Είναι προτιμότερο για τον πρωθυπουργό να ηγείται μητσοτακικών κολεγιόπαιδων, ακροδεξιών και πασόκων από το να ηγείται μιας παράταξης της οποίας τα ιστορικά στελέχη μισεί
Η Νέα Δημοκρατία διανύει αυτή την εποχή τις σχετικά ήσυχες μέρες της. Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στον δημόσιο βίο κάνει το Μέγαρο Μαξίμου να αισιοδοξεί ότι διά της παρουσίας του και διά της υπενθυμίσεως όλων όσα συνέβησαν το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2015 θα καταφέρει να τρομοκρατήσει και να επανασυσπειρώσει τον κόσμο της. Θα καταφέρει με τον φόβο που είναι μέθοδος διακυβέρνησης να εξαφανίσει τις δυσαρέσκειες.
Στην πραγματικότητα, η φιλελεύθερη παράταξη έχει χάσει «τεύχη», όπως συνηθίζει να λέει η νεολαία, καθώς μπερδεύει το κλίμα που επικρατεί στους σκληρούς πυρήνες των κομμάτων με την ατμόσφαιρα που επικρατεί στην ευρεία ελληνική κοινωνία. Αλλο το ένα, άλλο το άλλο. Στις βάσεις κυριαρχεί ο αφόρητος οπαδισμός, στις κοινωνίες η νηφαλιότης. Το δυσκολότερο για εκείνη και τον συνήθη βολονταρισμό του κυρίου Μητσοτάκη είναι πως υποτιμά το εκρηκτικό κλίμα που επικρατεί καιρό τώρα στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Στα σπλάχνα της. Η ησυχία τον ξεγελά. Οδεύοντας προς τις εκλογές, ο κεντρώος πασοκογενής μηχανισμός των υπουργών με την αθέατη στήριξη που απολαύει με κονδύλια από το κράτος ή διεθνείς οργανισμούς προκαλεί την ιστορική ηγεσία της παράταξης. Eχει ξεφύγει. Μας έχουν περιγραφεί κατά καιρούς από υπουργούς, βουλευτές και κομματικά στελέχη άπειρα περιστατικά της «πράσινης» αλαζονείας που έχει κατακυριεύσει το Μαξίμου και την κυβέρνηση.
Κωδικοποιούμε:
■ Αναφερόμαστε σε υφυπουργό «βαστάζο» του Σημίτη, ο οποίος, κάθε φορά που ένας νεοδημοκράτης υπουργός τολμά να αμφισβητήσει ως αναποτελεσματική μια πρωτοβουλία του μέσα στο υπουργικό Συμβούλιο, του ορμά σαν «μπουλντόγκ» μαζί με τη βοήθεια του συμπαίκτη του, επίσης πασοκογενούς, Ακη Σκέρτσου.
■ Αναφερόμαστε σε θηλυκό μειράκιο τέως στέλεχος της ΠΑΣΠ, που έχει βάλει όλο το Μέγαρο Μαξίμου να τρέχει για την υποψηφιότητά του χρησιμοποιώντας μεθόδους που σύντομα θα καταγγελθούν στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, τα προγράμματα του οποίου τυχόν λυμαίνεται παρανόμως για την προεκλογική της εκστρατεία.
■ Μιλάμε για άλλον πασοκογενή υφυπουργό που μαζί με σύμβουλο υπουργού και τον επικεφαλής Ειδικής Γραμματείας, επίσης πασοκογενείς, υποδέχτηκαν προ καιρού κορυφαίο στέλεχος της Ν.Δ. σε σύσκεψη μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου με τη φράση «εμείς εδώ της Κεντροαριστεράς» . Για να ακούσουν μερικά «όπα» από τους εμβρόντητους νεοδημοκράτες μέχρι να συνέλθουν.
■ Αναφερόμαστε σε κορυφαίο κομματικό στέλεχος της Πειραιώς, που ως γενικός γραμματέας υπουργείου είχε δώσει εντολή στο γραφείο της να μην του/της κλείνουν ραντεβού με νεοδημοκράτες βουλευτές γιατί «όταν τους βλέπω, βγάζω φλύκταινες».
■ Αναφερόμαστε σε κορυφαίο υπουργό που πέρασε από το κόμμα και δέχθηκε έκπληκτος επίθεση στο πρωινό καφέ του Μεγάρου Μαξίμου από τον πασοκογενή Σκέρτσο όταν «διανοήθηκε» να πει ότι τα κέρδη των τραπεζών τα τελευταία τέσσερα χρόνια ( 20 δισ. ευρώ και πλέον) είναι σκανδαλώδη και ισοδυναμούν με ένα Ταμείο Ανάκαμψης.
Η αιμομιξία Ακροδεξιάς και πασοκοκρατίας ενοχλεί κορυφαιότατους υπουργούς και άλλους που σε κρίσεις ειλικρίνειας και αμφισβήτησης λένε κάποιες φορές εξοργισμένοι, μετά το ξανασκέπτονται: «Επειδή τα νούμερα δεν βγαίνουν πλέον, δεν θα εκπλαγούμε αν το κόμμα σπάσει». Ο πρωθυπουργός είναι ενήμερος για την επέλαση του πασοκισμού μέσα στο κόμμα του, αν δεν έχει και την έγκρισή του. Του έχουν γίνει διαβήματα από θιγομένους που δεν αντέχουν τις ανισότητες και την αναξιοκρατία. Αλλά ως πληροφορούμαστε, υποτιμά την έκταση των αντιδράσεων και δεν «σαλεύει». Πιθανόν να είναι εκείνος που παρωθεί τις εξελίξεις στα άκρα για να «σπάσει» το κόμμα.
Προτιμότερο για εκείνον να ηγείται κόμματος μητσοτακικών, κολεγιόπαιδων, ακροδεξιών και πασόκων, από το να ηγείται κόμματος του οποίου τα ιστορικά στελέχη μισεί. Ηδη με τη διαγραφή Σαμαρά ο κύριος Μητσοτάκης έδωσε το πρώτο δείγμα γραφής ότι θέλει το κόμμα να «σπάσει», παρά να μείνει ενωμένο. Το ελέγχει καλύτερα έτσι και θεωρεί ότι είναι θωρακισμένος παντός κινδύνου. Πολιτικού, νομικού ή άλλου. Δυστυχώς το μέλλον της Κεντροδεξιάς θα έχει πολλή ξηρασία. Ηδη διψάμε.
