Το παρελθόν όχι μόνο κυβερνά, αλλά μας φορολογεί κι από πάνω. Κι όσο μαθαίνει τη δουλειά φορολογεί ακόμα περισσότερο!Ιστορικό και επίκαιρο: Στις 17 Νοεμβρίου 2012, τη στήλη κοσμούσαν οι φωτό νο 2 και νο 3, όπου διακρίνεται ο Χάρρυ Κλυνν. Ενα τμήμα του κειμένου αφορούσε μια ξεκαρδιστική ταινία του συμπαθούς καλλιτέχνη και ανέφερε τα εξής:
«Η πειστικότερη περιγραφή της υποκρισίας και της ατόφιας γελοιότητας που χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους δίνεται από τον Χάρρυ Κλυνν στην ταινία “Αλαλούμ”. Εκεί περιλαμβάνεται ένα σκετς τόσο καυστικό για τα σαπρόφυτα της παράταξης όπου ανήκε ο σπουδαίος σατιρικός καλλιτέχνης, που δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί ούτε η Μάργκαρετ Θάτσερ στο τσακίρ κέφι της. Ο πρωταγωνιστής συστήνεται ως “Αρτέμης”. Φορά καμπαρντίνα, έχει μουστάκι παχύ και κόκκινη κασκολάρα. Μένει σε σπιταρόνα, με πανάκριβα έπιπλα και άνετους χώρους. Διαβάζει εγκυκλοπαίδεια της Ουνέσκο και κλαίει για τα παιδιά που πεινάνε. Τραγουδά στίχους από το “Μελαχρινάκι” (“με πότισες φαρμάκι”) και μιλά κουλτουριάρικα. Ταυτόχρονα τσακίζει τα πανάκριβα και πάμπολλα εδέσματα που βρίσκονται στο τραπέζι του. Κάποια στιγμή γραπώνει ένα μαχαίρι, και ο θεατής αρχίζει να νομίζει ότι ο Αρτέμης, σε μια έκρηξη αυτογνωσίας και τύψεων, είναι έτοιμος να αυτοκτονήσει.
Πριτς! Εκείνος απλά κόβει αποφασιστικά μια κομματάρα από τούρτα. Το φινάλε του σκετς βρίσκει τον Αρτέμη στην τουαλέτα, όπου εκεί εκδηλώνει το πραγματικό Εγώ του. Ο Κλυνν έχει δίκιο. Τους λένε Αρτέμη!»
Τώρα πια οι Αρτέμηδες κυβερνούν και ο κοσμάκης πνίγεται ακόμα και στη στεριά!
Ιστορικό και επίκαιρο 2: Στις 25 Νοεμβρίου συμπληρώνονται 75 έτη από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Την Κυριακή, η πλήρης έκδοση της «κυριακάτικης δημοκρατίας» συνοδεύεται από το βιβλίο «Γοργοπόταμος. Η κορυφαία στιγμή της ενωμένης εθνικής αντίστασης». Εκεί, οι αναγνώστες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν όλα όσα πραγματικά έγιναν για την προετοιμασία και την εκτέλεση αυτής της ιστορικά σημαντικής αντιστασιακής ενέργειας. Ο συγγραφέας Ιωάννης Β. Αθανασόπουλος παραθέτει όλα όσα συνηθίζει να… υποτονίζει ή να αποσιωπά η επίσημη εκδοχή της πρόσφατης Ιστορίας μας.
Παναγιώτης Λιάκος
