Οι γνώσεις πλημμυρίζουν, όμως δεν μας έχουν κάνει σοφότερους. Επιλογές όπως εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη φανερώνουν του λόγου το αληθές…
Σε λίγες ημέρες (3 Δεκεμβρίου) παρουσιάζεται στο Παλλάς το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα και άπαντες το περιμένουν… μαζί με τις ανακοινώσεις. Εδώ και μήνες σέρνεται η βεβαιότητα ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα προχωρήσει στην ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, κάτι που ουσιαστικά επιβεβαίωσε ο ίδιος με την παραίτησή του από τη θέση του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ.
- Του Βασίλη Βεργή
Είναι καιρός όμως να τελειώσει το «κρυφτούλι» και να περάσουμε μπροστά από τις κουρτίνες. Ομως από χθες η «Ιθάκη» βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία και ήδη έχει ξεκινήσει ο… κακός (πολιτικός) χαμός!
Οι πρώην συνοδοιπόροι του Αλέξη Τσίπρα, εννοώ αυτοί που τους «αδειάζει» (ή… κρατάει αποστάσεις, για να το πω πιο διακριτικά!), ξεκίνησαν ήδη να (αντ)επιτίθενται, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μαρινάκης συνέχισε το γνωστό «άσμα» της Νέας Δημοκρατίας από την ώρα που έγινε γνωστό ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα ιδρύσει νέο φορέα: Το «τραγουδάκι» της επίθεσης – απαξίωσης.
Μέχρι και ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή θυμάστε ότι είχε επιτεθεί σε αντίπαλο «φάντασμα», φανερώνοντας την… αμηχανία του. Οιαδήποτε καταγραφή της Ιστορίας είναι χρήσιμη, ειδικά όταν (προ)έρχεται από τους πρωταγωνιστές. Προφανώς έχει την προσωπική τους οπτική – σφραγίδα, όμως αντικειμενικότητα στον τρόπο που κάποιος έχει περπατήσει στα μεγάλα γεγονότα είναι σχεδόν απίθανο να βρεθεί. Το στοιχείο της υποκειμενικότητας πάντα (θα) έχει τον πρώτο λόγο.
Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε για αρκετά χρόνια, αρχικά ως αντιπολίτευση και στη συνέχεια φυσικά ως κυβέρνηση, βασικός παίκτης στη σκηνή. Κάποια στιγμή και απόλυτος πρωταγωνιστής. Υπάρχουν αρκετά να του χρεώσεις και αρκετά να του πιστώσεις. Φυσικά, όλα μέσα και από το (κομματικό) πρίσμα καθενός εξ ημών, αλλά και τη δυνατότητα (για όσους τη διαθέτουν) να ξεπεράσεις τις… τσίμπλες.
Μέχρι σήμερα έχουν μιλήσει πολλοί γι’ αυτόν ή εξ ονόματός του. Ηρθε η ώρα να ακούσουμε – διαβάσουμε και τις δικές του αλήθειες ή ισχυρισμούς, αν προτιμάτε. Με τον χρόνο να έχει αμβλύνει κάποιες γωνίες, την εμπειρία να προσφέρει την ευκαιρία για καλύτερη ανάγνωση και ανάλυση ιστορικών λαθών, τον ρόλο άλλων «συμπρωταγωνιστών» της συγκεκριμένης περιόδου αλλά και τη δυνατότητα να μάθουμε πολλά για τον τρόπο που αντιμετώπισαν τη χώρα μας εκείνες τις κρίσιμες – τραγικές στιγμές οι δήθεν εταίροι, οι οποίοι υποχρέωσαν τους Ελληνες να ζήσουν βασανιστικά χρόνια, οι πληγές των οποίων ακόμη αιμορραγούν.
Ο κ. Μαρινάκης είπε πως δεν υπάρχει ούτε μία συγγνώμη σε ολόκληρο το βιβλίο από την πλευρά του συγγραφέα. Μήπως… θυμάται καμία συγγνώμη του Κυριάκου Μητσοτάκη στα χρόνια της 6ετούς θητείας του ως πρωθυπουργού; Οι πολιτικοί έχουν μια αλλεργία στη λέξη. Το χειρότερο είναι ότι έχουν αλλεργία στις σωστές πράξεις…
Είναι βέβαιο ότι το βιβλίο του Τσίπρα αλλά και η ανακοίνωση του νέου πολιτικού φορέα θα αποτελέσουν… ιδανική ευκαιρία για νέο «ξεκατίνιασμα» της Αριστεράς. Ταυτόχρονα θα πιέσουν αφάνταστα το «Κέντρο» του Ανδρουλάκη, ο οποίος δεν μπόρεσε ποτέ να πιστωθεί έστω 1% από τα εγκληματικά πολιτικά λάθη του Μητσοτάκη. Σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση, δεν περιμένουμε κάτι διαφορετικό από το να συνεχίζει να «υβρίζει» τον πρώην πρωθυπουργό, αντιλαμβανόμενη πως η παρουσία του αποτελεί ίσως τον μοναδικό πραγματικό «αντίπαλο» στον δρόμο προς τις επόμενες εκλογές.
Ανάμεσα σε όλα τούτα βρίσκεται προφανώς ξανά ο λαός. Ο οποίος ψάχνει να βρει την «Ιθάκη» του, αλλά κάθε φορά απομακρύνεται από αυτήν. Ο δρόμος είναι μακρύς, γεμάτος περιπέτειες και πολλά αγκάθια. Οι δε γνώσεις πλημμυρίζουν, όμως -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- δεν μας έχουν κάνει σοφότερους. Επιλογές όπως εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη φανερώνουν του λόγου το αληθές…
