Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» συναντώνται οι δύο όχθες της φοιτητικής εξέγερσης του Πολυτεχνείουκαι αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της πρόσφατης Ιστορίας!Ο Κυριάκος Σταμέλος είναι μηχανολόγος ηλεκτρολόγος μηχανικός. Το 1973 ήταν μέλος της συντονιστικής επιτροπής των εξεγερμένων φοιτητών του Πολυτεχνείου. Ο Μιχάλης Γουνελάς ήταν επικεφαλής των αρμάτων μάχης στο Πολυτεχνείο. Ενα από αυτά έριξε την πύλη και πρωταγωνίστησε στο γνωστό σε όλους πλάνο που στοίχειωσε και στοιχειώνει ακόμα τη μεταπολεμική ελληνική Ιστορία.
Αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντήθηκαν για να δώσουν μια κοινή συνέντευξη στην «κυριακάτικη δημοκρατία». Ο διάλογός τους και οι ερωτήσεις συνέθεσαν τελικά μια νέα εικόνα γι’ αυτό το σημαντικό αλλά και γεμάτο συμβολισμούς γεγονός.
Οι αποκαλύψεις του Κυριάκου Σταμέλου και του Μιχάλη Γουνελά θα συζητηθούν και είναι αναμφίβολο ότι θα προκαλέσουν έριδες μεταξύ των πολιτικών παρατάξεων που έχουν εκπαιδευτεί να βλέπουν το μέρος και να αγνοούν το όλον. Το μέρος είναι το κομματικό όφελος. Το όλον είναι το καλό του έθνους. Αυτό δηλώνει στη συνέντευξη ότι επιδιώκει να υπηρετήσει ο Κυριάκος Σταμέλος, ο τότε εξεγερμένος φοιτητής, που παραδέχεται: «Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι, αν δεν είχαν γίνει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, πιθανότατα δεν θα είχαμε χάσει την Κύπρο. Δηλαδή δεν ήταν στις προθέσεις βεβαίως των επαναστατημένων να χαθεί η Κύπρος, αλλά υπήρξε τέτοια ροή στην εκμετάλλευση διότι εμείς δεν ρίξαμε τον Παπαδόπουλο. Φέραμε τον Ιωαννίδη, πάντως. Και ο Ιωαννίδης δεν έπεσε μόνος του, έπεσε λόγω των γεγονότων της Κύπρου. Αρα, λοιπόν, ένα αυθόρμητο κίνημα μετετράπη σε ένα μοχλό εναντίον της πατρίδος».
Στην ίδια συνέντευξη αποκαλύπτονται ο ρόλος που έπαιξαν ο Στρατός και η Αστυνομία εκείνη τη βραδιά καθώς και λεπτομέρειες για τους ελεύθερους σκοπευτές, το αληθές ή μη για τους νεκρούς στον χώρο του Πολυτεχνείου, για το ποιος έστησε τον ραδιοφωνικό σταθμό και το αν ζήτησαν ή όχι οι ίδιοι οι φοιτητές να ανοίξει η πύλη του Πολυτεχνείου για να βγουν.
Μη χάσετε αύριο την «κυριακάτικη δημοκρατία». Στις σελίδες της δεν καταγράφεται η επίσημη Ιστορία της Ελλάδας, αλλά η αληθινή.
Παναγιώτης Λιάκος
