Για να κάνεις επίδειξη δυνάμεως σημαίνει ότι έχεις δύναμη. Για να την επιδείξεις, πρέπει να την ασκήσειςΟι εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες πατριώτες που μαζεύτηκαν στη Θεσσαλονίκη για να διαδηλώσουν ενάντια στις προθέσεις του συστήματος να προδώσει τη Μακεδονία, την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο (αν μπορέσει, αρκεί να πέφτει ο παράς) άσκησαν μια ισχύ που έχει λησμονηθεί στις μέρες μας αλλά είναι κυρίαρχη: να είναι εκεί.
Η παρουσία, η πράξη ενός μόνο ανθρώπου έχει ανώτερη δύναμη από δισεκατομμύρια likes στο facebook και σχόλια κάτω από αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Ολοι αυτοί που υποβάθμιζαν τα εθνικά ζητήματα και ύστερα ειρωνεύονταν τους διαδηλωτές, τους συγκεντρωμένους και αποφασισμένους Ελληνες ένα πράγμα τρέμουν: μη τυχόν και συνειδητοποιήσουν τα αντικείμενα της ειρωνείας τους ότι αυτά έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι και οποτεδήποτε θελήσουν μπορούν να «σβήσουν» τα κομπλεξικά επικοινωνιακά και πολιτικά υποπροϊόντα ευκολότερα απ’ όσο σβήνει το μπλάνκο μια μουντζούρα από στιλό.
Οι φορείς των συλλογικών νοσημάτων πάντα θησαυρίζουν από αυτά. Είναι εύλογο λοιπόν να αποδοκιμάζουν εκείνους που λειτουργούν σαν κοινωνικά αντισώματα. Οι πολίτες παράγουν χρήμα για να σιτίζονται ένα σωρό αντεθνικά ρεμάλια του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα που λανσάρουν σαν «εξυπνάδα» τον σαρκασμό των αγώνων και των θυσιών χιλιετιών.
Οι Ελληνες δημιουργούν πλούτο για να τον αρπάζουν έμμεσα ή άμεσα εκείνοι που κοροϊδεύουν τα όσια και τα ιερά της φυλής. Οι πολλοί, οι «καθυστερημένοι», οι «σκοταδιστές» είναι η ισχύς της χώρας και μόλις κατάλαβαν ότι η παρουσία τους σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο σε μια συγκεκριμένη στιγμή μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Η πλειονότητα μπορεί να αξιώσει και να πάρει με το σπαθί της όσα της αρνούνται με προφάσεις και δικαιολογίες της πυρκαγιάς οι διαχειριστές της μιζέριας.
Ούτως ή άλλως είναι πρακτικά αδύνατον αυτός ο λαός να εισπράττει μίσος, χλεύη και απαξία από εσωτερικούς και εξωτερικούς δυνάστες και να μη θελήσει κάποια στιγμή να απαλλαγεί από τα δεσμά του.
Παναγιώτης Λιάκος
