Ας κοιτάξουμε επιτέλους πίσω από τα νομοθετήματα, ας αναδείξουμε την ταξική τους υπόσταση και ας αντιληφθούμε ότι οι πολιτικοί νομοθετούν πάντα με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον
Η εξουσία δεν χρειάζεται τη βία για να επιβληθεί. Αρκεί να σαπίσει τη σκέψη και να διαφθείρει. Ενας λαός που δεν σκέφτεται, που δεν θυμάται, που μαθαίνει να αποδέχεται το άδικο, είναι ένας λαός αλυσοδεμένος. Στην Ελλάδα αυτό το κοινωνικό αξίωμα γίνεται καθημερινό βίωμα.
- Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*
Η πολιτική τάξη, δεμένη χειροπόδαρα με την οικονομική ελίτ, κρατά τους πολλούς βυθισμένους στην ανασφάλεια και τη λήθη, ώστε να τους ληστεύει χωρίς αντιδράσεις. Τα μέσα ενημέρωσης δεν αφυπνίζουν, αποβλακώνουν και διαιωνίζουν τη διαφθορά. Οι πολίτες βομβαρδίζονται με θόρυβο, με lifestyle, με ασήμαντες ειδήσεις, ώστε να μην μπορούν να δουν το νήμα που συνδέει τον αφανισμό τους με την εξουσία που τον γεννά.
Η ληστρική φορολογία, ο μισθός που δεν φτάνει, ο λογαριασμός που δεν πληρώνεται, τα εμπόδια στην εργασία είναι τα όπλα του συστήματος. Ενας λαός πνιγμένος στα κόπρανα των στάβλων του Αυγεία, που παλεύει για να επιβιώσει δεν έχει χρόνο να σκεφτεί, με αποτέλεσμα το σύστημα εξουσίας να αναπαράγεται. Ο νέος νόμος για τη στράτευση δεν κρύβει την ταξική του υπόσταση και την επίδειξη προνομίων. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι θα χορηγούνται αναβολές κατοίκων εξωτερικού από τα 16 μέχρι τα 19 έτη ανά τριετία. Προφανώς η νομοθεσία θα αφορά μαθητές των χρυσών κολεγίων της ελίτ. Το Eton College της Βρετανίας, το Le Rosey ή το Champittet της Ελβετίας, εκεί όπου στέλνονται οι γόνοι της ελίτ.
Ο νόμος προφανώς απευθύνεται και στα τέκνα της πολυπληθούς κομματικής γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Τα χρυσά παιδιά έπειτα από τρία χρόνια στο εξωτερικό θα αποκτούν δικαιώματα που οι μετανάστες κερδίζουν ύστερα από έντεκα χρόνια ξενιτιάς. Ομως δεν σταματούν εκεί. Ο ίδιος νόμος μεταθέτει την εξαγορά της θητείας από τα 33 στα 40 χρόνια. Κανένας όμως δεν θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να αρχίσει εκ νέου τη ζωή του σε αυτή την ηλικία. Η εξουσιαστική τάξη λέει ξεκάθαρα στους νέους: «Μην επιστρέψετε. Μείνετε έξω, χτίστε τη ζωή σας αλλού, δεν σας χρειάζομαι». Κι εδώ κρύβεται η σκοτεινή αλήθεια. Το σύστημα δεν θέλει τους νέους του εξωτερικού πίσω επειδή τους φοβάται. Ποιοι έφυγαν; Οι πιο ικανοί, οι πιο μορφωμένοι, οι πιο φιλόδοξοι. Αυτοί που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν τα προνόμια της άρχουσας τάξης.
Αν γύριζαν, θα έφερναν μαζί τους ιδέες, εμπειρίες, μια νοοτροπία πιο ανοιχτή, πιο ελεύθερη, πιο απαιτητική. Θα αποτελούσαν όμως απειλή για το σύστημα και την οικογενειοκρατία. Γι’ αυτό η εξουσία φροντίζει να τους κρατήσει μακριά, ώστε να ριζώσουν οριστικά έξω. Σε μια Ελλάδα που αιμορραγεί δημογραφικά, με τους νέους να φεύγουν και τον πληθυσμό να γερνά, όλοι πρέπει να επιστρέψουν. Ομως, αντί να επουλώνουν το τραύμα, το βαθαίνουν. Αντί να φέρνουν πίσω το μέλλον, το διώχνουν. Δεν είναι απλώς η τιμωρία των ικανών, είναι εθνική αυτοχειρία. Ο μισθός, λέει, θα αυξηθεί από τα 8 ευρώ στα 100 ευρώ. Ο Αχμέτ μόλις μπουκάρει στην Ελλάδα παίρνει πολύ περισσότερα. Η εικόνα είναι ξεκάθαρη.
Η Ελλάδα των πολλών σηκώνει τα βάρη, υπηρετεί, πληρώνει, αγωνιά και η Ελλάδα των λίγων απολαμβάνει διαδρόμους διαφυγής, προνόμια και ρυθμίσεις φτιαγμένες στα μέτρα της. Το νομοσχέδιο, αν περάσει όπως παρουσιάζεται, αποτυπώνει τη βαθιά ταξική δομή και τον ανθελληνισμό της εξουσίας που διασφαλίζει τα παιδιά της, ενώ εξοστρακίζει τους Ελληνες στον βωμό της τοξικότητάς της. Ας κοιτάξουμε, επιτέλους, πίσω από τα νομοθετήματα, ας αναδείξουμε την ταξική τους υπόσταση και ας αντιληφθούμε ότι οι πολιτικοί νομοθετούν πάντα με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον. Οταν σε ιδιωτικές επισκέψεις κυβερνητικά στελέχη χρεώνουν το κόστος δαπανών τους στους Ελληνες, θα πρέπει να κατανοηθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να νομοθετούν προς όφελος του εθνικού συμφέροντος.
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του
Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
