Ο ψηφιακός κόσμος δημιουργήθηκε από το 0 και το 1. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν πληθώρα μηδενικών και λίγοι άσοι Από τον
Παναγιωτη Λιάκο
Πέθανε ένας νέος άνθρωπος, ο δημοσιογράφος Βασίλης Μπεσκένης, και βρέθηκαν όντα αχαρακτήριστα, που καθύβριζαν τον νεκρό πριν καν αποτεθεί το σώμα του στην αττική γη. Φταίνε το διαδίκτυο και η ψευδαίσθηση «ελευθερίας» που δίνει σε καταπιεσμένους για να εκτονωθούν; Φταίει ο προσωπικός πολιτισμός (που δεν έχουν οι αποκτηνωμένοι); Φταίει η άνεση του πληκτρολογίου, που σε παρασύρει να νιώθεις πέραν του καλού και του κακού; Φταίει η εποχή, που δημιουργεί ανακλαστικά κακότητας;
Ο νεκρός σίγουρα δεν φταίει, ούτε η οικογένειά του ούτε οι οικείοι του, να γίνονται κρίκοι σε μια σκουριασμένη αλυσίδα ρυπαρότητας που σέρνουν μερικοί θρασύδειλοι, σαν κατάρα και μοναδικό σημάδι της ύπαρξής τους.
Πιο ανατριχιαστική και από το ίδιο το γεγονός είναι η ικανότητα που έχει η αρρώστια, ψυχική ή σωματική, να εξαπλώνεται. Ενα έμεσμα μίσους αναπαράγεται για να σχολιαστεί και δημιουργεί τσουνάμι δηλητηρίου, που πνίγει την κοινωνία. Μοναδική λύση για την αντιμετώπιση του κακού είναι ο πολλαπλασιασμός των ανθρώπων που ασχολούνται με το καλό (και μερικές ξεγυρισμένες ποινικές διώξεις για τους ασχημονούντες).
Και μια παραξενιά της τύχης: Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, στην παρούσα στήλη γινόταν αναφορά στην ταινία «Star Wars» και στον άγραφο νόμο που υπάρχει να ακολουθείται όποια μόδα επιβάλλεται μέσω διαδικτύου. Μεταξύ άλλων αναφέρονταν και τα κάτωθι: «Οποιος τσαλαβουτά στα απόνερα του δυαδικού κώδικα του διαδικτύου θα αιφνιδιαστεί. Αν και στον δυαδικό κώδικα δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μηδενικά και άσοι, φαίνεται ότι ξεμείναμε από άσους. Τα ζερό, οι κουλούρες, τα ξεφούσκωτα τίποτα αλωνίζουν. Οι μονάδες αποδήμησαν στον αναλογικό κόσμο, όπου ο διάλογος, η ζωή δεν γίνεται μέσω πληκτρολογίου αλλά… κανονικά. Ομως, επειδή το ίντερνετ έχει ξεχυθεί μέχρι τη διάσταση της χειροπιαστής πραγματικότητας, γίνεται πλέον αισθητή η οσμή τού τίποτα, και αυτή τη φορά έχει την αύρα της αστρόσκονης. Οι οπαδοί τού τίποτα παίζουν με πλαστικά φωτόσπαθα, αν και είναι ενήλικοι. Χρησιμοποιούν λεκτικούς κώδικες από κόσμους που ουδέποτε υπήρξαν και παρατσούκλια που ανταποκρίνονται σε χαρακτήρες σεναρίου».
