Εάν περιδιαβαίνετε στο διαδίκτυο, κάντε μιά στάση στην παρακάτω διεύθυνση, πατήστε το κουμπί και απολαύστε κάτι από τα παλιά:
Πρόκειται για μία παράσταση στο θέατρο «Ακροπόλ», πιθανόν τα Χριστούγεννα του 1969 ή το 1970. Ο Γιώργος Ζαμπέτας, τραγουδάει την επιτυχία του «Σαραβαλάκι μου» και… γκρεμίζει τα τείχη.
- Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης
Κάτω από την παραπάνω διεύθυνση ακολουθούν δεκάδες σχόλια. Διαβάστε μερικά: «Άλλη εποχή. Άλλοι άνθρωποι. Τώρα όλα σάπισαν…». «Το παίξιμο του ήταν το κάτι άλλο την πενιά του κανείς άλλος». «Κοινωνήσαμε για σήμερα!».
«Ανεπανάληπτη φυσιογνωμία, γνήσιος και ντόμπρος, τα αθάνατα τραγούδια του θα τον φέρνουν πάντα μέσα στην καρδιά μας. Να είσαι καλά εκεί πού είσαι τεράστιε Γιώργο ευχαριστούμε». «Κάθε νότα….μια σφυριά στην καρδιά…». «Αν ο Θεός έπαιζε μπουζούκι ο Ζαμπέτας θα έπαιζε πιό πάνω και από Αυτόν. ΤΕΛΟΣ». «Α ρε ΓΙΩΡΓΑΡΑ, τεράστια η απώλεια σου, αυθεντικές μοναδικές συναυλίες και τραγούδια βγαλμένα από το πεζοδρόμιο. Γιατί ο ΖΑΜΠΕΤΑΣ είναι, ήταν και θα είναι αυθεντικός στις μνήμες μας». «Γεια σου Γιώργαρε ….. Τεράστιος ΖΑΜΠΕΤΑΣ! Σε ευχαριστούμε για όλα άρχοντα!» «Πάντα αληθινός, πάντα αυθεντικός και αυθόρμητος!!!». «Ο ανεπανάληπτος Γιώργαρος!!! Μοναδικός μουσικός, αυτοδίδακτος συνθέτης, σολίστας καί ερμηνευτής!!!ΑΘΑΝΑΤΟΣ». «Ένα ακόμη σημαντικό ντοκουμέντο, ευχαριστούμε για την ανάρτηση!». «ΘΕΟΣ.. α, ρε Γιωργάρα αθάνατε…» «Θεού δώρο μα τον Θεό». «Μα τι υπέροχο!!! Ζαμπέταρος ενθουσιώδης!!!!!!».
«Ωωωωααααα!!!!!!! Καλή σου ώρα μαέστρο…. Υποκλίνομαι! Θεός….». «Η συγκίνηση ξεχειλίζει. Τέτοιοι άνθρωποι δεν θα ξαναϋπάρξουν». «Σκεφτείτε ποιους αποθεώνουν σήμερα στις πίστες και…μελαγχολήστε». «Αυτά είναι τα ελληνικά μπλουζ». «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ Γιώργος Ζαμπέτας. Αυτό το τεράστιο κεφάλαιο και η παρακαταθήκη του στην πολιτιστική μας κληρονομιά, δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας… δεν πεθαίνουν!».
Αυτός ήταν ο Γιώργος Ζαμπέτας ο οποίος ήταν αυτοδίδακτος και, όπως είχε πει ο ίδιος, έμαθε μουσική ακούγοντας τα βατράχια στην γειτονιά του στον Βοτανικό.
Όχι μη ανησυχείτε και δεν πρόκειται να σας ζητήσω να κάνετε σύγκριση με το σήμερα. Άλλωστε, ποτέ δεν συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Όπως π.χ, τον Ζαμπέτα με νεαρό, δήθεν τραγουδιστή, που χτυπιέται αλύπητα στη φωτόλουστη σκηνή χωρίς να λέει κάτι. Ή την τάδε καλλίπυγο, διότι αν σήμερα δεν είσαι καλλίπυγος δεν κάνεις για τραγουδίστρια, λουσμένη κι΄ αυτή στα φώτα και περιτριγυρισμένη από 5-6 γραμμωτούς και αλίμενους με λάδι χορευτές (ε μη νομίσετε, ότι είναι και οι Νουρέγιεφ…), να κάνουν σουηδική γυμναστική, πάνω τα χεράκια κάτω τα χεράκια, αλλά στο πιο γρήγορο και η «καλλιτέχνις» να ερμηνεύει στίχους όπως «ιιιιιιιι, οοοοοοο, αααααα», για τους οποίους ντρέπεται ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, που δεν μπόρεσε να τους γράψει αυτός.
