Ο Αρειος Πάγος έκρινε… απαράδεκτη την αίτηση των 11 συγγενών – Εκτός απροόπτου το δικαστήριο θα αρχίσει στις 23 Μαρτίου στη Λάρισα
Να γιατί «βυθίστηκαν» οι ελπίδες 11 συγγενών θυμάτων των Τεμπών, που ζητούσαν από τον Αρειο Πάγο τη μεταφορά της δίκης για το δολοφονικό δυστύχημα από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Λάρισας σε αντίστοιχο δικαστήριο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.
Το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, υπό την προεδρία της αρχαιότερης αντιπροέδρου Αγάπης Τζουλιαδάκη, δεν έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς των συγγενών, απορρίπτοντας το σχετικό αίτημά τους, ενώ είχε προηγηθεί αντίστοιχη πρόταση από τον εισαγγελέα του ανώτατου δικαστηρίου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα που είχε εισηγηθεί το ίδιο.
Ο «ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ» αποκαλύπτει το απορριπτικό σκεπτικό των δικαστών του Αρείου Πάγου, που, μεταξύ άλλων, έκριναν ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη, καθώς δεν είχαν δικαίωμα να την υποβάλουν οι συγγενείς. Το σκεπτικό υπογράφουν η αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Αγάπη Τζουλιαδάκη και οι αρεοπαγίτες Κωνσταντίνα Νάκου, Σπυρίδων Κουτσοχρήστος, Γεώργιος Μικρούδης, που ήταν και ο εισηγητής, και Ειρήνη Νικολάου.
Αναφέρεται σχετικά: «Για την αιτούμενη παραπομπή της ανωτέρω ποινικής υποθέσεως προς εκδίκαση σε άλλο ομοειδές και ομόβαθμο δικαστήριο… δεν αρκεί η υποβολή αιτήσεως εκ μέρους διαδίκου ή άλλου προσώπου, η οποία σε περίπτωση υποβολής της έχει μόνον επικουρικό χαρακτήρα, αφού, όπως συνάγεται από τη σαφή διατύπωση του άρθρου 136 παρ. 1 εδ. α του ΚΠΔ, την παραπομπή μπορούν να τη ζητήσουν ο εισαγγελέας, ο κατηγορούμενος ή ο παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας, ενώ στην περίπτωση του άρθρου 135 μόνο ο εισαγγελέας του αρμοδίου δικαστηρίου ή του Αρείου Πάγου αυτεπαγγέλτως ή με παραγγελία του υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων… οι σοβαροί και σχετικοί με τη δημόσια ασφάλεια και τάξη λόγοι, να τεκμηριώνονται από τον τοπικά αρμόδιο Εισαγγελέα, συνθήκη η οποία δεν συντρέχει εν προκειμένω, ελλείψει δε αυτής δεν υφίσταται ούτε αυτεπάγγελτη ενέργεια του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με συνέπεια το απαράδεκτο της κρινόμενης αιτήσεως ως εκ της προελεύσεως και υποβολής της από μη δικαιούμενο πρόσωπο».
Σε άλλο σημείο οι ανώτατοι δικαστές κρίνουν ότι ελλείπει η προβολή ισχυρού λόγου δημοσίας ασφάλειας και τάξης, την οποία επικαλούνται οι αιτούντες: «Ακόμη κι αν ήθελε γίνει δεκτό ότι δικαίωμα υποβολής της ανωτέρω αιτήσεως παρέχεται στους διαδίκους κατ’ ανάλογη εφαρμογή ή εφαρμογή υπερνομοθετικών διατάξεων, στην προκείμενη περίπτωση, ελλείπει η προβολή ισχυρού λόγου δημοσίας ασφάλειας και τάξης κατά την προεκτεθείσα έννοια, καθόσον η επικαλούμενη ανάγκη επαναλαμβανόμενης μετακίνησης των διαδίκων, μαρτύρων και δικηγόρων και μάλιστα λόγω της έλλειψης κρατικού αερολιμένα και της εξ αυτής έλλειψης της δυνατότητας μετάβασης αεροπορικώς στη Λάρισα, κατ’ ανάγκη με εναλλακτικούς τρόπους, που απαιτούν την παραμονή στον δρόμο, επί περισσότερες ώρες, την κόπωση και την ταλαιπωρία αυτών (ψυχική και σωματική), προκειμένου να συμμετέχουν, υπό τις σχετικές ιδιότητές τους, στη διεξαχθησόμενη στη Λάρισα ανωτέρω ποινική δίκη αλλά και η αναφερόμενη απώλεια πολύτιμου χρόνου, που κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας διήλθε λόγω της μη αναζήτησης ανεύρεσης κατάλληλης αίθουσας για τη διεξαγωγή της δίκης, κατά τη γνώμη μας δεν συνιστούν σοβαρούς λόγους, σχετικά με τη δημόσια ασφάλεια και τάξη…».
Εκτός απροόπτου, η πολύκροτη δίκη θα ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου, στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Λάρισας, ενώ δεν αποκλείεται οι συγγενείς να επανέλθουν και να επιμείνουν με νέο αίτημα, για τη μεταφορά της δίκης στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη. Σημειώνεται ότι μεταξύ όσων ζήτησαν την αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της δίκης δεν περιλαμβανόταν η Μαρία Καρυστιανού, η οποία στο παρελθόν είχε δημόσια θέσει το ζήτημα της μεταφοράς της δίκης.
Από τη στήλη «Αδέκαστος» της «δημοκρατίας»
