Την ελεήμονα της Ιόππης Αγ. Ταβιθά, που μερίμνησε για τον πλησίον, τις χήρες και τα ορφανά, ανέστησε ο Απόστολος Πέτρος
Το μήνυμα του Ευαγγελίου, όπως μαρτυρούν οι Πράξεις των Αποστόλων στην Αγία Γραφή, είχε αρχίσει να εξαπλώνεται γύρω από την Ιουδαία και γρήγορα έφθασε και στην Ιόππη, όπου και ιδρύθηκε χριστιανική εκκλησία. Μέλος αυτής της εκκλησίας ήταν και η Ταβιθά, που το όνομά της στα ελληνικά μεταφράζεται «δορκάς», θηλυκό δηλαδή ζαρκάδι. Ηταν πράγματι η Ταβιθά ένα ζαρκάδι του Χριστού, που με φλογερή αγάπη έτρεχε να ανακουφίσει τη φτώχεια και τη δυστυχία στην πόλη της.
Δεν γνωρίζουμε τίποτα από την προσωπική της ζωή, εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι αφότου έγινε χριστιανή με όλη της την καρδιά αφοσιώθηκε να υπηρετεί εκ των ιδίων υπαρχόντων της τους φτωχούς συνανθρώπους της. Εργα αγαθά και ελεημοσύνες πολλές ήταν το έργο της στην Ιόππη. Τα δραστήρια χέρια της είχαν μεταβληθεί σε μηχανή και έφτιαχναν διάφορα ενδύματα προκειμένου να ντύσουν γυμνούς, να ζεστάνουν ορφανά, χήρες και αρρώστους.
Παράλληλα με τα χέρια της εργάζονταν και τα χείλη της προκειμένου να παρηγορήσουν, να στηρίξουν, να ενισχύσουν όλους τους αποθαρρυμένους της ζωής. Για λίγο χρόνο μαθήτευσε η Ταβιθά στο σχολείο του Χριστού, δηλαδή στην Εκκλησία Του και γρήγορα έμαθε το μάθημα της αγάπης, της προσφοράς και της θυσίας. Και από τότε γέμισε από αγάπη ολόκληρη η ύπαρξή της.
Η Αγία Γραφή χαρακτηριστικά γράφει ότι η Ταβιθά «ἦν πλήρης αγαθών έργων και ελεημοσυνών ων εποίει». Αυτή η ενάρετη και τόσο ελεήμων χριστιανή αρρώστησε και γρήγορα έφυγε από τη ζωή. Τότε οι χριστιανοί της Ιόππης έστειλαν και κάλεσαν τον Απόστολο Πέτρο που βρισκόταν σε γειτονική πόλη να έλθει για να τους παρηγορήσει. Μόλις ήρθε, παρουσιάστηκαν μπροστά του «Πάσαι αι χήραι κλαίουσαι και επιδεικνύμεναι χιτώνας και ιμάτια όσα εποίει μετ’ αυτών η Δορκάς».
Ο Πέτρος ζήτησε να δει το σκήνωμα της Ταβιθά και, αφού τους έβγαλε όλους έξω, κράτησε κοντά του ελάχιστους μαθητές, προσευχήθηκε στον Κύριο της ζωής και του θανάτου και με φωνή επιβλητική φώναξε: Ταβιθά, σήκω επάνω! Η ανάσταση γεγονός. Η νεκρή άνοιξε τα μάτια της. Ανασηκώθηκε. Ο Απόστολος Πέτρος κάλεσε τους χριστιανούς να ανέβουν εκεί στο υπερώο για να τους παραδώσει την αγαπημένη τους Ταβιθά ζωντανή.
«Παρέστησεν αυτήν ζώσαν»! Απερίγραπτη και ανέκφραστη ήταν η χαρά των χριστιανών της Ιόππης και κυρίως όλων των φτωχών. Τη θλίψη και τον θρήνο διαδέχθηκε η μεγάλη και ανεκλάλητη χαρά. Την ικετήριο προσευχή, η ευγνωμοσύνη προς τον Παντοδύναμο Κύριο που και τον θάνατο καταργεί. Ετσι, η Ταβιθά συνέχισε το φιλανθρωπικό της έργο μέχρι που και πάλι ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο, αφήνοντάς μας το θαυμαστό παράδειγμα της ελεημοσύνης και της αγάπης που και τον θάνατο δύναται να καταργήσει. Η μνήμη της τιμάται στις 25 Οκτωβρίου.
