«Αντιπολίτευση στη χώρα υπάρχει. Πολιτική έκφραση δεν βρίσκει» σχολιάζουν στα επιτελεία των εσωκομματικών επικριτών του Νίκου Ανδρουλάκη, που βλέπουν ότι είναι μάταιο να θέτουν προθεσμίες για αλλαγή πορείας. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τούς έχει πείσει ότι δεν πρόκειται να μετακινηθεί από τις άκαμπτες θέσεις του για την αλλαγή στρατηγικής, η οποία κατά τους ίδιους οδηγεί το κόμμα στην ξέρα.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Στόχος του είναι να φέρει το ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση, οπότε θα μπορεί είτε να διαπραγματευτεί συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., πάγια θέση του «σημιτικού κυβερνητισμού», είτε να εκβιάσει τον διαχρονικό αιμοδότη, τις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», όπως έκανε ο Μακρόν στη Γαλλία για να κλείσει ο δρόμος στη Λεπέν, καθόσον 7 στους 10 πολίτες θέλουν να απαλλαγούν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μόνο που τώρα υπάρχουν κι άλλοι παίχτες στο παιχνίδι και ο κίνδυνος να βρεθεί πίσω από Καρυστιανού – Κωνσταντοπούλου – Τσίπρα καραδοκεί με διαλυτικές συνέπειες…
Ολες οι μείζονες εκκρεμότητες μετατίθενται στα τέλη Μαρτίου στο συνέδριο, όπου κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι οι τόνοι θα είναι πανηγυρικοί μπροστά στην επικείμενη εκλογική μάχη και με άλυτες όλες τις διαφωνίες στα ρετιρέ. «Το έχουμε πάρει απόφαση ότι ο πρόεδρος δεν παίρνει από λόγια» σχολιάζει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» σημαντικό στέλεχος από τα χρόνια του Ανδρέα. Θυμίζει δε πως, όταν στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου την περασμένη εβδομάδα τέθηκε από πολλές πλευρές το θέμα των συνεργασιών, η απάντηση ήταν: «Τι σημαίνει συζητάμε με άλλα κόμματα; Είμαστε ένα ανοιχτό κόμμα το οποίο καλεί ανθρώπους και από άλλα κόμματα να έρθουν να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό πάντα το κάναμε από το 1974 μέχρι σήμερα, δεν είναι πρώτη φορά»…
Οπως εξήγησε, «στο συνέδριό μας θα υπάρχουν τραπέζια διαλόγου όπου θα καλέσω και τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα να τοποθετηθούν», σκορπίζοντας απογοήτευση, εκτός από συντρόφους του, στα κόμματα της ανανεωτικής Αριστεράς, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕ.ΑΡ., που σκέφτονται να επιστρέψουν αυτό το μίζερο προσκλητήριο.
Δημοκρατική λειτουργία
Την απόγνωση κορυφαίων στελεχών, όπως ο Παύλος Γερουλάνος, που υπογραμμίζουν την ανάγκη για δημοκρατική λειτουργία του κόμματος, ώστε να αλλάξει ο πνιγηρός αέρας των μηχανισμών, επιτείνει η άποψη Ανδρουλάκη «η λειτουργία του κόμματος δεν είναι να συζητάμε εμείς με τις ώρες εδώ μέσα»… Τα λόγια του φαίνεται να συμμερίζεται και η Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία υποστηρίζει ότι «τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και τους πολίτες δεν τους απασχολούν καθόλου τα εσωκομματικά. Αυτό απασχολεί τα 5.000-6.000 άτομα που θα ενδιαφέρονται για το συνέδριο». Για την ίδια, η κριτική που ακούγεται από όλες τις πλευρές που βρίσκονται πέραν του κύκλου Ανδρουλάκη δεν είναι παρά «εσωκομματική κουζίνα» που παράγει κοινωνική αδιαφορία.
Βεβαίως, όπως παρατηρούν στα πέριξ της Χ. Τρικούπη, ο πρώτος που δίνει τη «μάχη της κουζίνας» είναι ο ίδιος ο Ανδρουλάκης ο οποίος επινόησε έναν αλγόριθμο για την εκλογή συνέδρων με βάση τον οποίον περιορίζεται ο αριθμός των αντιπροσώπων από το λεκανοπέδιο προς όφελος της περιφέρειας όπου συγκεντρώνει συμπαγείς δυνάμεις. Γεγονός είναι ότι το ΠΑΣΟΚ πορεύεται προς το συνέδριό του στα τέλη Μαρτίου υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Το καζάνι βράζει, καθώς ο Παύλος Γερουλάνος και ο Χάρης Δούκας συνειδητοποιούν ότι κάτω απ’ τη μύτη τους ο Νίκος Ανδρουλάκης, ικανός τακτικιστής, πάει να τους το «κλέψει» μέσα απ’ τα χέρια προτού καν αρχίσει, ώστε να ελέγξει τις ψηφοφορίες στα κρίσιμα θέματα. Ο στόχος να βγει το ΠΑΣΟΚ δεύτερο προσδιορίζει τις οριακές φιλοδοξίες της ηγεσίας, ζεσταίνοντας τον σπόρο της επόμενης ήττας…