Και συνεχίζουμε. Παρακάτω θα βρείτε άλλο ένα τραγούδι του μεγάλου Γιώργου Ζαμπέτα. Λέγεται «Κυρ Δάσκαλε». Είναι ένας διάλογος μεταξύ μαθητών που ρωτούν και του δασκάλου τους, που απαντά. Οι στίχοι είναι του Αλέκου Καγιάντα και η μουσική του Ζαμπέτα:
– Κυρ δάσκαλε κυρ δάσκαλε για πες μας τι συμβαίνει όταν ο ένας πάει ψηλά ο άλλος κατεβαίνει
– Αυτό στην αριθμητική το λένε πάνω κάτω Ου γαρ εγένετο ποτέ μπατίρης το Σαββάτο.
– Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις πες μας τι είπε ο Πλάτωνας τι είπε ο Σωκράτης.
– Γηράσκω διδασκόμενος, τάδε ο Σωκράτης έφη κι’ ο Πλάτων είπε κάνετε ότι σας κάνει κέφι.
– Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις αυτά τα είπανε πολλοί τα είπε και ο Σωκράτης.
– Αυτά και αν τάπανε πολλοί σοφοί σαν τον Σωκράτη καθένας για την πάρτυ του πορεύεται και πράττει.
Το καλύτερο σημείο του τραγουδιού είναι οι τελευταίοι δύο στίχοι, που λένε:
– Αυτά και αν τάπανε πολλοί σοφοί σαν τον Σωκράτη καθένας για την πάρτυ του πορεύεται και πράττει. Κάτι τέτοιο, με άλλα λόγια είχε πει νωρίτερα ο Ελ. Βενιζέλος, ότι δηλαδή «δεν υπάρχουν φιλίες στις Διεθνείς Σχέσεις, παρά μόνο συμφέροντα».
Άρα λοιπόν ακούγοντας Ζαμπέτα, μαθαίνεις και Διεθνείς Σχέσεις…
*Η κεντρική φωτογραφία του κειμένου είναι ένα γραμματόσημο με το πορτραίτο του Γιώργου Ζαμπέτα, φιλοτεχνημένο από τον φίλο και κορυφαίο ζωγράφο Κώστα Σπυριούνη*
Χθες ήταν Κυριακή της Ορθοδοξίας. Μ εαυτή την αφορμή ο φίλος απ’ την Μακεδονία μας (όση μας έχει μείνει ακόμα…) γιατρός κ. Φώτιος Μιχαήλ, μας έστειλε το παρακάτω κείμενο:
Κυριακή της Ορθοδοξίας
(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)
Ἡ εἰκονομαχία ἦταν μία πραγματική θύελα, μία πραγματική πνευματική καταστροφή, ἡ ὁποία συνετάραξε τό Βυζάντιο (τήν Ρωμηοσύνη) περισσότερο ἀπό ἕναν αἱῶνα.
Ἄρχισε τό 726, καταδικάστηκε ἀπό τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τό 787 καί ἔληξε τό 843, ὅταν ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα μαζί μέ τόν υἱόν της τόν Μιχαήλ ἀποφάσισαν νά ἀναστηλώσουν τίς Ἅγιες Εἰκόνες, τίς ὁποῖες εἶχαν βγάλει ἀπό τούς ναούς εἰκονομάχοι ἀρχιερεῖς καί αὐτοκράτορες. Διαβάζουμε στό Συναξάρι τῆς σημερινῆς ἑορτῆς, ὅτι τήν Κυριακή ἐκείνη τοῦ 843 πραγματοποιήθηκε λιτανία μαζί μέ τίς Ἅγιες Εἰκόνες, κατά τήν ὁποία λιτανία ἐπαινέθηκαν οἱ Ὀρθόδοξοι κι ἀναθεματίστηκαν οἱ Εἰκονομάχοι. Καί ἀπό τότε «ὥρισαν οὗτοι οἱ Ἅγιοι Ὁμολογηταί ἐτήσιον οὕτω ταύτην τήν ἱεράν πανήγυριν γίνεσθαι», νά γίνεται ἔτσι αὐτή ἡ Ἱερά Πανήγυρις, δηλαδή, μέ τά «Αἰωνία ἡ μνήμη» καί μέ τά «Ἀναθέματα».
