Διαγραφές

Ούτε που με ενδιαφέρουν τα οικογενειακά του ΠΑΣΟΚ, αλλά διαβάζουμε ότι την αντίθεσή του στη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ εξέφρασε ο ευρωβουλευτής του κόμματος Νίκος Παπανδρέου.

«Αν η διατύπωση μιας διαφορετικής άποψης και δη σε περίοδο προσυνεδριακού διαλόγου ποινικοποιείται και οδηγεί αυτόματα σε διαγραφές, αυτό δεν είναι μέρος της ταυτότητάς μας. Το ΠΑΣΟΚ, ιστορικά, θεμελίωσε στην πράξη την αρχή της δημοκρατίας στο εσωτερικό των κομμάτων στη Μεταπολίτευση. Η έκφραση διαφορετικών απόψεων στο εσωτερικό του υπήρξε διαχρονικά πλούτος, που, όποτε τον επέλεξε, το οδήγησε μόνο σε νικηφόρες πορείες».

Εμείς, όμως, θυμόμαστε: Ο Ανδρέας Παπανδρέου εκδίωξε από την κυβέρνηση (ακολούθως και από το κόμμα) τον τότε υφυπουργό Εσωτερικών και αδελφό του Αλέκου Παναγούλη, Στάθη, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, επειδή «συνωμοτούσε κατά της κυβέρνησης». Δεν έλειψαν και οι περιπτώσεις, που οι κομμένοι το έμαθαν… τελευταίοι.

Οπως, για παράδειγμα, η διπλή απομάκρυνση το 1988 του Χάρη Καστανίδη (υφυπουργού) και του Στέφανου Τζουμάκα (αναπληρωτή υπουργού) από το υπουργείο Παιδείας, στο οποίο νέος επικεφαλής είχε τοποθετηθεί λίγο καιρό πριν ο… Γιώργος Παπανδρέου. Οι δύο στενοί συνεργάτες του έχασαν από… ραδιοφώνου τη θέση τους για κάποιες δηλώσεις που είχαν κάνει την ίδια ημέρα, χωρίς να ξεχνάμε και την εν πτήσει διαγραφή του Ασημάκη Φωτήλα. Αυτοί, προφανώς, είχαν διαγραφεί δημοκρατικά.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ

Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»