«Ω καπετάνιε! Καπετάνιε μου! Το φοβερό ταξίδι σου με την ΑΕΚ δεν έχει τελειώσει!» Η ιστορία του Πέτρου Μάνταλου στην ομάδα της καρδιάς του είναι γεμάτη από επιτυχίες, αρκετό σωματικό πόνο και λίγες πίκρες. Είναι μια ιστορία και μια διαδρομή που ο γιος του τη ζει και θα τη θυμάται με περηφάνια!
- Σχολιάζει ο Γιώργος Σηφάκης
Ο Μάνταλος αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2014 από την Ξάνθη, σε μια περίοδο που η ΑΕΚ προσπαθούσε να βρει τη χαμένη της αίγλη μετά τον υποβιβασμό και να επιστρέψει από τις χαμηλότερες κατηγορίες. Τον γνώρισα με το που κατέβηκε στην Αθήνα και του έκανα την πρώτη συνέντευξη για την εφημερίδα «Ωρα για Σπορ».
Είχα μιλήσει με τον Δημήτρη Μελισσανίδη και την Αγγελική Αρκάδη για τη συνέντευξη και από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι το νεαρό συνεσταλμένο παιδί από την Ξάνθη ζούσε και ανέπνεε για το ποδόσφαιρο. Ο Πέτρος Μάνταλος, που ανανέωσε για ακόμα έναν χρόνο και δεν αποκλείει να συνεχίσει και μετά το 2027, έχει τέτοια τεράστια ψυχικά αποθέματα, που η στάση του θα έπρεπε να διδάσκεται στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες!
Υπέστη δύο σοβαρούς τραυματισμούς (ρήξεις χιαστού), οι οποίοι θα μπορούσαν να τον είχαν λυγίσει και να είχαν ανακόψει την πορεία του. Οποιοι όμως τον ξέρουν γνωρίζουν καλά ότι αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί στον «Πετράν». Κάθε φορά που επέστρεφε από τον τραυματισμό ήταν πιο ώριμος, πιο εργατικός, πιο δουλευταράς, σε όποιον ρόλο και να του έδιναν οι προπονητές στην ομάδα. Γι’ αυτόν πάνω απ’ όλα, πάνω από τον εαυτό του, ήταν πάντα η ΑΕΚ. Χωρίς φανφάρες και λόγια. Ταπεινά, με τη δουλειά του στο γήπεδο. Ακόμα κι όταν δεν ήθελε το περιβραχιόνιο στο χέρι, ήταν ο ΑΡΧΗΓΟΣ! Στο γήπεδο και έξω από αυτό.
Ηταν δίπλα σε όλους. Αγαπημένο παιδί του Δημήτρη Μελισσανίδη: «Είναι μπαλαδόφατσα» μου είχε πει, όταν τον απέκτησε, και η κατάκτηση της Super League τη σεζόν 2017-18 ήταν κάτι σαν λύτρωση, αφού ήταν το πρώτο πρωτάθλημα της ομάδας έπειτα από 24 χρόνια. Ο Μάνταλος είναι η ΑΕΚ, όπως είναι ο Νεστορίδης, ο Παπαϊωάννου, Μαύρος, ο Ντέμης. Δεν σκέφτηκε ποτέ να φύγει, ούτε στα δύσκολα ούτε, φυσικά, τώρα που ο κόσμος τον περιμένει να μπει στο γήπεδο για να τον αποθεώσει, ξέροντας ότι, σαν το παλιό κρασί, είναι κάθε φορά και καλύτερος. Ο Μάνταλος είναι η σημαία της ΑΕΚ και ίσως τα καλύτερα είναι μπροστά του…
ΥΓ.: Για τα πλέι οφ θα τα πούμε μετά την κλήρωση, αλλά τώρα αρχίζουν όλα.