Καί θά πεῖ κανένας, καλά, ἔχουμε σήμερα αἱρετικούς; Βεβαίως ἔχουμε αἱρετικούς. Ὑπάρχουν οἱ ἀρχαῖοι αἱρετικοί, ὑπάρχουν οἱ Μονοφυσίτες, οἱ Ἀρμένιοι, οἱ Κόπτες, οἱ Αἰθίοπες κ.τ.λ. Ὑπάρχει καί ὁ Οἰκουμενισμός· μία αἵρεση σύγχρονη, χειρότερη ἀπό τήν εἰκονομαχία. Ἔχουμε σήμερα εἰκονομάχους;
Βεβαίως ἔχουμε εἰκονομάχους! Οἱ Προτεστάντες εἶναι Εἰκονομάχοι! Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν εἶναι ἕνα συμβούλιο Ἐκκλησιῶν Εἰκονομαχικῶν! Οἱ Ἅγιες Εἰκόνες ἔχουν σωτηριολογικό καί παιδαγωγικό χαρακτῆρα. Δηλαδή, ἡ Χάρη πού ἔχει ὁ Χριστός, πού ἔχει ἡ Παναγία, πού ἔχουν τά Ἅγια Λείψανα, περνάει καί στίς Εἰκόνες. Καί ὅπως εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, οἱ Εἰκόνες εἶναι ἡ Βίβλος τῶν ἀγραμμάτων.
«Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς εἰκόνας, ἀνάθεμα». Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι τό «Ἀνάθεμα» πιάνει ὅχι μόνον τούς αἱρετικούς, πιάνει κι αὐτούς οἱ ὁποῖοι κοινωνοῦν μέ τούς αἱρετικούς, κι αὐτούς οἱ ὁποῖοι συμφωνοῦν μέ τούς αἱρετικούς. Τό «Ἀνάθεμα» ἑπομἐνως «τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς εἰκόνας», τό «Ἀνάθεμα», ἰσχύει καί γιά τούς δικούς μας ὅλους, τούς Οἰκουμενιστάς, τούς Ἀρχιερεῖς, τούς Πατριάρχες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέση μέ τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, ἔχουν σχέση μέ τούς Προτεστάντες κι ἔχουν σχέση μέ τόν Πάπα.
Τά «Ἀναθέματα» τά ὅρισε ἡ Ἐκκλησία γιά λόγους παιδαγωγικούς, εἰς τρόπον ὥστε νά ἀποθαρρύνει νά ξαναεμφανισθεῖ ἡ αἵρεσις καί γιά νά θριαμβεύει πάντοτε ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις. Ἀμήν.
Ἀπό τό τρίτομο ἔργο τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση «ΟΜΙΛΙΕΣ στίς Κυριακές καί στίς Ἑορτές τοῦ ἔτους», τόμος Β΄, ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2024.
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
§. Για το θέμα που θα μας απασχολήσει σήμερα, δεν ξέρω ποιόν να πρωτοσυγχαρώ. Τον υπουργό υγείας κ. Γεωργιάδη; Τον ΥΕΘΑ κ. Δένδια; Όλους μαζί; Εσείς θα κρίνετε. Θυμάστε πριν από κάνα χρόνο που ο κ. Δένδιας έβγαλε άχρηστο όλο το Υγειονομικό σύστημα του Στρατού και ξήλωσε από Αρχηγούς Υγειονομικού μέχρι νοσοκόμους Α ΄. Άλλαξε τα πάντα.
