Οι γυναίκες και οι νέοι θα σηκώσουν ψηλά τη σημαία κατά της διαφθοράς που κυβερνά τον τόπο και θα διασύρουν τις κρατικοδίαιτες δημοσκοπήσεις με την κατακλυσμιαία αύξηση της συμμετοχής στις εκλογές
- του Μανώλη Κοττάκη
Η συμπεριφορά του υπό ευρεία έννοια πολιτικού μας προσωπικού αυτή την εβδομάδα παραπέμπει σε ανθρώπους που έχουν χάσει παντελώς την επαφή τους με το περιβάλλον και τη μεγάλη κοινωνία. Που αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι δρουν σε μια Ελλάδα που βουλιάζει προϊόντος του χρόνου όλο και περισσότερο βαθιά στον βούρκο της διαφθοράς και της ανυποληψίας, παρασύροντάς τους μαζί της. Που εν τέλει μοιάζουν ανίκανοι να αντικρίσουν το αποκρουστικό δημιούργημά τους.
Οι πολιτικοί και οι συνταγματολόγοι του καθεστώτος προτείνουν ως αντίδοτο για τη μείζονα ηθική κρίση που διέρχεται ο τόπος την αναθεώρηση του Συντάγματος και αυτή μάλιστα κολοβή, ευνουχισμένη, λειψή, ακρωτηριασμένη, στα μέτρα τους. Χωρίς κατάργηση του άρθρου 86. Τι και αν «σφυρίζουν» οι μίζες σαν το χαλάζι πάνω από την πρωτεύουσα; Η πολιτική μας τάξη και οι συνταγματολόγοι διαβουλεύονται αενάως επί του πτώματος των καταρρακωμένων θεσμών, υποσχόμενοι την Ανάστασή τους. Ονειρεύονται ότι θα συνεχίσουν να δικάζουν τους εαυτούς τους και να τους αποδίδουν ως αθώες λευκές περιστερές στην κοινωνία. Αλήθεια όμως! Εχετε δει ποτέ Ιούδες να υπόσχονται την Ανάσταση; Πόσο μάλλον να την πραγματοποιούν;
Την ίδια ώρα η συνδικαλιστική μας τάξη, στον βαθμό που ενεπλάκη στο σκάνδαλο της κακοδιαχείρισης κοινοτικών πόρων ύψους 73 εκατ., αντί να σκύψει το κεφάλι και να εξαφανιστεί από προσώπου γης μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης (και να αποδοθεί αθώα ή ένοχη στην κοινωνία), πήρε θάρρος, κάνει δηλώσεις, καταγγέλλει τάχα θιγμένη την «ηθική κατακρεούργησή» της και απαιτεί να σταθεί δίπλα της το… κράτος δικαίου!
Λησμονώντας ότι η ανεξάρτητη Αρχή για το ξέπλυμα χρήματος από παράνομες εγκληματικές δραστηριότητες, της οποίας προΐσταται εισαγγελεύς, είναι κατεξοχήν θεσμός του κράτους δικαίου και ότι συνεστήθη με νόμο για να προστατεύει το δημόσιο και το κοινοτικό χρήμα και να διώκει υπόπτους όταν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις παραβίασης του νόμου. Εδώ, λοιπόν, έχουν χαθεί το μέτρο και η ντροπή. Οι υποψήφιοι προς κατηγορίαν έχουν μετατραπεί σε κήνσορες της δημόσιας ηθικής απειλώντας δημοσίως και ιδιωτικώς ότι θα μιλήσουν και θα αποκαλύψουν ποιοι υπουργοί είναι αναμεμειγμένοι στο σκάνδαλο. Ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και οι υπουργοί της Ν.Δ., ερωτώμενοι πώς είναι δυνατόν να χρηματοδοτούνται από υπουργεία συνδικαλιστικοί φορείς και μάλιστα από κοινοτικούς πόρους του ΕΣΠΑ, δεδομένης της γραπτής προειδοποίησης της Ε.Ε. να μη διανοηθούν να το πράξουν, χώνουν βαθιά το πρόσωπό τους στην άμμο σαν την στρουθοκάμηλο.
