Η Ελλάδα θα πρέπει όχι μόνον να δώσει άσυλο προστασίας στον Έλληνα Πόντιο, αλλά να του δώσει και την ελληνική ιθαγένεια
Η Ελλάδα χωράει όλα τα παιδιά της και σίγουρα χωράει τον Ελληνα του Πόντου Γιάννη Γιαϊλαλί. Στην περίπτωσή του η αγκαλιά της πρέπει να είναι στοργικότερη, διότι ο Γιάννης ήρθε στην Πατρίδα από τον δυσκολότερο δρόμο. Ξεκίνησε ως Τούρκος εθνικιστής, κατετάγη στον Τουρκικό Στρατό, στο μέτωπο του Κουρδιστάν ήταν μάρτυρας των εγκλημάτων πολέμου του τουρκικού κράτους, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους αντάρτες του PKK και στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του άρχισε ένα ταξίδι αυτοσυνειδησίας.
Αφού καταρχάς συνειδητοποίησε την αλήθεια για το κουρδικό ζήτημα, έζησε το ηθικό μεγαλείο της ένοπλης πρωτοπορίας του Κουρδικού Εθνους, άρχισε και η ανακάλυψη της αληθινής καταγωγής του. Μετά την απελευθέρωσή του, την ολοκλήρωση της συγκλονιστικής επιστροφής του στο αληθινό Εθνος του, τους Ελληνες, με την συγκέντρωση πλήθους πληροφοριών για την Ποντιακή καταγωγή του και τη θέση του υπέρ των δικαιωμάτων των Κούρδων, ήρθαν και οι διώξεις από το κράτος-συμμορία, που τον οδήγησαν στο να ζητήσει καταφύγιο σε αυτή που θεωρεί πλέον βαθιά μέσα στη συνείδησή του ως Πατρίδα του, στην Ελλάδα, όπου και ολοκλήρωσε την ηθική του αναγέννηση με την επιστροφή στην Ορθοδοξία, βαφτίστηκε.
Δεν είναι λογικό ούτε δίκαιο να χρησιμοποιούνται σε βάρος του, για την αφαίρεση του ασύλου, τα εγκλήματα των Τούρκων που ο ίδιος έχει καταγγείλει. Οι τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις, όπως και οι δυνάμεις καταστολής, Αστυνομία και Στρατοχωροφυλακή, έχουν στις γραμμές τους πλήθος απογόνων εξισλαμισμένων Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων και άλλων, απογόνων Χριστιανών. Θα ήταν ευχής έργο όλοι αυτοί να ανακαλύψουν πως κατάγονται από Εθνη δημιουργών και όχι καταστροφέων και να επιστρέψουν στην αληθινή τους πίστη.
Θα έπρεπε να το ενθαρρύνουμε, να το υποστηρίζουμε και να το χαιρετίζουμε, όταν συμβαίνει, όπως στην περίπτωση του Γιάννη. Αλλιώς είναι πολύ κακό μήνυμα προς όσους απώτερης καταγωγής, λίγοι ή πολλοί δεν έχει σημασία, ανακαλύπτουν μέσα από τεστ DNA ή πληροφορίες από την οικογένεια την ελληνική καταγωγή τους και μπαίνουν σε μια εσωτερική διαδικασία άρνησης του τεχνητού εποικοδομήματος της τουρκικής σοβινιστικής ταυτότητάς τους και μεταστροφής τους προς τη Μάνα, την Ελλάδα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα άντεχαν τέτοια εσωτερική πάλη.
Αυτούς όμως που έχουν το ψυχικό σθένος να δώσουν αυτή τη μάχη και να επικρατήσει μέσα τους ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία είναι αδιανόητο να τους τιμωρεί το ίδιο το ελληνικό κράτος με τους μηχανισμούς του. Οταν έχουμε δώσει καταφύγιο και νόμιμη διαμονή και μετέπειτα ελληνική υπηκοότητα σε πλήθος αλλογενείς, είναι ηθικά και από άποψη εθνικού συμφέροντος απαράδεκτο να αρνούμαστε την προστασία και την επανένταξη στο Εθνος μας στους απογόνους των σφαγμένων αδελφών μας, στους απογόνους των θυμάτων του Τοπάλ Οσμάν και να τους τιμωρούμε μάλιστα για το θάρρος τους να αποκηρύξουν την ταυτότητα, εθνική και θρησκευτική, των γενοκτόνων, που και σήμερα απειλούν την Ελλάδα και την Κύπρο.
Ο Γιάννης Γιαϊλαλί και όλοι και όλες σαν αυτόν είναι μια ρωγμή στην κατασκευασμένη τουρκική εθνική ταυτότητα, που στηρίζεται στη γενοκτονία των χριστιανικών λαών, σε ψεύδη και κλεμμένο αίμα, το αίμα και τις ψυχές αυτών που εξισλάμισε. Η Ελλάδα λοιπόν θα πρέπει όχι μόνον να δώσει άσυλο προστασίας στον Ελληνα Πόντιο Γιάννη Γιαϊλαλί, αλλά να του δώσει την ελληνική ιθαγένεια. Υπάρχει ο τρόπος, υπάρχουν οι διαδικασίες. Ετσι, η περίπτωσή του, αντί για πηγή απογοήτευσης όσων Τούρκων πολιτών ανακαλύπτουν την ελληνική ταυτότητά τους, ίσως γίνει θετικό παράδειγμα και κίνητρο επιστροφής στον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία για χιλιάδες, που μακάρι να γίνουν εκατομμύρια. Αυτό θα ήταν εφιάλτης για την Τουρκία, το ρήγμα μπορεί να γίνει τεκτονικό, αλλά ευλογία για τον Ελληνισμό.
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
