Ο Ιων Δραγούμης στο συγκλονιστικό του έργο «Μαρτύρων και ηρώων αίμα» θα γράψει: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε». Εγώ δίπλα στη «Μακεδονία» θα προσθέσω και τη «Θράκη». Βρέθηκα τις προάλλες στην αρχόντισσα της Θράκης. Την Ξάνθη.
Με το που προσγειώνεσαι στη Χρυσούπολη αρχίζεις να αναπνέεις άλλον αέρα. Το όνομα του αεροδρομίου, «Μέγας Αλέξανδρος», σου στέλνει την πρώτη ηλεκτρική εκκένωση. Μπαίνοντας στην πόλη, βρίσκεσαι μπροστά στο επιβλητικό Δ’ Σώμα Στρατού (θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μας εξηγήσουν οι αρμόδιοι τους λόγους της μετονομασίας του σε Ανωτάτη Στρατιωτική Διοίκηση Θράκης, όπως και των άλλων Σωμάτων Στρατού με παρεμφερείς ονομασίες.
Εξηγήσεις του στιλ «σε δουλειά να βρισκόμαστε» μάλλον δεν θα πείσουν…). Περιδιαβαίνοντας τα στενά σοκάκια βλέπεις το παλιό διατηρητέο αρχοντικό που γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις και αθέλητα μουρμουρίζεις τις αθάνατες μελωδίες του. Και τα ονόματα των οδών συνεχίζουν να ξυπνούν την ιστορία. Και την Κυριακή το πρωί τμήμα Στρατού αποδίδει τιμές στην έπαρση της σημαίας στο Ρολόι και τα πάντα κοκαλώνουν. Ομως… στη Θράκη μας παίζονται και διάφορα επικίνδυνα παιχνίδια. Τα ξέρουν οι εις τα πράγματα ευρισκόμενοι; Αν όχι, ας ρωτήσουν να τα μάθουν προτού να είναι αργά. Αν σώσουμε τη Θράκη, εμείς θα σωθούμε…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»