Το συγχωνευμένο κατεστημένο σύστημα διακυβέρνησης της εκσυγχρονιστικής Ν.Δ. και του σημιτικού ΠΑΣΟΚ είτε φωνασκεί σε επίπεδο συνδικάτων ότι υπάρχει ισότητα στην παρανομία και «δεν θα την πληρώσουμε μόνο εμείς ως Ιφιγένειες του συστήματος» είτε σε επίπεδο κυβέρνησης σφυρίζει αδιάφορα μήπως και περάσει η μπόρα. Ασφαλώς και δεν θα περάσει, τουναντίον, θα ενταθεί. Μέσα σε αυτό το κλίμα, που θυμίζει Λερναία Υδρα, από τις υποκλοπές στα Τέμπη, από τα Τέμπη στον ΟΠΕΚΕΠΕ, από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη ΓΣΕΕ και αύριο ποιος ξέρει πού, απομυθοποιούνται και «λήγουν» κάθε μέρα σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση μπροστά στα μάτια μας προσωπικότητες που μεσουράνησαν στον δημόσιο βίο τις δύο τελευταίες δεκαετίες, υπηρετώντας την πατρίδα από κορυφαίες θέσεις «κλειδιά». Παρ’ αξίαν, όπως αποδεικνύεται.
Την ώρα που οι κορυφές εκπέμπουν ανηθικότητα, κυνισμό και αναισθησία, πολιτικά πρόσωπα που κινούνται πολύ κοντά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων έχουν την ψευδαίσθηση ότι το σύστημα μπορεί στην κατάσταση που βρίσκεται να υπερβεί αυτήν την κρίση με μια φιλολογική συζήτηση περί… συνταγματικής αναθεώρησης. Με έναν «ψευτοκαβγά» περί έλλειψης διάθεσης συναίνεσης από την αξιωματική αντιπολίτευση, ο οποίος δεν αφορά κανέναν. Για τόσο ανόητο τον έχουν τον κόσμο. «Καίγεται το πελεκούδι» στην κοινωνία το 2026 και η συζήτηση που καλλιεργούν η κυβέρνηση και τα συνταγματικά αθύρματά της είναι τι έκανε ο Βενιζέλος στην αναθεώρηση του 2001 και τι ο Μητσοτάκης με τον Λοβέρδο και τον Τασούλα με την πρόταση που κατέθεσαν στην αναθεώρηση του 2006.
Μια ματιά να ρίξει κανείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μια βόλτα να κάνει σε ένα καφενείο, λίγη συζήτηση να επιχειρήσει με κρίσιμες κοινωνικές ομάδες θα καταλάβει ότι η αυθεντική Ελλάς κινείται πλέον σε άλλη σφαίρα. Οτι έχει γυρίσει ήδη σελίδα. Οτι παριστάνει πως παρακολουθεί τάχα την πολιτική της τάξη με ενδιαφέρον, στην πραγματικότητα την περιφρονεί. Τη θέση της οργής και της απογοήτευσης καταλαμβάνει πλέον στις τάξεις της κοινωνίας η απαξία. Σημειώστε το, γιατί εμείς το βλέπουμε ήδη παντού: Οι γυναίκες και οι νέοι θα κάνουν τις μεγάλες υπερβάσεις και τις συγκλονιστικές ανατροπές. Ηδη αθόρυβα έχουν αναλάβει τα ηνία της ενημέρωσης. Χθες κατήργησαν τους κριτικούς κινηματογράφου, πέταξαν στα σκουπίδια τις κριτικές τους για τον «Καποδίστρια» ως καθοδηγούμενες και εκτίναξαν την ταινία στο περίπου 1 εκατ. εισιτήρια.
Σήμερα στέκονται μπροστά στην κάμερα του κινητού τους και διαβάζουν άφοβα στο ΤikΤok ονόματα Ελλήνων πολιτικών και επιχειρηματιών με στοιχεία από τα αρχεία Επσταϊν. Ζώντας για δεύτερη φορά μετά το 2010 τη νεότερη Ιστορία μας. Αύριο θα σηκώσουν ακόμη πιο ψηλά τη σημαία κατά της διαφθοράς που κυβερνά τον τόπο και θα διασύρουν τις κρατικοδίαιτες δημοσκοπήσεις με την κατακλυσμιαία αύξηση της συμμετοχής στις εκλογές. Το ποτάμι φουσκώνει κάθε μέρα. Οι «παρ’ αξίαν» καθηλώνονται, ενώ οι έχοντες ημερομηνία λήξεως αποσύρονται. Πρόβλεψη: Θα γεμίσει ο τόπος με στυμμένες λεμονόκουπες προσεχώς. Το χρονοντούλαπο της Ιστορίας έχει ήδη ανοίξει.