Όλοι χάρηκαν χαράν μεγάλη. Αυτές τις μέρες όμως, έξω από το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ), γίνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των εργαζομένων. Το αίτημά τους αποτυπωνόταν σαφέστατα στο πανό, που έχουν αναρτήσει: «Σωματείο εργαζομένων ΝΙΜΤΣ. Νοσηλευτικό ίδρυμα υπό κατάρρευση. Έλλειψη προσωπικού – ιατρών». Με 10 λέξεις, το Σωματείο απέδωσε ακριβέστατα την τραγική κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει το ΝΙΜΤΣ. ‘Ένα Ίδρυμα που πορεύτηκε υγιέστατο από το 1946 που ιδρύθηκε, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Στην συνέχεια οι κυβερνήσεις , όλων των αποχρώσεων, θεώρησαν ότι το ΝΙΜΤΣ αλλά και το ίδιο το ΜΤΣ, προσφέρονταν για ικανοποίηση ρουσφετιών πολιτικών τους φίλων. Έτσι εισέβαλαν οι μαθητευόμενοι μάγοι και διαλύσανε τα πάντα. Μαζί και την επίσης υγιέστατη, Γενική Τράπεζα. Τούτων δοθέντων, επανέρχομαι στο ερώτημα με το οποίο ξεκινήσαμε: «Ποιόν να πρωτοσυγχαρώ;». Μάλλον όλους…
§. Αφηγείται η αείμνηστη Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «…Ακούω ότι η Βασίλισσα ζητούσε κάποιον που να ξέρει καλά γαλλικά. Σηκώνω εγώ το χέρι μου και με παίρνουν… ΕΠΟΝίτισσα και βρίσκομαι μπροστά στη Φρειδερίκη. Δεν περνάνε 2-3 μέρες και φτάνει γράμμα από μια συμφοιτήτριά μου: ‘’Μεγαλειοτάτη, δεν υπάρχει μεγαλύτερη κομμουνίστρια από την Γλύκατζη και εσείς την έχετε πάρει κοντά σας;’’ Το δείχνω στη Βασίλισσα και αυτή παίρνοντας το γνωστό αυστηρό αυταρχικό ύφος μου λέει: ‘’Να της πεις, σε αυτή τη χώρα εγώ αποφασίζω ποιος είναι κομμουνιστής!’’ Περνάει ο καιρός και με τον Βασιλιά Παύλο πάμε στην Στυλίδα που είχε φτιάξει σχολειά.
Φτάνουμε και ένας αστυνομικός ανεβαίνει στο πούλμαν και λέει: ‘’Είναι όλοι εξαγριωμένοι, λένε ότι έχετε μαζί σας κομμουνιστές’’. Το ακούει η Βασίλισσα, κατεβαίνει από το πούλμαν. Μπροστά στην πόρτα στεκόταν ένας κουτσός πού της λέει: ‘’Μεγαλειοτάτη, δίνετε τις δουλειές σας σε κομμουνιστές, εγώ έχασα το πόδι μου για να έχετε εσείς το θρόνο σας’’. Και η Φρειδερίκη χωρίς καν να σκεφτεί, του λέει: ‘’Στην δούλεψη μου θέλω έξυπνους ανθρώπους. Αν εσύ έχασες το πόδι σου για να έχω εγώ το θρόνο μου και όχι για την πατρίδα σου, τότε είσαι βλάκας!’’…».
Κοίτα να δεις! Κι΄ εγώ που νόμιζα ότι οι Βασιλείς ήταν τέρατα με τρία κεφάλια, πέντε ουρές και τρέφονταν ρουφώντας με καλαμάκι αίμα κομμουνιστών…
§. Διαβάζω στην ιστοσελίδα ΑΕΚ365 της 25 Φεβρουαρίου: «Την αναβολή της δίκης του γνωστού μάνατζερ μοντέλων για τις 6 Μαρτίου 2026 αποφάσισε σήμερα το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Ο 72χρονος άνδρας επρόκειτο να δικαστεί για απείθεια και επικίνδυνη οδήγηση αλλά η εκδίκαση της υπόθεσής του αναβλήθηκε προκειμένου να προσέλθουν στο ακροατήριο για να καταθέσουν οι αστυνομικοί που καταδίωξαν τον μάνατζερ στην περιοχή της Κηφισιάς όταν εκείνος δεν σταμάτησε σε σήμα τους για έλεγχο. Το δικαστήριο ήρε την κράτηση του κατηγορούμενου, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος».
Δηλαδή για να καταλάβω εκλήθησαν οι αστυνομικοί να καταθέσουν και δεν πήγαν διότι «είχαν δουλειά»; Κάτι σαν τον «φραπέ» δηλαδή; Εμ πέστε μου ρε παιδιά ότι εδώ κάνει ο καθένας ό,τι του γουστάρει. Μα θα πείτε το λέει ο νόμος. Και τον νόμο ποιος τον έφτιαξε; Ο Τουταγχαμών και δεν μπορεί ν’ αλλάξει; Και να σας πω την συνέχεια; Στις 6 Μαρτίου θα είναι άρρωστος ο ένας συνήγορος. Μετά θα αρρωστήσει ο άλλος, μετά ο δικαστής, μετά ο κατηγορούμενος, μετά θα έχουν απεργία οι δικηγόροι, μετά τα ταξί, μετά θα έχει Τσάμπιονς Ληγκ και το τέλος το φαντάζεστε. Καλησπέρα σας κύριε Φλωρίδη.
