● Εχουν πολλή πλάκα οι διακοσμητικές «πατριωτικές» υποψηφιότητες στα νεοταξικά κόμματα, που αφελληνίζουν με υπερηχητική ταχύτητα την πατρίδα μας. Επειδή ο τάδε είπε τρεις παρόλες υπέρ πίστεως και πατρίδος ή υπέστη τη δείνα ταλαιπωρία κατά τη διάρκεια του βίου του, θα πρέπει να ψηφίσουμε το κόμμα που τον περιέλαβε στο ευρωψηφοδέλτιό του.
● Να το ψηφίσουμε το κόμμα που έχει τον «πατριώτη» σαν ντεκόρ για να δώσει ακόμα περισσότερες άδειες παραμονής σε ισλαμιστές εποίκους, ακόμα περισσότερα δικαιώματα στους Τούρκους, να νομοθετήσει ακόμα πιο σκληρά νεοταξικά μέτρα, να υπονομεύσει αποτελεσματικότερα την παράδοση και τον πολιτισμό μας και να εντείνει έτι περαιτέρω την προπαγανδιστική καμπάνια υπέρ της παγκοσμιοποίησης. Ε, όχι! Ευχαριστούμε πολύ, αλλά δεν θα πάρουμε…
● Σαν σήμερα το 2015, ακόμα ένα μεγάλο ελληνικό χωρατό έκανε τον γύρο του κόσμου. Ο Αλέξης Τσίπρας συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού «Time» με τις 100 προσωπικότητες που είχαν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Τελικά, ο Τσίπρας δεν μπόρεσε όχι τον πλανήτη να επηρεάσει, αλλά ούτε καν το ίδιο το κόμμα του.
● Η αναγνώριση του Τσίπρα από το «Time» θύμισε την άλλη διάκριση-ανέκδοτο που έφερε (περίπου) ελληνικά χρώματα, εκείνη του Γιωργάκη Παπανδρέου, ο οποίος το 2010 κατετάγη στη σχετική λίστα του αμερικανικού περιοδικού «Foreign Policy» 79ος μεταξύ των 100 κορυφαίων «παγκόσμιων στοχαστών». Ναι, ο άνθρωπος που έκανε τέσσερα σαρδάμ ανά τρεις λέξεις βαφτίστηκε «παγκόσμιος στοχαστής».
π
