα συναισθήματα αντικρουόμενα, αντιφατικά. Η κρίση θολωμένη κι ο θόρυβος του κόσμου δεν επιτρέπει στην εσωτερική σιγή να ανασύρει το σωστό από μια ταραγμένη θάλασσα πολλών επιλογών. Η ζωή μάς φέρεται σκληρά, άδικα, σαδιστικά, απάνθρωπα, κι αυτό μας πνίγει, μας φαίνεται αφόρητο. Λίγοι είναι εκείνοι που νιώθουν σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι να χτυπήσουν πιο δυνατά κι άγρια από την ίδια τη ζωή. Να μην τη φοβούνται. Να τους φοβηθεί εκείνη.
Στην ταινία «Ρόκι Μπαλμπόα» (γνωστή και ως «Ρόκι 6») ο πρωταγωνιστής λέει στον γιο του: «Θα σου πω κάτι που ήδη ξέρεις. Ο κόσμος δεν είναι λιακάδα και ουράνια τόξα. Είναι ένα πολύ κακό, μοβόρικο μέρος, και όσο σκληρός και να ‘σαι θα σε γονατίσει και θα σε κρατήσει για πάντα έτσι γονατισμένο, αν τον αφήσεις. Εσύ, εγώ ή κανείς δεν θα χτυπήσει τόσο σκληρά όσο η ζωή. Αλλά δεν λέει κάτι το πόσο σκληρά χτυπάς. Το θέμα είναι πόσο σκληρά μπορείς να χτυπηθείς και να συνεχίσεις. Πόσα μπορείς ν’ αντέξεις και να προχωρήσεις. Ετσι νικάς!
Τώρα, αν ξέρεις τι αξίζεις, τότε βγες έξω και κέρδισε ό,τι αξίζεις, αλλά πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς τα χτυπήματα. Μην αρχίσεις τις κατηγορίες λέγοντας ότι δεν είσαι εκεί που ήθελες να βρίσκεσαι εξαιτίας εκείνου ή αυτής, ή οποιουδήποτε. Οι δειλοί το κάνουν αυτό και αυτό δεν είσαι εσύ. Είσαι καλύτερος από αυτό!»
Η σειρά ταινιών «Ρόκι» με πρωταγωνιστή τον χαρισματικό Σιλβέστερ Σταλόουν (στην Ελλάδα κακώς τον γράφουν «Σταλόνε») δεν προσφέρεται μόνο για ψυχαγωγία. Δεν γοητεύει μόνο ο αποφασισμένος μικρός που νικά τον αλαζόνα μεγάλο. Σε κερδίζει η άκαμπτη αποφασιστικότητα να υψωθεί ο άνθρωπος πάνω από τον εαυτό του αλλά και πάνω από τη συγκυρία και τις συνθήκες. Αν η ζωή του είναι σίδερο αυτός να γίνει ατσάλι. Σφυρηλατημένο στο αμόνι του βίου.
Παναγιώτης Λιάκος
